Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Οι 10 καλύτεροι (ροκ) δίσκοι του 2010

Τις γιορτινές μέρες όλοι έχουν από μια λίστα. Τα παιδιά μια λίστα με τα δώρα που περιμένουν απο έναν μουσάτο γεράκο, οι νοικοκυρές μια λίστα με τα ψώνια για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι και φυσικά οι πολιτικοί που προσγειώνουν ανώμαλα την φαντασία όλων έχουν τη δική τους λίστα με τα νέα οικονομικά μέτρα. Με σκοπό να μην μείνω κι εγώ έξω απ’τον χορό σας παρουσιάζω τη λίστα με τα άλμπουμ που ξεχώρισαν φέτος! Μουσικά κομμάτια που δεν ακούσαμε ποτέ στο ραδιόφωνο και βιντεοκλίπ που δεν παίχτηκαν ποτέ στο MTV. Παράξενοι ήχοι που ξεχώρισαν χάρη στη μελωδία τους ή -σύμφωνα μ’εκείνους που δεν λατρεύουν τη ροκ- χάρη στην έλλειψη αυτής.

1)Crippled Black Phoenix – I Vigilante

Πολλά θα μπορούσαν να ειπωθούν για αυτόν τον δίσκο. Ό,τι και να πούμε όμως δεν μπορεί να αποδώσει τη μαγεία και την ατμόσφαιρα των τραγουδιών. Ένας δίσκος που θα σε αρπάξει, θα σε παρασύρει, θα σε ταξιδέψει και τέλος θα σε αφήσει να αναρωτιέσαι γιατί δεν τους ήξερες πιο πριν. Το να προσπαθήσουμε να τους προσδιορίσουμε μουσικά και να τους βάλουμε μια ετικέτα μέσα σε στενά πλαίσια δεν θα εξυπηρετήσει παρά μόνο στο να αδικήσουμε το συναίσθημα του δίσκου, τις μεγαλόπρεπες μελωδίες και τα υπέροχα λιγοστά φωνητικά που συνοδεύουν την μουσική ιδιοφυία των CBP. Μπορεί να πήρες ήδη δώρα για τους συγγενείς και φίλους αλλά μένει ένα δώρο για σένα. Κάνε την χάρη στον εαυτό σου και βάλτο κάτω απο το χριστουγενιάτικο δέντρο!

2) Gaslight Anthem – American Slang

Τα πράγματα δεν είναι εύκολα όταν έχεις μεγαλώσει σε δύσκολές εποχές και καταστάσεις. Όταν κάθε μέρα εργάζεσαι για ένα πιάτο φαϊ και όταν είσαι ήρωας της εργατικής τάξης. Μοναδική διέξοδος στις φτωχογειτονιές του New Jersey για μια γενιά που γαλουχήθηκε με τα blues και μεγάλωσε στη δεκαετία που το ‘’αφεντικό’’ Bruce Springsteen μεγαλουργούσε, ήταν το να πιάσουν την κιθάρα. Τα χέρια πονεμένα απο την καθημερινή δουλειά αγκαλιάζουν με αγάπη τις χορδές καθώς όλο το άγχος της επιβίωσης ανεβάζει τον ρυθμό. Οι Gaslight Anthem αγαπάνε αυτό που κάνουν και εργάζονται σκληρά – δεν έχουν άλλωστε άλλη εναλλακτική. Στο τρίτο τους αλμπουμ, στο άλμπουμ δηλαδή που ξεχωρίζουν τα μεγάλα συγκροτήματα, καταφέρνουν άλλη μια φορά να μας δώσουν έναν ακόμα εκπληκτικό δίσκο που θα ακουστεί στη διαπασών και θα ομορφύνει το καθημερινό μας μποτιλιάρισμα.

