Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Παντρεύτηκες;

Raoul_Dufy

Είναι όλα  υπό έλεγχο. Το λινό τραπεζομάντηλο της γιαγιάς στρωμένο… το σπίτι τακτοποιημένο και στολισμένο… η κουζίνα καθαρή και τα φαγητά έτοιμα. Θα μπει το καλό σερβίτσιο, τα πηρούνια αριστερά, τα μαχαίρια  δεξιά με τη λεπίδα προς τα μέσα και το κουταλάκι του γλυκού οριζόντια πάνω απ’ τα πιάτα. Μην ξεχάσω να ελέγξω αν έχουν δαχτυλιές τα κρυστάλλινα ποτήρια, καιρό έχω να τα χρησιμοποιήσω. Οι ανεμώνες μπήκαν στα βάζα… η ατμόσφαιρα ωραία και ζεστή… να ετοιμαστώ… να μπει η μουσική… βάλε κρασί… αυτό το κόκκινο κραγιόν στα χείλη μου είναι τέλειο… χαχαχα, ας αρχίσει η βραδιά!

Κάπως έτσι φαντάζεσαι πως θα είναι η ζωή σου με το σύντροφό σου… ένα κάλεσμα σε μια γιορτή όπου η αγάπη σου, η αγάπη σας, θα τα κρατάει όλα υπό έλεγχο. Έχεις εμπιστοσύνη σ’ αυτό το συναίσθημα και στον εαυτό σου βέβαια, αφού ζεις κάτω από την έξαψη της αγάπης. Λες «ναι δέχομαι» να αναλάβω έναν θύλακα αυτού του κόσμου, να το κάνω κήπο δικό μας και να το περιποιηθώ. Λες ναι  όχι μόνο στο να στρώνεις και να ξεστρώνεις γιορτινά τραπέζια αλλά και να σκαλίζεις, να φυτεύεις, να ποτίζεις, να ραντίζεις, να κλαδεύεις, να κουβαλάς … κάθε ευλογημένη Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη … που θα έρθει. Είσαι έτοιμος (η) να ανταποκριθείς σε οποιαδήποτε αποστολή, να πάρεις στις πλάτες σου οποιοδήποτε φορτίο, για να δείξεις ευγνωμοσύνη και να ανταποδώσεις άξια την πληθώρα των δώρων που σου χαρίζει η ζωή:  νιότη, αγάπη, ζωντάνια.  Θέλεις να δημιουργήσεις πανάθεμά σε, ήρθε η ώρα, ανάπηρος δεν είσαι, στέκεσαι στα πόδια σου. Κοιτάς γύρω σου, κατακτητής, ατενίζεις σίγουρος το μέλλον, γελάς και λες το ναι ξανά!

Πριν καλά καλά το αντιληφθείς, ο κήπος σου σαν βουκολικό σκηνικό, ξεχειλίζει από ζωή. Δέντρα, φυτά, πολύχρωμες πιτσιλιές λουλουδιών σ’ ένα πράσινο χαλί, μυρωδιές, ήχους και έναν ήλιο ζεστό, η αγάπη σου, που τα συμφιλιώνει όλα καθώς εποπτεύεις ικανοποιημένος(η) το έργο σου. Στον πίνακά σου εμφανίζονται όμως σταδιακά άνθρωποι. Γονείς, παιδιά, φίλοι, συνάδελφοι, γνωστοί… Όλοι και ο καθένας με τον τρόπο του, διεκδικούν μια θέση στον επίγειο παράδεισό σου, θέση που τους παρέχεις πλουσιοπάροχα. Περάστε παρακαλώ, όλοι οι καλοί χωράνε. Κίνηση, βαβούρα, φωνές και ψίθυροί που ανταλλάσσονται, ένα γέλιο από δω, ένα δάκρυ από κει, μια νέα δυναμική αναπτύσσεται. Από το απλό περνάς στο όλο και πιο σύνθετο. Η εντροπία του χώρου σου αυξάνεται, πρόσεξε μπορεί να ζαλιστείς. Και στήνεται εν αγνοία σου μια ωραιότατη παγίδα που σε περιμένει με το στόμα ορθάνοιχτο έτοιμη να σε καταβροχθίσει και να μη αφήσει ίχνος του παλαιού σου εαυτού. Ποιά είναι αυτή η απειλή;

