Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Η μυσταγωγία των απρόβλεπτων βημάτων

Αν το τάνγκο ήταν χρώμα σίγουρα θα ήταν μια απόχρωση του κόκκινου… Κόκκινο βαθύ! Θα είχε το χρώμα των αργεντίνικων σαλονιών όπου γεννήθηκε. Αν περιέγραφε μια αίσθηση, τότε θα ήταν η αίσθηση της απόλυτης ελευθερίας μετά από μια ειλικρινή εξομολόγηση των φόβων και των παθών μας.

Είναι η απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στη σκοτεινή και τη φωτεινή μας πλευρά. Εξ άλλου και οι καταβολές του, επιβεβαιώνουν την παραπάνω άποψη. Το τάνγκο είναι αναπόσπαστα δεμένο με τη νυχτερινή ζωή της πόλης που το έσπειρε, του Μπουένος Άιρες. Οι πρώτες μήτρες γέννησής του ήταν οι οίκοι ανοχής της περιοχής. Πολύ αργότερα και με δεδομένη την πολιτισμική ιδιορρυθμία της, που έφερνε κοντά διαφορετικές στόφες και ιδιοσυγκρασίες ευρωπαϊκής, κρεολικής και μιγαδικής καταγωγής, άρχισε να ταξιδεύει προς τα πιο οικεία μας εδάφη. Πρώτα υποτάχτηκε στη μαγεία του το Παρίσι, όπου το μετέφεραν οι Αργεντίνοι μετανάστες και ναυτικοί. Από κει και έπειτα ο μυσταγωγικός αυτός χορός πέρασε στα μεγάλα σαλόνια της Πόλης του Φωτός και επέστρεψε στην Αργεντινή με δάφνες αποδοχής που δεν συνόδευαν την αρχική του μήτρα.

Η ευεργετική επίδραση του τάνγκο είναι πλέον κοινώς αποδεκτή και δεν μαρτυρείται μόνο από τους μετέχοντες στη χορευτική αυτή μυσταγωγία. Έχουν κατατεθεί άρθρα επί άρθρων στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Γιατροί, ψυχολόγοι αλλά και απλοί οπαδοί του χορού, καταθέτουν με σθένος την άποψή τους για το φανερό αυτό μυστήριο της μετουσίωσης του ήχου σε εγκεφαλικό μήνυμα και κατόπιν σε κίνηση. Κινήσεις που θεραπεύουν, αναμοχλεύουν την ασυνείδητη διπολικότητα της φύσης μας, έρχονται και ενώνονται υποταγμένα αβίαστα (προσοχή στο αντιφατικό της φράσης!) σε ένα μαγικό παιχνίδι ρόλων.

Όσοι το δοκιμάζουν, δεν αλλάζουν με τίποτα την αίσθηση αυτή. Δεν χρειάζονται νούμερα και ποσοστά ερευνών, για να πεισθούν. Το τάνγκο δεν είναι ένας ακόμα χορός της μόδας! Το τάνγκο είναι στάση ζωής. Είναι μια ακροβασία μεταξύ αρσενικού και θηλυκού πάνω σε ένα μουσικό σκοινί με νότες και χάδια. Είναι ένα μη λεκτικό παιχνίδι, με καβαλιέρους που συνειδητά αυτοσχεδιάζουν ξεπερνώντας τις γραμμές του φύλου τους. Στην Αργεντινή συνηθίζουν να λένε πως είμαστε αυτό που χορεύουμε. Ο τρόπος που μετουσιώνουμε τον ήχο σε κίνηση, ο τρόπος που υπακούει η ντάμα στον καβαλιέρο και κατ’ αναλογία η πορεία του καβαλιέρου προς την καθοδήγηση της ντάμας αποτελούν αντανάκλαση του εσωτερικού μας κόσμου. Πρόκειται για μια απόλυτη ψυχαναλυτική εμπειρία. Οι χορευτές βυθίζονται στα βήματα του άλλου και βιώνουν την κάθοδο προς μη ειπωμένες αλήθειες, που φυλάσσονται καλά κρυμμένες στα συρτάρια της εγωιστικής αποστασιοποίησης από τις ανάγκες του άλλου φύλου.

Το τάνγκο δεν είναι πεπερασμένο. Είναι ένας κύκλος αυτοσχεδιασμού που δεν στερεύει και δεν αλλοιώνεται. Ένας ρυθμός με ‘jazz’ αποχρώσεις, ανένταχτος σε φόρμες και ταμπέλες, που οι πρωταγωνιστικοί ρόλοι ανήκουν στον καβαλιέρο, στην ντάμα και τη μουσική. Βασικοί άξονες η ελευθερία της διαφορετικότητας, ο σεβασμός του αδύτου του καθενός από τους συμμετέχοντες και φυσικά η ένωση με το ρυθμό και τη μουσική. Ίσως και να αποτελεί τον πλέον αντιφατικό χορό. Θελημένη παράδοση και συνειδητή αυτονομία, χορευτικοί σχηματισμοί που μαρτυρούν αλήθειες της φύσης μας, μερικά λεπτά που ανοίγουν το δρόμο προς τη μετάλλαξη της οπτικής γωνίας των χορευτών για τη τη ζωή, όλα δεμένα μεταξύ τους απολύτως αρμονικά με ταυτόχρονη και παρούσα, ωστόσο, την ύπαρξη της πειθαρχίας.

Το άρθρο αυτό αποτελεί μια πρόσκληση στη μυσταγωγία των απρόβλεπτων βημάτων. Έχουν γραφτεί πολλά, θα ειπωθούν ακόμα περισσότερα, με δεδομένο ότι στη χώρα μας ο χορός αυτός τα τελευταία χρόνια γνωρίζει ουσιαστική άνθιση. Και η αιτία δε είναι μόνο μία. Σε μια εποχή αποξένωσης, που ο καθένας αποστασιοποιείται συνειδητά ή ασυνείδητα από τις ανάγκες και τις επιθυμίες των διπλανών του, που ο ερωτισμός παγιδεύεται κάπου ανάμεσα στις δουλειές και στις λίστες με τα ψώνια για την επόμενή μας μέρα, ο αργεντίνικος χορός αποτελεί πρόκληση συμφιλίωσης με το δικό μας πόλο και ταυτόχρονη ευκαιρία επανεξέτασης του αντίθετου. Πρόκειται ίσως, για μια μορφή δωρεάν ψυχανάλυσης; Ο χρόνος και η καρδιά θα μιλήσουν.


«Τα θέματα που απασχολούν το τάνγκο βρίσκονται στο πεδίο της ψυχολογίας, του ερωτισμού και της τέχνης: αντρικό και γυναικείο στοιχείο, άντρας και γυναίκα, υποταγή και αυτονομία, ένωση και όρια, συναίσθημα και μορφή, σχήμα και περιεχόμενο, γεωμετρία και πάθος, φωτιά και πάγος, άγγελος και διάβολος, αγάπη και διαφθορά, αρχηγία και παράδοση, καρδιά και σπονδυλική στήλη, ποίηση και στοχασμός, πνεύμα και φρόνηση, πάλη και τρυφερότητα, πλησίασμα και απομάκρυνση, αποχωρισμός και επιστροφή».

Απόσπασμα από το βιβλίο των Ralf Sartori και Petra Steidl:
«Tango – Η Ενωτική δύναμη του χορευτικού έρωτα», Εκδόσεις Κονιδάρη (2000)

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.