Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Η γυναίκα που μιλούσε με το φόβο

«Ένας πλάνης, αυτό είναι, ένας ζητιάνος,» έλεγε ήσυχα η γυναίκα που μιλούσε με το φόβο.

Την είχα συναντήσει το πρωί στην πόρτα του σχολείου. “Το νου σας μακριά από φόβο,” είπε στα παιδιά της και χαμογέλασε στην έκπληκτη όψη μου. Συστήθηκε και με προσκάλεσε σπίτι της το απόγευμα.

«Έρχεται στο κατώφλι του νου και ζητιανεύει τον οβολό του: την υποταγή μας.»

«Έρχεται κρυμμένος μέσα σε παραινετικές συνταγές. “Πρόσεχε!” είναι η λέξη που αποτελεί το θεμελιώδες, παραπλανητικό συστατικό του.»

«Έρχεται, μικρούλης κι ασθενικός, μια τόση δα σκιά – και θρέφεται με την αγωνία, την έγνοια, τον κόπο, τον πόνο, το μόχθο. Μέρα τη μέρα αυξάνει και διογκώνεται, επεκτείνεται κι εξαπλώνεται, καταλαμβάνει.»

Γέμισε τα ποτήρια δροσερή λεμονάδα.

«Τον φιλοξένησα πολύ καιρό. Είχε εγκατασταθεί για τα καλά στους χώρους μου. Ο αγαπημένος μου τόπος μαραινόταν μες στη σκοτεινιά του.»

«Αίφνης, ένα πρωί, αποφάσισα να παραιτηθώ από τις σκοτούρες. Έμεινε νηστικός όλη τη μέρα. Το άλλο πρωί, ο νους μου είχε ξαστερώσει. Ωστόσο, τον φιλοξενούσα ακόμα. Πριν επιστρέψει στην ανυπαρξία, απ’ όπου είχε έρθει, προσπάθησε να παρακινήσει τον οίκτο μου. Μα είχα αποφασιστικά παραιτηθεί από τα βάσανα και δεν τα κατάφερε να με πείσει να τον λυπηθώ. Κίνησε, όμως, την περιέργειά μου. Ή, ίσως, ήθελα μόνο ν’ ακούσω μια καλή ιστορία – έτσι, για διασκέδαση.»

Έφερε ένα μπολ από την κουζίνα και το γέμισε βερίκοκα, από ένα δέντρο στην αυλή της φορτωμένο με χρυσαφένια, παχουλά, ζουμερά φρούτα.

«Δεν υπάρχει. Αυτή είναι η αλήθεια του: δεν υπάρχει. Μου το ομολόγησε ο ίδιος. Είναι μία πλάνη. Μια πλάνη που προκλήθηκε από ένα αρχαίο λάθος, αναπτύχθηκε μέσα σε κάποιο αρχαίο σκοτεινό κενό, πολύ παλιά, στην αρχή του κόσμου – και ρουφάει ζωή. Η ζωή αυτή του είναι άχρηστη, αφού δεν είναι δική του. Ούτε μπορεί να έχει δική του ζωή, αφού δεν έχει δημιουργηθεί. Για να διατηρείται απασχολημένος και να νιώθει χρήσιμος, είναι τα δικά του λόγια, αχρηστεύει τη ζωή των όντων. Η ανθρωπότητα διάγει το βίο της μέσα στην ατέλεια και την ασθένεια, γιατί οι άνθρωποι θρέφουν την πλάνη του φόβου.»

Άπλωσε το χέρι της στην ανθισμένη μηλιά, που μας φιλοξενούσε στη δροσιά της και είπε, “Εσύ, αγαπητή μου, σίγουρα ξέρεις τι θα ‘θελα τώρα πιο πολύ».  Σε λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου ένα κόκκινο, στρογγυλό μήλο γέμισε τη χούφτα της.

«Αρκεί να τον αφήσεις νηστικό» κατέληξε – και δάγκωσε το τραγανό φρούτο.

 

english version

συμμετοχή στην ημέρα υπέρ της απελευθέρωσης από το φόβο.

 

 

Υ.Γ. :  Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στο μπλογκ της Aeglie «Singing we create the world«, όπου μπορείτε να διαβάσετε και άλλα κείμενά της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Ωραίο κείμενο σε έννοιες και εικόνες και η επιλογή του κόκκινου μήλου για το τέλος είναι πολύ πετυχημένη.
    Η πραγματικότητα είναι όπως την αντιλαμβανόμαστε, εντελώς υποκειμενική. Έτσι και οι φόβοι είναι δημιούργημά μας. Μακάρι να είναι μια απλή απόφαση να τους αγνοήσουμε αλλά καμμιά φορά αγγίζουν βιώματα τόσο βαθιά ριζωμένα μέσα μας που δεν μπορείς από μόνος σου να τους αντιμετωπίσεις.

