Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Το καλάθι της νοικοκυράς

Είμαστε αυτό που τρώμε” λένε συχνά. Τι είστε τότε; Για να σας βοηθήσουμε να το βρείτε φτιάξαμε, με χιουμοριστική διάθεση, μια κατάταξη με διάφορες κατηγορίες διατροφικών συνηθειών. Σας ταιριάζει κάποια;

#1Βιολογικά και μόνο βιολογικά. Παρά το κόστος τους, τα επιλέγετε γιατί πιστεύετε ότι η διατροφή είναι θέμα υγείας και ηθικής. Με οικολογική συνείδηση, θέλετε να προστατεύεστε τη Γη, να μην συμβάλλετε στην εκμετάλλευση των φτωχότερων αγροτών, σκέφτεστε την υγεία σας, το μη τυποποιημένο προϊόν σας γοητεύει αντί να σας αγχώνει και νοιώθετε τη νοσταλγία μιας χαμένης γνησιότητας. Επιφυλακτικός/ή ως προς τις προόδους της επιστήμης και της τεχνολογίας, που αποδεικνύονται συχνά καταστροφικές, αν μη τι άλλο μη ελεγχόμενες στις επιπτώσεις τους, φυλάτε τα νώτα σας και ας χάσετε τις πιο εκλεπτυσμένες γεύσεις, τα τέλεια σχήματα στα φρούτα και την ατελείωτη ποικιλία των προϊόντων! “Λίγο αλλά καλό” (και ακριβό συμπληρώνω) είναι το μότο σας ή αλλιώς “επιστροφή στη μάνα φύση”. Μια ρωμαντική αλλά και ουτοπιστική τοποθέτηση που σηκώνει συζήτηση.

#2 Light. Είστε παιδί του αιώνα σας, με μια κλίση ίσως προς τις επιστήμες ή τα μαθηματικά. Ξέρετε να ελέγχετε αν αυτό που έχει αφαιρεθεί σε ζάχαρη έχει αντικατασταθεί με λίπος και το αντίστροφο, παίζετε στα δάχτυλα τις θερμίδες που πρέπει να καταναλώσετε για να χάσετε τα τόσα εκατοστά μέσης και γραμμάρια βάρους σε καθορισμένο χρόνο. Διαμορφώνετε την πραγματικότητα στα μέτρα σας, η ποιότητα έρχεται μετά την ποσότητα και παραμένει το μεταφυσικό ερώτημα: το άπαχο τυρί είναι τυρί;

#3 Junk. Πριν τριάντα χρόνια, το χάμπουργκερ και το γρήγορο φαγητό συμβόλιζαν το μοντέρνο και το σύγχρονο και υιοθετήθηκαν με ενθουσιασμό. Σήμερα αντιπροσωπεύουν ακριβώς αυτό που καταλογίζουμε στη σύγχρονη ζωή στην πόλη: τη δίψα της ταχύτητας, των αναγκών που απαιτούν άμεση ικανοποίηση, της συνθετικής πραγματικότητας με τα ελκυστικά χρώματα και σχήματα, με άλλα λόγια όλες αυτές τις υποδεέστερες ορμές που μας τραβάνε προς τα κάτω με λίγα λεφτά, σε λίγο χρόνο και με λίγο έως καθόλου γούστο. Το ξέρουμε αλλά επενδύουμε σε μια ψευδαίσθηση.

#4 Χορτοφαγία. Να ‘τη πάλι η ηθική στο τραπέζι! Πόση απόσταση χωρίζει τον άνθρωπο από το ζώο; Είναι σωστό να τρώμε ένα ζώο που έχει υποφέρει πριν σφαγιαστεί; Με αυτόν τον τρόπο το τιμούμε, τιμούμε ό,τι ζωικό υπάρχει μέσα μας ή υποτιμούμε ακριβώς αυτό που μας κάνει ανθρώπους; Η βία είναι στο πιάτο μας, όμως υπάρχει κόσμος χωρίς βία; Άνθρωπος χωρίς βία; Και πόση βία είναι αποδεκτή;

