Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Τι φταίει;

Τι φταίει που η Ελλάδα δεν πάει μπροστά αλλά αυτοκαταστρέφεται; Αυτό το ερώτημα σίγουρα απασχολεί όλους τους Έλληνες, ιδιαίτερα τώρα με την οικονομική κρίση. Απασχολεί κι εμάς στο P&I και θα θέλαμε τη γνώμη σας.

Φταίει άραγε η τουρκοκρατία, ο εμφύλιος, ο ήλιος, η θάλασσα, οι τουρίστες, τα νησιά, οι μετανάστες, ο Καρατζαφέρης, ο Άδωνις, το ΔΝΤ, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο πατέρας του, ο γιος του, φταίει ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο ανηψιός του, φταίει ο Μητσοτάκης, η Ντόρα, ο Κυριάκος, φταίει η κόρη του Γεννηματά, ο γιος του Βαρβιτσιώτη, η οικογενειοκρατία, φταίει ο Πάγκαλος, ο Τσοχατζόπουλος, ο Τσουκάτος, ο Μαντέλης, ο Ρουσόπουλος, ο Τσίπρας, η Παπαρήγα, φταίει ο Σαμαράς, φταίει ο Σημίτης, η Ευρωπαϊκή Ένωση, φταίνε οι Γερμανοί, οι Ρώσοι, οι Άγγλοι, οι Αμερικάνοι, ο Ομπάμα, ο Οσάμα, φταίνε οι φιλίες με τους Άραβες ή με το Ισραήλ, φταίει η παγκοσμιοποίηση γενικώς, φταίνε οι επενδύσεις του Κατάρ; Μήπως φταίνε οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, το 1821, η χούντα των συνταγματαρχών, οι Τούρκοι που έχουν βλέψεις στο Αιγαίο, ο σαδισμός των δημοσίων υπαλλήλων, οι σεισμοί, λιμοί και καταποντισμοί; Μήπως φταίει η Εκκλησία, φταίει η αθεϊα, οι συνεχείς βλαστήμιες προς τα θεία, η λέξη μαλ…ως εθνικός χαρακτηρισμός και σύνθημα; Μήπως φταίει η παιδεία, τα γκρίκλις, φταίει που έχουμε χάσει τη γλώσσα μας και άρα την ικανότητα σκέψης, συνεννόησης, δημιουργίας; Φταίει που έχουν μαζευτεί όλοι στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη κι έχει ερημώσει η επαρχία, φταίνε οι Αλβανοί, οι Πακιστανοί, οι καταστηματάρχες από την Κίνα; Μήπως φταίνε οι 300 της Βουλής ή τα 10 εκατομμύρια των Ελλήνων; Φταίει που οι μισοί Έλληνες θέλουν να γίνουν πάμπλουτοι εις βάρος των άλλων μισών, φταίνε οι εμπρηστές των δασών, οι κουκουλοφόροι, ο αστυνομικός που σκότωσε ένα μικρό παιδί, ο γνωστός άγνωστος που σκότωσε τρεις νέους εργαζόμενους σε τράπεζα, φταίνε οι τράπεζες, φταίνε εκείνοι που δανείστηκαν για να πάρουν τζιπ, φταίνε οι αμαθείς, οι ψωροφαντασμένοι, οι νεόπλουτοι, οι πολυεθνικές; Φταίνε οι νοσταλγοί των καθεστώτων σοβιετικού τύπου, φταίει η χρυσή αυγή, φταίνε οι κλέφτες, οι απατεώνες, οι ασυνείδητοι, φταίνε αυτοί που περνάνε τα διόδια χωρίς να πληρώνουν, φταίνε τα ΜΜΕ, οι δημοσιογράφοι, η μαφία της νύχτας, φταίει η τηλεόραση μονίμως ανοιχτή που μας παίρνει τ’αυτιά, φταίνε τα μπλογκ που ξεφυτρώνουν καθημερινά σαν τα μανιτάρια; Μήπως φταίνε αυτοί που μιλάνε πολύ προσπαθώντας να αναλύσουν το τι φταίει; Μήπως μιλάμε πολύ και δουλεύουμε λίγο; Φταίει ίσως το ότι είμαστε πολύ ατομιστές, ελάχιστα οργανωμένοι σε ομάδες και όλοι με αρχηγικές τάσεις; Φταίει το ότι δεν αγαπάμε τον τόπο μας, δεν αγαπάμε την ομορφιά, την καλαισθησία, την ησυχία; Φταίνε τα σκυλάδικα τραγούδια που μας ζαλίζουνε, το ότι ανεβάζουμε και κατεβάζουμε είδωλα εν μία νυκτί, φταίνε οι μανάδες μας που μας κάνουν κακομαθημένους κι ανεύθυνους, φταίει που δεν έχουμε όνειρα και στόχους για το μέλλον; Φταίει ο Λαζόπουλος με την σάτιρα, φταίνε τα πρωινάδικα, οι τούρκικες σειρές που μας αποβλακώνουν; Φταίει η βία στα γήπεδα, το ποδόσφαιρο ως εκτόνωση των αισθημάτων του όχλου, η νέα μόδα πετάγματος αυγών, γιαουρτιών, παπουτσιών ως εκτόνωση των αισθημάτων του όχλου; Φταίνε οι συνδικαλιστές κι οι απεργίες τους; Φταίνε τα πλατινέ μαλλιά και τα μπότοξ; Φταίνε οι πανάσχημες ελληνικές πόλεις, όλες όμοιες, γεμάτες πολυκατοικίες σαν φυλακές; Φταίνε τα φακελάκια, οι αργομισθίες, το βόλεμα, τα μέσα, τα μικρά και μεγάλα δωράκια για την ανάληψη των διαγωνισμών; Φταίει ότι δεν αγαπάμε τον πλησίον μας και δεν αγαπάμε ούτε κάν τα άντερά μας;