  • καταπληκτική φωτογραφία!
    πώς τα καταφέρνεις πάντα και βρίσκεις την πιο κατάλληλη για το κάθε κείμενο;

  • Pingback: Η γυναίκα που μιλούσε με το φόβο « Vanessa111's Weblog

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    @aiglie @Λητώ απέκτησα θαυμάστριες :-). Καλό σας βράδυ!
    @aiglie η απάντηση είναι… serendipity

  • Γεράσιμος Μηνάς

    1 Δύο τινά, συμβαίνουν, ενόσω οι άνθρωποι επιλέγουν να διάγουν στην ζωή, χωρίς φόβο: Πρώτον, βαπτίζω αυτή τη στάση ζωής, ως αδιαφορία για το καλό μου: οπότε εξακολουθώ να καπνίζω, να πίνω, να ξενυχτάω, να καταστρέφω την υγεία μου με οποιοδήποτε τρόπο, επειδή μια ζωή την έχουμε και απαιτείται να την ξοδέψουμε στο μάξιμουμ. Κατόπιν, έρχεται η δικαιολογία: όλοι οι άνθρωποι, κάποιας α, μεγάλης ηλικίας, παίρνουν φάρμακα, επειδή το σώμα χάνει την δυναμικότητα, εξασθενώντας οι άμυνες. Αρρώστιες όπως ο καρκίνος, η επανεμφάνιση κάθε τόσο σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών οι οποίες δεν θεραπεύονται ποτέ, πλήρως, και πολλές ακόμη ασθένειες, μεταφράζονται από τους χορτασμένους στην ζωή, ως εξήγηση/δικαιολογία, επειδή βιώσαμε το καθημερινό σήμερα, χωρίς φόβο. Αδιαφορώντας δηλαδή.

    2 Μια άλλη μορφή, ψυχολογικής κακοποίησης, είναι να ξυπνάς με την σκέψη, πως βρισκόμαστε στα χρόνια της Αποκάλυψης και άρα το τέλος φτάνει και πρέπει έστω και τώρα, ν’ αρχίσω να φοβάμαι τον Θεό. Τον Θεό της αγάπης, έστω και αν στο ιερό βιβλίο, αναφέρει πως ο Θεός ζηλεύει, θυμώνει, ισοπεδώνει όσους τον βλασφημούν ακόμη και με τρόπο διαβίωσης τους. Κατόπιν, ορισμένοι ετούτου του τύπου, αν και δεν το παραδέχονται, χριστιανοί, φτάνουν σ’ εσένα με ένα μήνυμα: πως χρειάζεται να μετανοήσεις και να εξομολογηθείς, για να έχεις το δικαίωμα να φτιάξεις την ζωή σου, δουλεύοντας ή τελώντας έναν γάμο. Αλήθεια πόσο υπό αισθάνεται κάποιος, να ζει, έτσι, με φόβο Θεού και με τη σκέψη, είτε ότι δεν θα προλάβει να κάνει οικογένεια ή να ανακαλύψει τον χαμένο θησαυρό της αγάπης, που τόσοι εκεί έξω, στα αλήθεια όμως και χωρίς απιστίες, απολαμβάνουν.

    3 Έπειτα…. υπάρχει ο φόβος του πατέρα που δεν αγκαλιάζει τα παιδιά του ή αποφεύγει να έχει σταθερές, κοινωνικές επαφές, με τα εγγόνια. Όλα ετούτα τα …ωραία… επειδή αν ο άντρας δείξει στοργή, αυτόματα…… ονομάζεται μαλθακός ή συμπεριφέρεται, σίγουρα όχι, αντρικά, και ο νοών, νοείτο. Δεν λύσαμε επομένως, τι σημαίνει στ’ αλήθεια, κοινωνικότητα, αφού αναλωνόμαστε σε εχθρότητες μεταξύ γειτόνων, σε καθημερινούς ψυχολογικούς πολέμους, εξαρτόμενοι εν τέλει από την τεχνολογία, μήπως έτσι, συμπεράνουμε πως κάτι, μας αγαπά. Ο φόβος υπάρχει επειδή ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος και τυγχάνει να βαίνει προς τα χειρότερα των χειροτέρων.

  • Αγαπητέ κύριε, ο φόβος υπάρχει επειδή τον θρέφετε, με όλα αυτά με τα οποία επιχειρηματολογείτε
    Αφού αναφερθήκατε στη θρησκεία θα σας θυμίσω το «… στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου …» και θα σας εξηγήσω ότι δεν μεταφράζεται ¨… με φόβο¨ αλλά ¨… μετά το φόβο¨ – αφού, δηλαδή, έχει ξεπεραστεί κάθε φόβος
    Προσωπικά, αφού κατάφερα να υλοποιήσω την ιστορία μου και να αφήσω τους φόβους μου νηστικούς και να ελευθερώσω τον εαυτό μου από αυτούς, προχώρησα σε διακοπή καπνίσματος και άλλαξα επίσης κάποιες άλλες συνήθειες στις οποίες με είχαν παγιδεύσει φόβοι
    Και πολλές ελευθερίες και χαρές απολαμβάνω από τότε – μαζί μου και πολλοί φίλοι, οι οποίοι αποφάσισαν να πάψουν να αδιαφορούν για ό,τι τους συμβαίνει και να βγουν από την πλάνη και να υπηρετήσουν την ελευθερία μάλλον παρά το φόβο με τις σκέψεις και τις πράξεις τους
    Με τα παιδιά μπορείτε να δοκιμάστε το εξής: όταν κάποιο παιδί σας πει ότι φοβάται, δείξτε έκπληξη και πείτε: μα ο φόβος δεν υπάρχει

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.