#5 Παραδοσιακό. Εσείς επιλέγετε την αυθεντικότητα των γεύσεων, το φυσικό αντί των παρεκτροπών του τεχνητού. Η κουζίνα της γιαγιάς, η φέτα του χωριού είναι εικόνες που πιάνουν τόπο καθώς ανακαλύπτουμε ξανά την υπομονή στην παρασκευή του γεύματος (αν μάλιστα το εκτελούν και άλλοι, ακόμα καλύτερα). Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, η επιλογή του παραδοσιακού είναι η αντίστροφη κίνηση που βάζει το τοπικό πάνω απ’ όλα. Η χαρά της αργής κατανάλωσης, η αίσθηση της ιστορίας, των παλαιότερων γενεών, η αγάπη για έναν τόπο που έχουμε εγκαταλείψει, για απλές γεύσεις-σημάδια μια κοινωνίας που δεν υπάρχει πια, γοητεύουν εκ νέου! Ζήτω η φάβα και ο τραχανάς! Συμβαδίζει με την έννοια της φιλοξενίας, τη χαρά να μοιράζεσαι το γεύμα σου ή μήπως είναι προθάλαμος κακώς εννοούμενου εθνικισμού; Υπερβάλλω το ξέρω…

#6 World food. Μετά το ντόπιο αυθεντικό φαγητό, ένα βήμα είναι να επιλέξεις την κοσμοπολίτικη κουζίνα και να γίνεις γνώστης του κάρυ, του μεξικάνικού ή του ριζότο. Το world food έχει εμφανιστεί στα σούπερ μάρκετ και όχι μόνον εκεί, και η συνάντηση με το ξένο επιφυλάσσει πάντα εκπλήξεις αφού αυθεντικό και μαζική εστίαση δεν πάνε πάντα μαζί και η μίξη του ντόπιου και του ξένου (το λεγόμενο fusion) είναι αμφιβόλου αποτελέσματος. Ας είναι. Δεν είμαστε υπέρμαχοι του “παπούτσι απ’ τον τόπο σου και ας είν’καιμπαλωμένο”στο φαγητό τουλάχιστον. Η περιέργεια είναι δείγμα ανοιχτού μυαλού!

#7 Γιατρο-τρόφιμα (Alicaments). Φοβάμαι ότι οι υπέρμαχοι της κατηγορίας αυτής διακατέχονται ελαφρώς από τον υποχονδριακό φόβο της ασθένειας ή της πρόωρης γήρανσης, την πεποίθηση ότι αποφεύγεις τις παθήσεις με τη σωστή διατροφή και κυρίως την πίστη στη βιομηχανία τροφίμων και στις προόδους τις επιστήμης σαν πανάκεια σε όλα. Τα αντιοξειδωτικά, τα τρόφιμα με προσθήκη ωμέγα 3 και 6, τα προβιοτικά και οι διπλές συγκεντρώσεις ασβεστίου απαντούν σ’αυτό το όνειρο μιας παντοδύναμης μετά-ανθρωπότητας στο έλεος της επιστήμης. Να ήταν και αλήθεια πολλά από όσα ισχυρίζονται ότι επιτυγχάνουν…

Τι επιλέγετε λοιπόν; Τις κατεψυγμένες πατάτες σε σχήμα φατσούλας ή τα λαχανικά bio από τη Χιλή; Τον κόκκορα στιφάδο καλοκαιριάτικα ή το chicken masala με έτοιμη σάλτσα Uncle Ben’s; Το γιαούρτι με προβιοτικά, ασβέστιο για την οστεοπόρωση και ωμέγα 63 παντός καιρού ή το παγωτό 0% + 0% ίσον καμμία γεύση;


Σχολιάστε το άρθρο

  • @ekaterina: Σωστός ο Jim DAvis, μ’αρέσει η άποψη του…
    Εγώ πάντως παραμένω παραδοσιακή και πίνω και μια κοκακολίτσα (ή μπυρίτσα) μαζί.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.