Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Μια κόκκινη πίττα

Απ’την δεκαετία του ’70 τουλάχιστον υπάρχει στα δημόσια σχολεία της Γαλλίας ο θεσμός του μεσημεριανού φαγητού. Έτσι, με χαμηλό αντίτιμο, όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης μπορούν να απολαύσουν ένα πλήρες γεύμα με πρώτο πιάτο, ζεστό κύριο γεύμα και επιδόρπιο σε μια αίθουσα σχεδιασμένη γι’αυτήν τη δουλειά. Εντάξει δεν είναι γκουρμέ σαν αυτά που κατέστρωσε ο Jamie Oliver για τα παιδιά της Βρετανίας και μερικές γεύσεις θυμάμαι ακόμα ότι ήταν αηδία… Τέλος πάντων, κάτι τρώγαμε μαγειρεμένο και διατροφικά κάπως σωστό και οι μανάδες μας -εργαζόμενες- δεν είχαν τον καθημερινό βραχνά να σκέφτονται με τι θα κολατσίσουμε, αν θα είναι κυρίως άμυλο, λίπος και ζάχαρη. Αντιμετώπιζαν την προετοιμασία του καθημερινού οικογενειακού γεύματος χωρίς τόση πίεση χρόνου… Μια πηγή εκνευρισμού λιγότερη…

Εδώ στην Ελλάδα, εδραιώθηκαν τα ολοήμερα δημοτικά, στην καλύτερη περίπτωση κάποια αίθουσα καλλιτεχνικών (επειδή έχει τρεχούμενο νερό) εξοπλίστηκε με ένα ψυγείο και έναν φούρνο μικροκυμάτων, με έξοδα του κράτους και τα θρανία ντύθηκαν τραπεζαρία. Τα υπόλοιπα φρόντισαν και φροντίζουν οι σύλλογοι γονέων που προσλαμβάνουν ακόμα και τραπεζοκόμο, γιατί ποιος θα περιποιηθεί και θα σερβίρει τα μικρά παιδιά; Μια πρόταση λειψή λοιπόν ως συνήθως, αλλά είμαστε φτωχή χώρα, μην το ξεχνάμε… κι εκεί είναι άλλες κοινωνίες. Η πράξη δείχνει βέβαια ότι η κατανάλωση ενός πλήρους γεύματος στην πλειοψηφία των περιπτώσεων δεν υφίσταται: ντοματοσαλάτα κομμένη από τις 6:00 π.μ. πού ν’ αντέξει, πανιάζει και ας μη μιλήσουμε καλύτερα για το μαρούλι. Έτσι τα περισσότερα παιδιά συνεχίζουν να τρέφονται μέχρι τις 4:00 μ.μ. κυρίως με τυροψωμοειδή, παριζάκι και λοιπές σαβούρες. Τα κακόμοιρα παχαίνουν επειδή βαριόμαστε…

Συνεχίζω όμως στο ίδιο πνεύμα, γιατί κι εγώ δεν είμαι διαφορετική απ’ τους άλλους… και σας προτείνω μια κοτόπιττα κοκκινιστή ως παραλλαγή πάνω σ’ ένα γνωστό θέμα, την πίττα.

 

Υλικά
  • 1 κοτόπουλο σε κομμάτια
  • 2 κρεμμύδια ξερά τριμμένα
  • 2 μελιτζάνες σε κύβους
  • 1 kg ντομάτες ξεφλουδισμένες και τριμμένες
  • δυόσμο
  • ελαιόλαδο
  • λεμόνι
  • 1/4 τυρί κίτρινο και 1/4 φέτα αλλά βασικά ό,τι υπάρχει στο ψυγείο
  • αλάτι, πιπέρι
  • 1 πακέτο φύλλα χοντρά για χωριάτικη πίττα

 

Διαδικασία

  • Σοτάρουμε το κρεμμύδι και το κοτόπουλο.
  • Προσθέτουμε τις τριμμένες ντομάτες, το αλάτι και το πιπέρι και σβήνουμε με το χυμό λεμονιού. Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο νερό και το αφήνουμε να βράσει καλά μέχρι να πιεί όλο το ζουμί του. 
  •  Στο μεταξύ τηγανίζουμε τις μελιτζάνες (αφού περάσουν πρώτα από τη διαδικασία του αλατιού), τις τοποθετούμε πάνω σε απορροφητικό χαρτί για λίγο να φύγει το περίσσιο λάδι.
  • Αφαιρούμε τα κόκκαλα και τις πέτσες από το κοτόπουλο, τα πετάμε και κόβουμε τη σάρκα σε μικρότερα κομμάτια.
  • Αναμιγνύουμε το κοτόπουλο, τις μελιτζάνες, το δυόσμο και τα τυριά για να είναι η γέμισή μας έτοιμη. Ετοιμάζουμε τα φύλλα ως συνήθως και ψήνουμε την πίττα για περίπου 45′ σε προθερμασμένο φούρνο στους 1800C.

 

 

  

  

 

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.