3) Arcade FireThe Suburbs

Ο alternative δίσκος της χρονιάς χωρίς αμφιβολία σύμφωνα με όλους τους μουσικοκριτικούς της υφηλίου. Οι Arcade Fire πλέον περνάνε στο mainstream και αρχίζουν να παίζουν σε αρένες ενώ τα τραγούδια τους ακούγονται σε πολυκαταστήματα και ραδιόφωνο. Ευτυχώς στην προκειμένη περίπτωση οι μελωδίες αντέχουν την αναπαραγωγή σε μεγάλους χώρους, το συναίσθημα της νοσταλγίας αναβλύζει πλούσιο ενώ η ροή του δίσκου παρά τα 17 τραγούδια σε καθηλώνει. Σε πηγαίνει 30 χρόνια πίσω, τότε που παιδιά στην περιφέρεια έπαιζαν στις αυλές των σπιτιών τους πριν αυτές παρακμάσουν και εγκαταλειφθούν για χάρη της αστικής ζωής. Ο δίσκος θα σε κάνει να νοσταλγήσεις και να ψάξεις τα δικά σου σκονισμένα φωτογραφικά άλμπουμ που κάθονται πλέον στο πατάρι. Ένας ύμνος στις μεγάλες καταπράσινες αυλές και στην χαμένη αθωότητα, ένας δίσκος που αξίζει με το παραπάνω τις διακρίσεις που έλαβε απο τον μουσικό τύπο.

4) Stone SourAudio Secrecy

Ναι παραδέχομαι ότι με μια πιο αντικειμενική ματιά ίσως το Audio Secrecy να μην είχε θέση στη λίστα. Αλλά όταν το όνομα του Corey Taylor βρίσκεται αναμεμιγμένο εδώ, τα αντικειμενικά μου κριτήρια παραλύουν. Λίγο το εύρος της φωνής του, λίγο οι στίχοι του που μιλάνε στην καρδιά μου, λίγο το ότι αποτέλεσε το είδωλό μου στα παιδικά μου χρόνια και τέλος το έμφυτο χάρισμά του ως frontman δεν μου αφήνουν περιθώρια. Μπορεί η στροφή του προς ήρεμα μονοπάτια και μπαλάντες να ξενίσει τους φίλους του σκληρού ήχου που τον έχουν συνηθίσει να διευθύνει την μανιασμένη μουσική των Slipknot αλλά στην προκειμένη περίπτωση το μοντέρνο ροκ των Stone Sour σίγουρα δεν θα αφήσει ασυγκίνητους τους φίλους αυτής της σκηνής.

5) Foxy ShazamFoxy Shazam

Το πιθανότερο είναι ότι κάθε πρωί οι Foxy Shazam προσεύχονται ομαδικώς κάτω από μια αφίσα του Freddie Mercury. Η αλλοπρόσαλλη μουσική τους θυμίζει αρκετά την τρέλα των Queen ενώ τα ξέφρενα ρεφραίν τους προβλέπεται να σφηνώσουν στο κεφάλι μας αμέσως. Το Image τους εν έτει 2010 θα μας κάνει αμέσως να τους κατατάξουμε στις ένοχες απολαύσεις και να μην το προτείνουμε πουθενά γιατί πιθανότατα οι άλλοι θα γελάσουν μαζί μας. Παρ’όλο που δεν πρόκειται να μιλήσουμε παραέξω γι’αυτούς τους κυρίους, μεταξύ μας έβγαλαν έναν από τους καλύτερους φετινούς δίσκους. Σσσσς, όμως…Δεν το ακούσατε από μένα!

6) Against MeWhite Crosses

Για τους περισσότερους το πανκ έχει πεθάνει πλέον για τα καλά καθώς οι νέες μπάντες αναμασούν το παρελθόν με αμφίβολα αποτελέσματα. Πολλοί χαρακτήρισαν τους Against Me ξεπουλημένους όταν αποφάσισαν να βγαλουν τον νέο δίσκο τους υπό την αιγίδα μιας καθόλου αφιλοκερδούς μεγάλης δισκογραφικής. Παρά τον φόβο ότι ξεπουλήθηκαν, οι Against Me στάζουν ακόμα δηλητήριο για τον κόσμο στρέφομενοι ενάντια στους πάντες ακόμα και στην ίδια την σκηνή που τους ανέδειξε. Με τραγούδια μελωδικά όπως το ‘’Ι was teenage anarchist’’ και ‘’White Crosses’’ πολλοί θα αμφισβητήσουν αν η παρέα του κυρίου Gabel είναι όντως πανκ. Εμάς κάτι τέτοιο ποσώς μας ενδιαφέρει όταν οι μελωδίες βρίσκονται σε τόσο υψηλό επίπεδο.

