Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Εσείς πόσα Νόμπελ λογοτεχνίας έχετε πάρει;

nobel_litterature

Να διαβάσετε εννοώ.

Σκεφτόμουν αν με επηρεάζει αυτό το ηχηρό λογοτεχνικό βραβείο όπως τους περισσότερους ανθρώπους και όπως αυτούς που τρέχουν να δουν μια ταινία όταν κερδίσει Όσκαρ και κατέληξα ότι φυσικά και με επηρεάζει, δεν αποτελώ εξαίρεση. Όμως όταν ήρθα στο προκείμενο και άνοιξα τη λίστα με τους συγγραφείς που πήραν Νόμπελ λογοτεχνίας τα τελευταία τριάντα χρόνια (θα βρείτε τα ονόματα παρακάτω), είδα ότι από τους τριάντα, είχα διαβάσει μόνο τους δέκα και μάλιστα όχι διεξοδικά, όχι με πάθος. Και από αυτά τα δέκα ονόματα συγγραφέων, αν εξαιρέσουμε τον συγκλονιστικό «Άρχοντα των μυγών» του Ουίλιαμ Γκόλντινγκ και το υπέροχο βιβλίο του Παμούκ για την Κωνσταντινούπολη, δεν είχα κάτι εξαιρετικό να θυμηθώ. Βέβαια πρέπει να πω ότι σ’αυτούς που δεν έχω διαβάσει και ξέρω ότι θα με συναρπάσει γιατί έχει συναρπάσει ανθρώπους πιο αξιόλογους από μένα, συγκαταλέγεται ο Σαραμάγκου. Και περιμένω πώς και πώς να έρθει εκείνη η χρονική στιγμή που θα διαρκέσει μήνες ή χρόνια ίσως, εκείνη η «περίοδος Σαραμάγκου» στη ζωή μου που θα διαβάσω όσα περισσότερα δικά του βιβλία μπορέσω. Θα υπάρχουν μάλλον και στη δική σας ζωή τέτοιες φάσεις, που αφοσιώνεστε σ’έναν συγγραφέα και τον αφήνετε να σας παρασύρει στον κόσμο του, σαν νά’ναι ας πούμε ένας καινούριος έρωτας που έχει τα χούγια του και τις εκφράσεις του και τα μέρη όπου του αρέσει να συχνάζει. Έτσι δεν είναι;

Για να επανέλθουμε, όμως, στα Νόμπελ που διάβασα, πρέπει να πω ότι σε αντίθεση με τον περισσότερο κόσμο που δεν ξετρελάθηκε μαζί του, βρήκα τον Λε Κλεζιό ενδιαφέροντα, διαφορετικό κι εξωτικό. Ίσως λίγο επαναλαμβανόμενο αλλά αυτό είναι το ύφος του και αναπόφευκτα κάθε συγγραφέας έχει το δικό του. Συμπάθησα τον Ναγκίμπ Μαχφούζ αλλά δεν έπαθα και παράκρουση. Παρασύρθηκα από τον συρμό που ήθελε τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκέζ μεγάλο συγγραφέα αλλά δεν ενσωματώθηκα τελικά στο σώμα των αιώνιων θαυμαστών του.

Απ’αυτά τα λίγα κι απλοϊκά, λοιπόν, καταλαβαίνω ότι το Νόμπελ λογοτεχνίας, (το οποίο παλιότερα πήραν ο Σεφέρης κι ο Ελύτης, δυο ποιητές αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους), δεν είναι απαραίτητη ένδειξη της σημασίας ενός λογοτέχνη. Σίγουρα δεν μπορεί να το πάρει ο καθένας. Αλλά έχω αγαπημένους που δεν το πήραν. Και δεν το πήραν είτε λόγω γλώσσας στην οποία έγραψαν είτε λόγω εποχής στην οποία έζησαν είτε ίσως λόγω της προσωπικότητάς τους που δεν είχε την τάση να κάνει δημόσιες σχέσεις.

Και τώρα πείτε μου: έχετε κάποιον πολύ αγαπημένο ανάμεσα σ’αυτούς τους τριάντα, κάποιον που ανυπερθέτως πρέπει να διαβάσουμε το συντομότερο δυνατόν; Κάποιον στον οποίο ξαναγυρίζετε κάθε τόσο για να ανακαλύψετε κάτι καινούριο και συνταρακτικό;

Και κάτι τελευταίο: σε ποιόν θα δίνατε εσείς το Νόμπελ λογοτεχνίας αν είχατε τη δυνατότητα;

