Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Η ιστορία των πραγμάτων | The story of stuff

story_of_stuff

Ορισμένες φορές κάποια πράγματα πρέπει να διατυπώνονται απλά. Να είναι κατανοητά, μεστά, χωρίς γλωσσικές εξάρσεις και πομφόλυγες. Σαν να είναι γραμμένα από παιδιά και να απευθύνονται σε παιδιά! Ειδικά όταν έχουν να κάνουν με ζητήματα που αφορούν τον καθένα από εμάς ξεχωριστά αλλά και συνολικά, όπως είναι το περιβάλλον. Αυτό κατά την προσωπική μου εκτίμηση κατάφερε να κάνει με τον καλύτερο τρόπο το μικρό ντοκυμανταίρ που επέλεξα και παρουσιάζω σήμερα.

Η ιστορία των υλικών, λοιπόν, (“The Story of Stuff”) είναι ένα ντοκυμανταίρ, ικανό να παρουσιαστεί και να γίνει κατανοητό ακόμα και από παιδάκια δημοτικού. Όταν το είδα πρώτη φορά μου ήρθε στο μυαλό αυτό που διαβάζουμε στα κουτιά των επιτραπέζιων παιχνιδιών: κατάλληλο για παιδιά από 9 έως 99 χρόνων. Και αυτό ακριβώς είναι… Μεστό, σύντομο, χωρίς να εμπλέκεται σε πολλές ορολογίες που ο απλός κόσμος δεν κατανοεί και δεν υπάρχει λόγος να κατανοήσει… Παρ’όλ’αυτά κατορθώνει να αποσαφηνίσει έννοιες φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους και να βάλει τα βαγόνια του μεγάλου τρένου της κατανάλωσης σε μια σειρά.

Τι είναι σύστημα; Πώς συνδέονται μεταξύ τους έννοιες όπως η οικονομική κρίση, η μανία προς την κατανάλωση, η έντεχνη χρήση της διαφήμισης, η κατασπατάληση των φυσικών πόρων, τα μεγάλα παιχνίδια των κολοσσιαίων πολυεθνικών και των μεγάλων κυβερνήσεων;

Τελικά τίποτα δεν είναι ξεκομμένο. Ούτε η Αμερική είναι τόσο μακριά από το σπίτι μας όσο φαίνεται ή όσο θέλουμε να πείσουμε τους εαυτούς μας – από φόβο – ότι είναι. Όλα είναι ενταγμένα και πλήρως ενσωματωμένα σε ένα μεγάλο γαϊτανάκι: περιβάλλον, κοινωνία, πολιτική, ανθρώπινες κουλτούρες. Αλλά παράλληλα και δυστυχώς γι΄αυτόν τον χιλιοβασανισμένο πλανήτη, όλα προσπαθούν να ενταχθούν σε ένα επίσης καλοδουλεμένο γαϊτανάκι καταναλωτικής αποχαύνωσης… Μέχρι πριν ορισμένα χρόνια συζητούσαμε για συναισθηματική νοημοσύνη, λογική νοημοσύνη, νατουραλιστική νοημοσύνη. Στις μέρες μας φαίνεται πως επιχειρείται να αναπτυχθεί ένα άλλο είδος «τεχνητής νοημοσύνης» (ας μου επιτραπεί η έκφραση): η καταναλωτική νοημοσύνη. Είναι τόσο καλοσχεδιασμένη η μηχανή, που οι άνθρωποι πείθονται να συμπεριφέρονται και να λειτουργούν πιστεύοντας πως η ευημερία τους καθορίζεται και συναρτάται με την υλική προέκταση του εαυτού τους.

Οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις δικές σας… Ας έχουμε μόνο κατά νου, ότι όσο εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τους εαυτούς μας ξεκομμένους από το σύνολο και όσο πιο βαθειά κλεινόμαστε στον τακτοποιημένο μικρόκοσμό μας τόσο το μεγάλο μας σπίτι, θα συνεχίζει να προσπαθεί να επαναφέρει τη διαταραγμένη του ισορροπία με άγνωστες ακόμα συνέπειες.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Η καταναλωτική μανία είναι σαν όλους τους άλλους εθισμούς, δύσκολα αποτοξινώνεται κανείς από αυτήν. Θέλει μεγάλη προσπάθεια, ειδικά όταν σχεδόν όλοι γύρω σου είναι θύματα της…γοητείας των άψυχων αντικειμένων.

  • Μαίρη Κλιγκάτση

    … και αν όχι θύματα της γοητείας των άψυχων αντικειμένων … τότε σίγουρα είναι θύματα της ανάγκης τους να επιβεβαιώσουν και να εξαργυρώσουν την αξία τους ποντάροντας στην υλική πλευρά… Το σίγουρο πάντως είναι ότι η αποτοξίνωση απαιτεί διαρκή και συνειδητή προσπάθεια.

  • Γεια σας κ απο εμενα κ συγχαρητηρια για την προσπάθεια κ την ωραια προταση. Συμπληρωνω με προσωπικες σκεψεις πως, υπαρχουν μεν παγιδες οσον αφορα στη αποτοξινωση διοτι τα αποτελεσματα της «αρρώστιας» δεν ειναι αμεσα ορατά κ βλάπτουν ισως μονο την τσεπη, παρολα αυτα, εχω την αισθηση πως μας περιμενουν θησαυροι που ουτε τους ειχαμε φανταστει. Οι γνωστες εγνοιες θα ειναι σχεδον ανυπαρκτες λογω μικροτερης κτητικοτητας, κ πιστευω πως τα ζητηματα προς επιλυση που θα αφορουν πιο ουσιαστικα πραγματα ειναι κατι που μπορουμε να αντεξουμε. Η επιλογη αυτης της πορειας δεν ειναι απλως αριστερα ή δεξια σε μια διχάλα. Είναι αντιθετη κατευθυνση σε σταυροδρομι. Μονάχα να είμασταν λιγο πιο εξυπνοι ως ζώα…
    Την καλησπέρα μου, Αντώνης.

  • Pingback: Τo παλαιό ψυγείο - People & Ideas

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.