Μια τραγική  παρεξήγηση. Νομίζεις ότι εφόσον ανέλαβες την ηγεσία του κήπου σου, έργο και καθήκον σου είναι να κυβερνάς αυθαίρετα δηλαδή να βάζεις πάση θυσία τα πάντα και τους πάντες σε τάξη. Έτσι, ξεθεώνεσαι στο να προσπαθείς να κρατήσεις τους θάμνους καλοκλαδεμένους, να τσουγκρανίζεις επιμελώς τα μονοπάτια, να φυτεύεις λουλούδια για κάθε εποχή… και να περιποιείσαι τους επισκέπτες… αχ, οι επισκέπτες. Όση περισσότερη ακαταστασία δημιουργούν στο τοπίο σου, τόσο προσπαθείς να τους αλλάξεις, να τους ισιώσεις, να τους συμμορφώσεις στα πρότυπα που εσύ έχεις κατά νου. Για το καλό όλων. Εγκαθιστάς έναν αφόρητο φαύλο κύκλο: περισσότερη αταξία απαιτεί περισσότερη διακυβέρνηση που δημιουργεί περισσότερη αταξία και άντε πάλι από την αρχή. Η μέθοδος που επιλέγεις γίνεται αυτοσκοπός, όλοι οι επισκέπτες αφομοιώνονται σε μία α-μορφή, δεν τους διακρίνεις πια για την αξία τους, επικοινωνείς με αυτιστική διάλεκτο.

Μπερδεύτηκες  καημένε (η) καθ’ οδόν. Διότι δεν καλείσαι να αλλάξεις αυτό που είναι έξω από σένα, αλλά να δουλέψεις αυτό που είναι μέσα σε σένα. Ο καλά κρυμμένος θησαυρός του κήπου σου είναι ο εαυτός σου, και η αταξία που βλέπεις η πυξίδα για να το ψάξεις. Είναι τόσο πιο εύκολο να αφεθείς σ’ ένα μανιώδες κάνω, φτιάχνω, κανονίζω, ρυθμίζω, τακτοποιώ. Αλτ! Άλλαξε στόχο και στρίψε το βέλος προς εσένα.  Εργάσου να αποκτήσεις περισσότερο βάθος. Σώπασε πιο συχνά, στάσου και κοίτα γύρω σου. Πίστεψε με όλες τις δυνάμεις σου στις στιγμές που αγάπησες περισσότερο και μη τις ξεχνάς…  να εξελιχθεί η μεταμόρφωση: ένα-ένα τα πέπλα των φαίνεσθαι, των αυταπατών για αποτυχίες ή επιτυχίες, της σιγουριάς των συμπαθειών και αντιπαθειών, της θαλπωρής των δογμάτων, των υποχρεώσεων και των πρέπει, θα σωριαστούν στο πάτωμα γύρω σου για να γεννηθείς ασθμαίνοντας μια δεύτερη φορά.

Απελευθερωμένος από τα αόρατα δεσμά σου, επιτέλους ανασαίνεις.

Πλέον, αγαπάς για να αγαπάς.

Σχολιάστε το άρθρο

  • chrisanthe

    Υπέροχο το άρθρο αυτό αλλά τόσο δύσκολο να το εφραμόσει κανεις…

    • Φαίδρα Σίμιτσεκ

      Σ’ ευχαριστώ πολύ Χρυσάνθη για την εκτίμησή σου. Είναι τρομερά δύσκολο να το εφαρμόσεις πράγματι, γι’ αυτό και πέφτεις τόσο εύκολα στην παγίδα που περιγράφω. Αλλά νομίζω πως τελικά η ζωή σε σερβίρει με αρκετές καρπαζιές ώστε να χρειαστεί να προσπαθήσεις θέλοντας και μη!

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.