Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Οι ωραιότερες παραλίες, τα βιβλία και μια επιλογή

Οι ωραιότερες παραλίες βρίσκονται κατά την ταπεινή μου γνώμη στα Δωδεκάνησα αλλά έχω κολυμπήσει σε ωραίες παραλίες και στις Κυκλάδες και στο Ιόνιο και αλλού. Υπάρχουν αυτοί που ισχυρίζονται ότι οι ωραιότερες παραλίες είναι στην Πελοπόννησο, άλλοι που προτιμούν την Κρήτη, άλλοι που θέλουν την Χαλκιδική ή τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου.

Και πάει λέγοντας.

Οι ωραιότερες παραλίες είναι αυτές όπου περάσαμε τις ωραιότερές μας στιγμές, αυτές απ’τις οποίες έχουμε κρατήσει τις ωραιότερες αναμνήσεις. Εκεί όπου πήγαμε με τους ωραιότερους ανθρώπους και είδαμε τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα κι ακούσαμε τα ωραιότερα τραγούδια στις ωραιότερες ηλικίες. Οι ωραιότερες παραλίες είναι αυτές όπου βρήκαμε ένα κοχύλι σαν γλυπτό ή μια γυαλιστερή πέτρα και την πήραμε μαζί πίσω στο σπίτι μας για να θυμόμαστε αυτές τις διακοπές.

Στις ωραιότερες παραλίες καλό είναι να μην διαβάζουμε βιβλία γιατί χάνουμε την ομορφιά του τοπίου. Αλλά για κάποιο λόγο πάντα θέλουμε να έχουμε ένα βιβλίο δίπλα μας και το θεωρούμε απαραίτητο συνοδευτικό των διακοπών μας. Αν και καινούρια στο People&Ideas έχω καταλάβει ότι με την «ροζ» τη λεγόμενη λογοτεχνία, ο ιστότοπος αυτός δεν έχει πολλές σχέσεις και χαίρομαι γιατί δεν αντέχω άλλο τις διάφορες έξυπνες κυρίες που θησαυρίζουν κάνοντας δημόσιες σχέσεις με τις αναγνώστριές τους, τις οποίες ταϊζουν συνεχώς με σκουπίδια. Αντίθετα είδα ότι στα αστυνομικά το People&Ideas δεν λέει όχι  αν και εγώ διατηρώ μια επιφύλαξη για το αν και αυτό το είδος θεωρείται λογοτεχνία.

Από τα καινούρια βιβλία που μου κίνησαν το ενδιαφέρον φέτος αλλά δυστυχώς δεν τα έχω διαβάσει για να τα προτείνω με πάθος, είναι τα:

«Πεκίνο σε κώμα» του Κινέζου συγγραφέα Ma Jian (Εκδόσεις Πάπυρος) γιατί η Κίνα σαν χώρα παραμένει σχετικά άγνωστη οπότε κάθε τι που έρχεται από ‘κει έχει έναν εξωτικό και διαφορετικό αέρα.

«Η σχεδία» του Μιχάλη Μοδινού (Εκδόσεις Καστανιώτη) που έχει σαν θέμα τον γνωστό τεράστιο πίνακα του Γάλλου ζωγράφου Ζερικώ

¨Η ηλικία της αβεβαιότητας» του Α. Καμιλλέρι (Εκδόσεις Πατάκη) γιατί όλοι παραμιλάνε γι’αυτόν τον συγγραφέα και τον ήρωά του, τον Μονταλμπάνο

«Βίνκελμαν ή το Πεπρωμένο» του Αλέξανδρου Ίσαρη, (Εκδόσεις Κίχλη), γιατί ένα απόσπασμα που διάβασα μου φάνηκε καλό.

«The death of Bunny Munro» του Nick Cave, προκειμένου να γνωρίσουμε μια ακόμα πλευρά του διάσημου μουσικού. (Υπάρχει και site για το βιβλίο αυτό )

Επαναλαμβάνω ότι δεν τα έχω διαβάσει και άρα δεν παίρνω κανέναν στο λαιμό μου.

Για την παραλία ή για τις ώρες του ταξιδιού, όμως, θα ήθελα να βρω κανένα παλιότερο βιβλίο, απ’αυτά που δεν έχω καταφέρει να διαβάσω ακόμα, π.χ. «Καντίντ» του Βολταίρου, «Μπούντεμπρουκς» του Τόμας Μαν, «Μιχαήλ Στρογκώφ» του Ιουλίου Βερν και άλλα πολλά.

Σας εύχομαι καλές διακοπές!

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.