Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

«Κέρκυρα, Κέρκυρα… »

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο βρέθηκα στην Κέρκυρα για να δω τον γιο μου που σπουδάζει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο και να κάνω λίγο πολύ αυτά που κάνουν οι περισσότερες μαμάδες – λίγο πλύσιμο, λίγο μαγείρεμα, λίγο συγύρισμα… Βέβαια, αυτό που έκανα κυρίως σ’ αυτό το υπέροχο νησί ήταν τουρισμός, και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά σ’ ένα μέρος με τόσα ιστορικά μνημεία, τόσα γραφικά δρομάκια και τέτοιες φυσικές ομορφιές που σε καλεί να το περπατήσεις και να το χαρείς σε κάθε γωνιά του; Ωστόσο συνάντησα και κάποια μελανά σημεία που φάνταζαν ακόμα πιο μελανά μέσα σ’ αυτό το παραμυθένιο φόντο, τα οποία και θα αναφέρω όχι με καταγγελτική διάθεση, αλλά καλοπροαίρετα, ως άνθρωπος που θεωρεί την Κέρκυρα κόσμημα και την Ελλάδα πολύ τυχερή που την περιέχει στα σύνορά της. Παραθέτω λοιπόν τα + και τα – που μου έκαναν εντύπωση σε αυτή την επίσκεψή μου:

+ Ήπια κρασάκι συνοδευμένο από μια μικρή ποικιλία (έναντι 2,5 ευρώ, παρακαλώ) στο Λιστόν, τον δρόμο με τις καμάρες που κατασκευάστηκε από τους Γάλλους τον 19ο αιώνα με μοντέλο τη Rue de Rivolie. Και με θέα την καταπράσινη πλατεία της Σπιανάδας, τη μεγαλύτερη των Βαλκανίων!

+ Έκανα βόλτα μέσα στο Παλαιό Φρούριο που είναι τέλεια συντηρημένο και μετά συνέχισα ώς το Ανάκτορο των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου. Μια βόλτα κυριολεκτικά μέσα στην Ιστορία.

-Αγανάκτησα με τις κλειστές για το κοινό δημόσιες τουαλέτες σε ορισμένα σημεία της πόλης (φαίνεται δεν υπάρχει το χρήμα ή η διάθεση να αποκατασταθούν οι ζημιές), έτσι οι επισκέπτες αναγκάζονται να καταφεύγουν στα μικρομάγαζα για να «ανακουφιστούν».

+Παρ’ όλη την κρίση στον τουρισμό, διαπίστωσα με μεγάλη χαρά ότι οι ξένοι αγαπούν την Κέρκυρα και εξακολουθούν να την επισκέπτονται. Πτήσεις από όλη την Ευρώπη έχουν ως προορισμό το αεροδρόμιο «Ι. Καποδίστριας», ενώ τα καντούνια είναι γεμάτα από ένα πολύβουο πλήθος που τριγυρνάει, ψωνίζει, τρώει, πίνει… εν ολίγοις χαίρεται την Κέρκυρα.

+Οι σχολές Τεχνών Ήχου και Εικόνας και Μουσικών Σπουδών είχαν οργανώσει από κοινού ένα εξαήμερο φεστιβάλ με εκδηλώσεις (ηλεκτρονική και ηλεκτροακουστική μουσική, video art, animation, εκθέσεις με έργα φοιτητών, σεμινάρια κ.ά.) από τις 26 ως τις 31 Μαΐου σε διάφορα σημεία της πόλης.

-Οι στενοί αυτοκινητόδρομοι της Κέρκυρας έχουν γίνει ακόμα πιο στενοί με την προσθήκη ποδηλατόδρομων σε όλη την πόλη, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να διασταυρωθούν δύο αυτοκίνητα και να μην υπάρχει χώρος για πάρκιγκ ούτε για αστείο. Αν λάβουμε υπόψη μας ότι οι αστικές συγκοινωνίες είναι σχεδόν ανύπαρκτες και ότι στο νησί βρέχει περίπου 7 μήνες τον χρόνο, μάλλον ο δήμος θα έπρεπε να ξανασκεφτεί αυτή την οικολογική μεν, αλλά καθόλου βολική παρέμβαση.

+ Ξετρελάθηκα με την ευγένεια, την καλή διάθεση και τους χαλαρούς ρυθμούς των ανθρώπων. Σου λένε «Καλημέρα» μέσα από την καρδιά τους, ενώ μου έκανε εντύπωση που στις γειτονιές έχουν ακόμα το κλειδί έξω από την εξώπορτα θεωρώντας ευπρόσδεκτο κάθε επισκέπτη. Σαν να ζουν σε άλλη χώρα και σε άλλη εποχή.

-Δεν μου άρεσε καθόλου που στην Πλατεία Σαν Ρόκο αναγκάστηκα να πετάξω κοινά σκουπίδια σε κάδο ανακύκλωσης – κατόπιν προτροπής των ντόπιων – γιατί δεν υπήρχε πουθενά ένας συμβατικός κάδος. Με αυτή τη λογική, τσάμπα διαχωρίζουν τα σκουπίδια όσοι τα διαχωρίζουν, αφού μάλλον και τα μεν και τα δε καταλήγουν στην ίδια χωματερή.

+Αγόρασα νοστιμότατα και φρεσκότατα αμυγδαλωτά από ένα παραδοσιακό ζαχαροπλαστείο και έφαγα ωραιότατη πατστιτσάδα και σοφρίτο – τις τοπικές σπεσιαλιτέ της Κέρκυρας – σε παραδοσιακό εστιατόριο.

+Είδα την πιο ωραία, την πιο καθαρή και την πιο καλά οργανωμένη μαρίνα στα Γουβιά. Που διαθέτει επίσης πολύ ωραία καφετέρια και πισίνα.

-Στενοχωρήθηκα που πολλά από τα διατηρητέα κτίρια της παλιάς πόλης δεν έχουν διατηρηθεί καθόλου και μοιάζουν ετοιμόρροπα.

+Έμεινα άφωνη ακόμα μια φορά από τις σμαραγδένιες θάλασσες και την οργιώδη βλάστηση που συναντάει το μάτι σου όπου κι αν γυρίσεις. Δεν ξέρω κι εγώ πόσες φορές αναφώνησα: «Αχ! Τι ωραία!»

+Έφυγα τόσο ευχαριστημένη που είπα ότι θα ξαναπάω με την πρώτη ευκαιρία, όχι μόνο για να δω το παιδί μου. Και όταν αναπολώ το ταξίδι μου, δεν γίνεται να μη μουρμουρίσω το τετριμμένο, αλλά τόσο κεφάτο «Κέρκυρα, Κέρκυρα…»

 

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.