Φταίει σε παγκόσμιο επίπεδο η τρύπα του όζοντος, η μόλυνση των ωκεανών, τα πολλά πλαστικά, η εξαφάνιση των τροπικών δασών, ο υπερπληθυσμός; Φταίει η ραδιενέργεια από την Ιαπωνία ή η συντέλεια του κόσμου που ίσως νά’ρχεται ή ίσως και να μην έρχεται;

Φταίει η ελληνική διανόηση που δεν μιλάει ή ίσως το γεγονός ότι δεν υπάρχει διανόηση για να μιλήσει; Φταίει το χρήμα, πάντα αυτό, είτε όταν το έχουμε είτε όταν μας λείπει;

Ποιά είναι τελικά τα αίτια γιατί μάλλον κάποια απ’τα παραπάνω είναι απλώς αποτελέσματα.

Δεν έχουμε την απάντηση και πολύ θα θέλαμε να μας τη δώσετε εσείς. Με λίγα ή με πολλά λόγια. Θα περιμένουμε με ενδιαφέρον όλες τις απόψεις. Σας ευχαριστούμε.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Δεν έχω μια συγκεκριμένη απάντηση. Το εύκολο είναι να βρούμε ένα αίτιο σε ένα πολυδιάστατο θέμα αλλά και να βρούμε έναν φταίχτη και μόνο, ο Άλλος.
    Επειδή τα ζόρια θα πάνε όλο και χειρότερα, καθώς η οικονομική κρίση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής κρίσης, προτείνω το ακόλουθω τραγουδάκι a propos

    από τη σελίδα http://www.recession-sessions.com/ να παν τα φαρμάκια κάτω αν γίνεται…
    Αυτός ο χείμαρρος λόγου πολύ μου άρεσε…

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Βλέποντας την παραπάνω λίστα, αναρωτιέμαι μήπως θα ήταν καλύτερα να πούμε τι (και ποιός) δεν φταίει. Πάντως σοβαρά, κατά τη γνώμη μου είναι η ημιμάθεια, η οποία είναι χειρότερη από την αμάθεια επειδή περνάει για γνώση. Αυτό είναι το πρώτο, δηλαδή η έλλειψη πραγματικών ενδιαφερόντων, εις βάθος, που οδηγεί στην αδιαφορία, την ανία, την απάθεια. Το δεύτερο είναι ο φθόνος για τον διπλανό που οδηγεί πάντα σε πολιτική, ποδοσφαιρική, θρησκευτική διχόνοια και σε φανατισμό. Όταν δεν υπάρχει ομόνοια για τον συμπατριώτη μας, αγάπη και σεβασμός για τον γείτονά μας, οδηγούμαστε σε μια ανοργάνωτη, θεότρελη κατάσταση. Το τελευταίο είναι μια έλλειψη ψυχραιμίας στις αντιδράσεις μας που οδηγεί σε απώλεια του μέτρου και σε υπερβολές που δεν μας κάνουν καλό. Αυτά για μένα είναι τα αίτια, τα υπόλοιπα είναι αποτελέσματα.