Τα τελευταία 30 χρόνια

Mario Vargas Llosa (2010),  Herta Müller (2009),  Jean-Marie Gustave Le Clézio (2008),  Doris Lessing (2007),  Orhan Pamuk (2006),  Harold Pinter (2005),  Elfriede Jelinek (2004),  John M. Coetzee (2003),   Imre Kertész (2002), Sir Vidiadhar Surajprasad Naipaul (2001), Gao Xingjian (2000), Günter Grass (1999), José Saramago (1998), Dario Fo (1997) , Wislawa Szymborska (1996), Seamus Heaney (1995), Kenzaburo Oe (1994), Toni Morrison (1993), Derek Walcott (1992), Nadine Gordimer (1991), Octavio Paz (1990), Camilo José Cela (1989), Naguib Mahfouz (1988), Joseph Brodsky (1987), Wole Soyinka (1986), Claude Simon (1985), Jaroslav Seifert (1984), William Golding (1983), Gabriel García Márquez (1982), Elias Canetti (1981). 1.

Notes:

  1. MLA style: «All Nobel Prizes in Literature». Nobelprize.org. 18 May 2011 http://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Δύσκολα μας έβαλες Λητώ.
    Συμφωνώ απόλυτα ότι το Νόμπελ λογοτεχνίας δεν είναι απαραίτητη ένδειξη της σημασίας ενός λογοτέχνη. Μια προσπάθεια που έκανα να διαβάσω τον Gao Xingjian υπήρξε άκαρπη και είχε διάρκεια μόλις 3 άντε 4 κεφαλαίων με το ζόρι… Τον Λε Κλεζιό ξέχασα γρήγορα και ο Μαρκές ήταν η αφετηρία για να διαβάσω άλλα λατινοαμρικάνικα αλλά ούτε γι’αυτόν ξετρελαίνομαι.

  • Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το κείμενο! Μου δίνει έμπνευση να κάνω μια επίσκεψη στο βιβλιοπωλείο -ενόψει και καλοκαιριού-. Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει τόσο όσο θα ήθελα ούτε έχω λογοτεχνική άποψη. Από τους παραπάνω συμφωνώ ότι ο Σαραμαγκου είναι κάτι το πραγματικά ξεχωριστό! Νομίζω αξίζει να σπεύσουν όλοι. Ο Παμούκ με απογοήτευσε λίγο με το βιβλίο για την Κωνσταντινούπολη το οποίο βρίσκω λίγο αργο και πολύ πολύ μελαγχολικό (οι περισσότεροι μάλλον θα διαφωνήστε με αυτό). Παλιότερα είχα ξεχωρίσει τον Kazuo Ishiguro και είχα βρει ενδιαφέροντα τον κυνισμό (για την εποχή) του νομπελίστα Αλμπερ Καμύ. Πάλι θα διαφωνήστε, αλλά τον Χέμινγκουει τον βρίσκω επίσης λίγο βαρετό (βέβαια το Νομπελ του αναφέρεται σε παλαιότερη εποχή). Γραφή με βάθος αλλά δύσκολη βρίσκω αυτή του Καζαντζάκη. Πάντως, ίσως παίζει καθοριστικό λόγο η μετάφραση ενός βιβλίου όταν δεν έχουμε τη δυνατότητα να το διαβάσουμε στο πρωτότυπο. Μήπως έχεις να μου κάνεις κάποια πρόταση για κάποιον Έλληνα σύγχρονο συγγραφέα?

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Κατερίνα, ευχαριστώ, χαίρομαι που το κείμενο σου έδωσε ώθηση να διαβάσεις κι άλλα βιβλία. Χέμινγκουεϊ δεν έχω διαβάσει γιατί δεν με έχει τραβήξει. Από σύγχρονα βιβλία Ελλήνων μου άρεσε η Μαρία των Μογγόλων της Κορομηλά και Ο συνεσταλμένος δολοφόνος του Τάσου Αναστασίου (διηγήματα) για το οποίο έγραψα εδώ
    http://peopleandideas.gr/2011/03/03/anastasiou-2/.
    Θα σου πρότεινα να ρίξεις μια ματιά στο μπλογκ της Αναγνώστριας που κάνει διάφορες προτάσεις για καλά βιβλία, ελληνικά και ξένα
    http://anagnostria.blogspot.com/
    Καλό διάβασμα στην παραλία, στο καράβι, στη βεράντα και όπου αλλού σ’αρέσει.

  • Τα είχα κι εγώ σκεφτεί όλα αυτά που, τόσο ωραία, γράφεις Λητώ….Απο τα 30 ονόματα που μας δίνεις στέκομαι στον Claude Simon, στον Jose Saramago, στον Gunter Grass και στον Le Clezio αλλά δεν μπορώ να πώ οτι είναι πολυαγαπημένοι μου! Αλλους σκοπούς εξυπηρετούν τα βραβεία κι εμένα δεν μου λένε τίποτα….

  • Pingback: Η περίοδος Σαραμάγκου | People & Ideas

  • Pingback: Οι αντι-ήρωες της Alice Munro — People & Ideas

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.