7) Band of HorsesInfinite Arms

Μόλις έχετε ανοίξει τις κουρτίνες του δωματίου σας. Με μάτι αγουροξυπνημένο κοιτάτε τον κόσμο. Τα σύννεφα στον ουρανό σας δημιουργούν μια γλυκιά μελαγχολία. Απρόθυμα σηκώνεστε, πατάτε το play και ταυτόχρονα φτιάχνετε ένα καφέ πριν πάτε στη δουλειά. Ξαφνικά όμως παρατάτε τον καφέ και κουκουλώνεστε κάτω απο την θαλπωρή των σκεπασμάτων. Τα μάτια σας κλείνουν όμως έχετε αφήσει το Infinite Arms στο repeat.

8 ) Ray La Montagne and the Pariah Dogs God Willin and The Creek Wont Rise

Ο αινιγματικός κύριος La Montagne με την γλυκειά βραχνάδα και την ακουστική του κιθάρα δεν είναι πια μόνος του. Συνοδοιπόροι του οι Pariah Dogs, τον πλαισιώνουν αρμονικά και τον εμπνέουν να γράψει ένα απο τα καλύτερα άλμπουμ που ακούσαμε φέτος. Για τους λάτρεις του Bob Dylan αλλά και της μελωδίας. Για όσους είχαν καιρό να ακούσουν κάτι καινούργιο που να θυμίζει έντονα το παρελθόν και για όσους παραπονιούνται ότι πλέον δεν βγαίνει καλή μουσική, ο ντροπαλός μουσάτος κύριος -που όπως δηλώνει φοβάται να εμφανιστεί σε βίντεοκλιπ μιας και αυτά είναι πράγματα για όμορφους- φροντίζει να τους διαψεύσει πανηγυρικά.

9) VolbeatBeyond Hell/ Above Heaven

Τι κοινό έχει ο Elvis, η Δανία και η μέταλ σκηνή; Η απάντηση είναι αυτό το άλμπουμ όπου μέσα σε rockabilly ή για την ακρίβεια metalbilly φόρμες (ναι, ναι το ομολογώ μόλις τον εφηύρα αυτό τον όρο), οι Δανοί μας παραδίδουν μια δουλειά που θα μας ανεβάσει την διάθεσή στο φουλ! Τελικά ίσως ο ‘’βασιλιάς’’ ζει ακόμα όπως πολλοί υποστηρίζουν και βρήκε την μετενσάρκωσή του στο πρόσωπο ή καλύτερα στα πνευμόνια ένος Δανού.

-Όχι όχι γιατρέ, σας λέω δεν είμαι τρελός ο Elvis ζει, ίσως ακούγομαι λίγο ιερόσυλος αλλά ώς εκεί!

-Καλά ό,τι πείτε. Μπορείτε τώρα να περάσετε στο άλλο δωμάτιο που έχουμε ένα όμορφο χριστουγενιατικό άσπρο μπλουζάκι για σας;…

9+1) PendulumWatercolour

Ναι δεν είναι ακριβως ροκ με την παραδοσιακή έννοια του όρου. Απο τότε όμως που οι Prodigy λατρεύτηκαν απο το ροκ κοινό, όλα είναι δυνατά. Ακολουθώντας πιστά τα χνάρια των λατρευτών τους Prodigy και με πολλές δυνατές συνεργασίες (In Flames, Steven Wilson των Porcupine Tree και φυσικά Liam Howlett των Prodigy) οι Pendulum με την drum ‘n bass τους αγγίζουν το ευρύ φάσμα της ροκ και σίγουρα τους λάτρεις της μουσικής. Μελωδίες που θα μας κάνουν να λικνιζόμαστε και να χοροπηδάμε δίχως σταματημό ενώ αδιαμφισβήτητα το Island αποτελεί ένα απο τα καλύτερα κομμάτια που ακούσαμε αυτή τη χρονιά.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Χωρίς να προλάβω να ακούσω όλα τα δείγματα που παρέθεσες (επιφυλάσσομαι), θα πρέπει να σου πω οτι η δουλειά που έκανες είναι πάαααρα πολυ καλή! Ένα μπράβο από εδώ και καλή συνέχεια.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.