  • Όλγα Λαζοπούλου

    Αυτά τα πολλά ερωτηματικά συνιστούν ένα από τα καλύτερα άρθρα που γράφτηκαν ποτέ στο Ρ&Ι. Που μας βάζει σε πολλές σκέψεις… Παρ’ όλα αυτά δεν μπορώ να πω «τις πταίει». Μήπως όλα είναι αλληλένδετα;

  • Λοιπόν,όλα τα παραπάνω είναι σωστά, πολύ, λίγο ή απόλυτα.
    Εγώ όμως κατέληξα σε άλλο συμπέρασμα: Εγώ φταίω. Γιατί τόσα χρόνια έβλεπα αυτό το χάλι μας, καταλάβαινα ότι θα μας βρουν μαύρες μέρες και όμως ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ ΤΙΠΟΤΑ. Και τώρα που ήρθαν τα δύσκολα το μόνο που κοιτάω, είναι να σώσω το τομάρι μου.

  • Βάζοντας και τον εαυτό μου μέσα θα έλεγα χωρίς να έχω μεγάλη πείρα στη ζωή:

    1. Βόλεμα,
    2. Κρυφοζήλια/κουτοπονηριά προς τον πλησίον,
    3. Ανοργανωσιά κρατικών μηχανισμών/ κράτος-εχθρός,
    4. Έλλειψη θάρρους για πραγματοποίηση ονείρων,
    5. Σύγχυση ταυτότητας Έλληνα (Ευρωπαίος ή middle eastern?),
    6. Νοοτροπία – συχνά δικαιολογημένη- «Ζώ το τώρα, και ό,τι αρπάξω, ποιός νοιάζεται για το αύριο»
    7. ΓΚΡΙΝΙΑ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΜΗΔΕΝ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΜΟΝΟ ΘΕΩΡΙΑ.

    Από τις καλύτερες αναρτήσεις. Μπράβο!

  • Φταίει η γλώσσα. Όταν δεν υπάρχει γλώσσα, δεν υπάρχει μόρφωση. Δεν υπάρχει γνώση, δεν υπάρχει φιλοσοφία, δεν υπάρχουν μαθηματικά, ούτε αρχιτεκτονική ή νομική. Πλέον έχουμε αποφοίτους πολυτεχνείου ή πανεπιστημίου οι οποίοι δεν μπορούν να γράψουν σωστά, να συντάξουν 10 αράδες με ειρμό και νόημα. Άσε την ανορθογραφία…
    Και προφανώς δεν μπορεί να υπάρξει ούτε σωστή εργασία. Πώς θα μεταφέρει την εργασία του κάποιος αν όχι με τον γραπτό λόγο; Σε μιαν εταιρία θα πρέπει να γραφούν εκθέσεις, να γίνουν μελέτες και να μεταφερθούν από το ένα τμήμα στο άλλο. Όλα αυτά είναι αδύνατα χωρίς σωστή διατύπωση, χωρίς σωστή και εις βάθος γνώση της γλώσσας.
    Φαίνεται ότι η κατάργηση της καθαρευούσης και του μονοτονικού ήταν μέγιστα σφάλματα. Ζούμε την αυτοκατάργηση ενός έθνους μέσα από την διάλυση της γλώσσας του. Όσο γνωρίζω πρέπει να πρόκειται για μοναδική περίπτωση στην ιστορία.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Ναι, ένα προϊόν που υπαρχει μόνο για να καταναλώνει προϊόντα.

  • Καί βεβαίως, το πρόβλημα της Ελλάδος δεν είναι πολιτικό ή οικονομικό, αλλά πολιτιστικό. Τα υπόλοιπα είναι αποτελέσματα.
    Και μια που είπα πολιτιστικό, να βάλουμε ένα τραγούδι με ωραία όργανα και φωνή

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    @Philip.
    Δυστυχώς πιστεύω ότι έχεις δίκιο, σε γενικές γραμμές, στην τοποθέτησή σου. Όμως δεν αντέχετε τόση αρνητικότητα. Μάλλον παραλύει παρά ενεργοποιεί. Είναι όπως όταν μαλώνεις κάποιον επανειλημμένα (π.χ. είσαι τεμπέλης). Στο τέλος γίνεται πράγματι αυτό με το οποίο τον χαρακτηρίζεις. Είδες που σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις, η πλειοψηφία των ερωτηθέντων ζητούν ριζικές αλλαγές. Πώς θα το βρούμε αυτό το φως; Φοβάμαι ότι η απάντηση είναι για άλλη μια φορά η φυγή στο εξωτερικό.

  • Πολύ θλιβερό πάντως να καταστρέφεις την ίδια σου την χώρα, είτε με απεργίες που την παραλύουν (όπου οι μισοί πολίτες ταλαιπωρούν τους άλλους μισούς πάντα, βέβαια, για το καλό τους υποτίθεται) είτε με βανδαλισμούς. Και πιο θλιβερό που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία χρόνια το θέαμα των βανδαλισμών και το παρακολουθούμε απαθώς.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.