Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Γιώργος Ιωάννου | Γύρω μου νύχτα μέρα

Όσο να δέσει κάποιος μέσα μου,
έχει πεθάνει.

Αλλάζω τις φιλίες σαν πουκάμισα,
αλλάζω τις δουλειές, αλλάζω γνώμες.
Πάντα το μάτι μου αλλού∙
μόλις ακούσω ναι έτοιμος να σαλπάρω.

Κι η μοναξιά μου πάντα μοναξιά.
Κι ο πανικός ρεύμα που με τινάζει.

Από τη συλλογή Τα Χίλια Δέντρα (1963)

Πηγή

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Μπράβο ρε Λητώ, που θυμήθηκες τον Ιωάννου. Οι περισσότεροι το θυμούνται (όσοι το θυμούνται πλέον) από τα πεζά του. Εγώ το πρώτο που διάβασα ήταν το «δικό μας αίμα». Μετά από καιρό είδα ότι είχε γράψει μερικά σύντομα ποιήματα, κι επειδή σα φοιτητής έμενα για λίγο στα Χίλια Δέντρα, σύνορα με Ευαγγελίστρια, είχα αγοράσει την ομώνυμη συλλογή του. Πρόλαβα εκεί και κάμποσα τούρκικα σπίτια, που δεν τα κατεδαφίζανε γιατί δε σύμφερε τότε (!!) και έστεκαν σαν απολιθώματα. Μέσα στο βιβλιαράκι έχει κι ένα, για αυτά τα σπίτια, που πολύ το γουστάρω…

    Σ’ ένα παλιό τούρκικο σπίτι κλείστηκα μέρες και παλεύω
    με τους λεκέδες του ασβέστη.
    Μετρώ τα ξύλα στο ταβάνι, βρίσκω τα νερά και δίνω ονόματα, τους δίνω την καρδιά μου.

    Ύστερα παίρνει και φυσά.σαρώνονται χαρές και γνωριμίες.
    ξανά μονάχος
    με τα ξύλα και τις πέτρες.

    Ίσως στεριώσω τώρα πάλι από την αρχή.
    Ίσως να προφτάσω να σκαλώσω τους χαμένους.

    Υ.Σ. «Να προφτάσω να σκαλώσω τους χαμένους». Όλα τα λεφτά!!! Αλήθεια, αυτά υπάρχουν πουθενά στο δίκτυο;;

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Αγαπητέ Μακ. γειά σου. Τον Ιωάννου ποτέ δεν τον ξέχασα. Γιατί απλούστατα τον θεωρώ έναν από τους καλύτερους Έλληνες λογοτέχνες τόσο στα πεζά όσο και στα ποιήματά του. Ήμουν την ίδια εποχή φοιτήτρια στη Θεσ/κη και τα σπίτια που λες τα θυμάμαι. Πρέπει κι εγώ να αγόρασα τότε «Τα χίλια δέντρα και άλλα ποιήματα» από τα οποία το αγαπημένο μου είναι το «Ευτυχισμένοι, ευτυχισμένοι». Επίσης είχα κι ένα άλλο με γκρίζο εξώφυλλο και όλους τους ποιητές της Θεσ/κης. Κάποιοι καλοί άνθρωποι (συνάδελφοί μου μεταφραστές)τα έχουν ανεβάσει στο φόρουμ τους http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=9084.0 και θα ήθελα να τους ευχαριστήσω πολύ για την κίνησή τους. Σ’ευχαριστώ κι εσένα για το ποίημα που αναφέρεις. Αυτή η απλότητά του Ιωάννου, αυτό το αντίθετο της φλυαρίας που έχει, αυτά είναι τα στοιχεία που με γοητεύουν.

  • Pingback: Μάτση Χατζηλαζάρου - People & Ideas

  • Pingback: Ερωτικό – People & Ideas

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.