28 Ιουνίου 2011 από marlykon σε SNAPSHOTS • Μουσική

Στα νιάτα μου, τότε που δούλευα, έβγαζα λεφτά και τα έκανα ό,τι ήθελα (δηλαδή δίσκους), σύχναζα σε διάφορα δισκάδικα-τρύπες των Εξαρχείων, προσπαθώντας να ψαρέψω κανένα καινούργιο ή περίεργο δισκάκι, να μάθω νέα για τραγουδιστές και συναυλίες και διάφορα άλλα απ’αυτά που κάνεις όταν έχεις ελεύθερο χρόνο και όταν δεν έχεις internet (γιατί βεβαίως δεν υπήρχε).

Σ’ένα τέτοιο μαγαζί λοιπόν, στην οδό Μεταξά, μια μέρα, ένας τυπάκος μου λέει «πάρε αυτό». Και το πήρα… Ήταν το “Grits and Soul” (1985) , μια συλλογή με τα καλύτερα τραγούδια του Little Willie John. Στο οπισθόφυλλο του δίσκου, υπήρχε μια σύντομη βιογραφία του, που με εντυπωσίασε ιδαίτερα και που πάνω-κάτω έλεγε τα εξής:

O Little Willie John ποτέ δεν είχε την αναγνώριση που είχαν ο Sam Cooke ή ο James Brown, κι ας ήταν ένας από τους πιο σημαίνοντες ερμηνευτές, κι ας ξεκίνησε με τις καλύτερες προοπτικές. Η δυνατή και ιδιατέρως συγκινητική φωνή του τον βοήθησε να βρεθεί στα 18 του με συμβόλαιο στην King Records, και να ερμηνεύσει εξαιρετικά τέτοια τραγούδια, ώστε να αναγνωρίζεται σαν ένας από τους πρωτοπόρους της ροκ και σόουλ μουσικής. Αλλά και από τους πιο παραγνωρισμένους…

Το πρώτο του τραγούδι ήταν μια διασκευή του “All around the world” του Titus Turner. Kι έτσι ξεκίνησε μια σειρά επιτυχιών: “Need your love so bad”, “Suffering with the blues”, “Let them talk”, “Fever”, “Sleep”. H δική του απόδοση στο “Fever” αντιγράφτηκε νότα προς νότα από την Peggy Lee, αλλά και από τον Elvis Presley, για να κάνουν και οι δυο μεγαλύτερη επιτυχία από την πρωτότυπη. Αλλά τί τα θες ;Η πρώτη και καθοριστική εκτέλεση ήταν του Little Willie John. Όσο για την δεύτερη επιτυχία του, το “Need your love so bad” (που διασκεύασαν εξαιρετικά και οι Fleetwood Mac μεταξύ άλλων πολλών) , είναι μάλλον το καλύτερο δείγμα των φωνητικών δυνατοτήτων του.

Το πραγματικό όνομά του ήταν William Edward John και είχε γεννηθεί το 1937 στο Arkansas. Το παρατσούκλι “Little Willie” του κόλλησε εξ αιτίας του ύψους του, ή μάλλον της έλλειψης ύψους. Ήταν μόλις 1,53, πράγμα που του είχε δημιουργήσει πολλά κόμπλεξ. Ήταν φοβερά οξύθυμος και καυγατζής, κυκλοφορούσε με όπλο και μαχαίρι, έπινε πολύ, ώσπου μια μέρα (μάλλον νύχτα…) το 1964 τσακώθηκε με κάποιον επειδή τον είπε κοντό, τράβηξε μαχαίρι και τον σκότωσε. Κι έτσι ο μικρούλης Γουίλλι, βρέθηκε στις φυλακές της Washington, όπου και πέθανε το 1968. Τα χαρτιά λένε πως πέθανε από καρδιακή προσβολή, οι φήμες λένε πολλά και διάφορα περίεργα. Την ίδια χρονιά ο James Brown (που, σημειωτέον, κάποτε άνοιγε τις συναυλίες του John) έβγαλε ένα άλμπουμ – φόρο τιμής στον Little Willie, ενώ πολλοί σπουδαίοι καλλιτέχνες τραγούδησαν τα υπέροχα κομμάτια που πρώτος ο John είχε ερμηνεύσει. Οι Fleetwood Mac, η Peggy Lee και ο Elvis, αλλά και οι Beatles (“Leave my kitten alone”), οι Blasters (“I’m shakin’”), o Gary Moore (“Need your love so bad”). Το 1996 το όνομα του μπήκε στο ROCK’N’ ROLL HALL OF FAME. Και όμως, ο Little Willie John, ο άνθρωπος που εφηύρε την σόουλ μουσική, εξακολουθεί να είναι άγνωστος στο πλατύ κοινό. Ίσως αν είχε λίγους πόντους παραπάνω, η ψυχοσύνθεσή του να ήταν διαφορετική, να μην αντιδρούσε με τσαμπουκάδες και μαχαίρια… κανείς δεν θα τον έλεγε και «κοντό» εξ άλλου…και σήμερα να φιγουράριζε το όνομά του δίπλα (ή και πιο πάνω) από του James Brown… Ίσως…

Tags: μουσική