Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Μια αποτυχημένη

Εδώ και είκοσι χρόνια ασχολούμαι συστηματικά, ατομικά και αφιλοκερδώς με τη διάδοση της ανακύκλωσης στην Ελλάδα. Κανείς δεν μου το ζήτησε, μόνη μου το επέλεξα ως έναν από τους ευγενείς στόχους της ζωής μου. Σήμερα αισθάνομαι εντελώς αποτυχημένη, αισθάνομαι ότι σ’ αυτά τα είκοσι χρόνια δεν κατάφερα τίποτα.

Ξεκίνησα όταν η λέξη και η έννοια ήταν τελείως άγνωστες στη χώρα μας. Μάλιστα θυμάμαι ότι συζητούσαν για το αν θα την ονόμαζαν «ανακύκλωση» ή «ανακύκληση». Άρχισα μαζεύοντας τα άχρηστα χαρτιά από το γραφείο στο οποίο δούλευα. Τα στοίβαζα σε σακούλες και τα κουβαλούσα καθημερινά μέσα στον ηλεκτρικό από την Κηφισιά όπου ήταν η δουλειά μου στα Κάτω Πατήσια όπου έμενα. Εκεί τα πήγαινα σε έναν ηλικιωμένο γείτονα, ο οποίος τα φόρτωνε σε ένα τρίκυκλο και τα πουλούσε σε μια χαρτοβιομηχανία για πολτοποίηση, βγάζοντας έτσι το ψωμί του. Είχα παρακαλέσει όλους τους γνωστούς μου να ενισχύσουν αυτή την προσπάθεια αλλά οι μόνοι που τελικά πείσθηκαν από την επιμονή μου ήταν οι εφημεριδοφάγοι γονείς μου.

Έκτοτε επιχείρησα με τον ίδιο ζήλο να παρασύρω και άλλους στα επόμενα βήματα που έκανε η ανακύκλωση στην Ελλάδα. Έκανα πλύση εγκεφάλου σε γνωστούς και αγνώστους να ξεδιαλύνουν τα σκουπίδια τους και να τα βάζουν στους ειδικούς κάδους, να μην παίρνουν κάθε μέρα πλαστικές σακούλες από το σούπερ μάρκετ, από τον φούρνο, από τον μανάβη και τη λαϊκή. Τους πρότεινα να χρησιμοποιούν ξανά και ξανά τις πλαστικές σακούλες ή να κυκλοφορούν με πάνινες τσάντες όπως κάνουν σε άλλες χώρες. Τους εξηγούσα ότι το πλαστικό ρυπαίνει τις θάλασσες, τις στεριές, είναι βλαβερό για το δέρμα των ανθρώπων και για τα καϋμένα τα ζωντανά της θάλασσας που το καταπίνουν. Οι καταστηματάρχες με κοιτούσαν προσβεβλημένοι όταν δεν δεχόμουν να πάρω τις πλαστικές σακούλες τους, το ίδιο και οι άνθρωποι πίσω απ’ τους πάγκους της λαϊκής. Δεν είχα τίποτα προσωπικό μαζί τους, ίσα- ίσα έπαιρνα τα προϊόντα τους, απλώς δεν ήθελα το περιτύλιγμα.

Μετά από δυο δεκαετίες «εκπαίδευσης», βλέπω σήμερα ότι δεν έγινε τίποτα. Ναι, κάποια σκουπίδια πηγαίνουν στους ειδικούς κάδους, ναι, τα σούπερ μάρκετ δίνουν βιοδιασπώμενες σακούλες (αυτό είναι ομολογουμένως σημαντικό μέτρο), ναι, ορισμένοι Έλληνες που έχουν ζήσει έξω, ίσως απέκτησαν τη συνήθεια να κουβαλάνε μαζί τους πάνινες τσάντες.

Όμως οι πολλοί συνεχίζουν να αδιαφορούν για τον διαχωρισμό των σκουπιδιών, αρκετοί Δήμοι έχουν βάλει κάδους ανακύκλωσης για βιτρίνα αλλά το περιεχόμενό τους καταλήγει στην κοινή χωματερή και οι περισσότεροι παίρνουν με απληστία, με βουλιμία θα έλεγα, πολλές πλαστικές σακούλες σε κάθε επίσκεψή τους στον φούρνο, στον μανάβη και στη λαϊκή.

Μετά από τόσα χρόνια που κυνήγησα έναν ευγενή στόχο, μετά από τόσα χρόνια που παρακολουθώ το θέμα στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες, μπορώ σήμερα μετά βεβαιότητος να σας πω ότι όσον αφορά την ανακύκλωση έχουν γίνει ελάχιστα βήματα και ότι εγώ που προσδοκούσα, φαίνεται, πολλά, αισθάνομαι απογοητευμένη και αποτυχημένη.

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Όχι Λητώ μη νοιώθεις αποτυχημένη, συνέχισε τη δουλειά σου (και ας σε πειράζουμε με αυτήν τη φωτογραφία :-). Είναι όπως η ευγένεια. Τιμάει κατ’αρχήν αυτόν που την προσφέρει και μετά αυτόν που τη λαμβάνει.

  • Δυστυχώς έτσι νοιώθω κι εγώ Λητώ μου… Οι γονείς μου μετά από 15 χρόνια που ανακυκλώνουν τις εφημερίδες τους στα Τρίκαλα είναι ακόμα «γραφικοί». Το βλέμμα στο σούπερ μάρκετ και στη λαϊκή εξακολουθεί να είναι «τί είναι αυτή η παράξενη με την πάνινη τσάντα;» με τη διαφορά ότι μου τήν έχουν πει κιόλας «α, εσύ προσπαθείς να σώσεις τον κόσμο!»

    Νομίζω ότι είναι η άθλια νοοτροπία μας που αργεί απίστευτα να αλλαξει.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Και να σκεφτεί κανείς ότι τα Τρίκαλα είναι και από τα πιο πολιτισμένα μέρη της Ελλάδας!

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.