Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Ο Κόμμοδος

«Πατέρα τά’μαθες τα νέα;» ήταν η αρχή ενός επικηδείου που είχε εκφωνήσει υιός προς εκλιπόντα πατέρα πολιτικό. Η φράση αυτή έμεινε αξέχαστη αλλά δεν εμπόδισε τον υιό στην πολιτική του σταδιοδρομία. Αν και θλιβερό το γεγονός, η φράση «Πατέρα τά’μαθες τα νέα;» προκάλεσε γενική θυμηδία. Μα πώς να τα μάθει ο πατέρας αφού ήταν πτώμα; Αλλά ο γιός κάπως έπρεπε να ξεκινήσει την αμερικανικού τύπου συγκινητική του επιτάφια ομιλία. Οι σκηνές που εκτυλίχθηκαν σ’εκείνη την κηδεία ήταν γενικώς ανεκδιήγητες. Απ’τη μια είχαμε την ευτραφή με ξανθό βαμμένο μαλλί και μεγάλα στήθη αεροσυνοδό να κλαίει και να οδύρεται για τον χαμό του συζύγου της. Μετά από λίγο τα έφτιαξε με ξανθό ηθοποιό που είχε κλάψει χάνοντας την σύντροφο της ζωής του ξανθή ηθοποιό. Απ’την άλλη είχαμε την απατημένη σύζυγο που έκανε την ανάγκη φιλοτιμία και έσκυψε να φιλήσει τον νεκρό που την είχε προδώσει. Από μια τρίτη πλευρά είχαμε τους διάφορους σκληροπυρηνικούς οπαδούς που είχαν θεοποιήσει τον μακαρίτη και φώναζαν ολοφυρόμενοι «Ζεις, εσύ μας οδηγείς». Υπενθυμίζουμε ότι ήταν πεθαμένος. Από μια τέταρη πλευρά είχαμε τον θίασο των υπουργών και βουλευτών του κόμματος που αν δεν ήταν ο τύπος με το ζιβάγκο και το τσιμπούκι στο στόμα, δεν θα τους ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας τους. Κάπου αλλού είχαμε μια εξώγαμη κόρη από το εξωτερικό…

Αν ο ελληνικός λαός είχε ίχνος σοβαρότητος και αν δεν ήμασταν στην πλειοψηφία μας άντρες και γυναίκες όλοι οι Έλληνες «χαζές ξανθιές» δεν θα είχαμε ανεχτεί άλλο την οικογένεια, το κόμμα και τα καραγκιοζιλίκια. Έλα, όμως, που δεν είμαστε σοβαρός λαός. Πώς να το κάνουμε, πρέπει να το παραδεχτούμε ακόμα κι αν μας πληγώνει. Ρίχνουμε την ψήφο μας όπου νά’ναι ή δεν την ρίχνουμε καθόλου γιατί βαριόμαστε να πάμε μέχρι το εκλογικό τμήμα, απογοητευόμαστε εύκολα, τσιμπάμε σε κάθε είδους προπαγάνδα απ’όπου κι αν προέρχεται, τα περιμένουμε όλα απ’τους άλλους, μας αρέσει το βόλεμα, το αραλίκι, οι αργόσυρτοι ρυθμοί του δημοσίου, όλ’αυτά…Τώρα επαναστατούμε για το χρέος κυρίως, για τα λεφτά δηλαδή που φεύγουν απ’τις τσέπες μας. Σε δεύτερο επίπεδο θυμόμαστε ορισμένοι και τον αφελληνισμό μας, την απώλεια της γλώσσας μας και παραπονιόμαστε επειδή μας επιβουλεύονται οι γείτονες Σκοπιανοί, Αλβανοί και Τούρκοι. Μα όλ’αυτά δεν έγιναν εν μία νυκτί. Επιτέλους γιατί δεν φωνάζαμε τόσα χρόνια;

Μα, δεν υπήρχε ίντερνετ τότε θα μου πείτε. Μας είχαν φιμώσει. Οι εφημερίδες και τα κανάλια είχαν όλα το χρώμα των ελληνικών δασών προτού καούν. Αν τολμούσες να πεις κάτι διαφορετικό, σε χαρακτήριζαν στα γρήγορα φασίστα και τελείωνε η υπόθεση. Ακόμα και αν δεν ανήκες σε κάποιο κόμμα.

Τέλος πάντων, τώρα η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο και δεν γίνεται τίποτα.

Όμως για άλλο λόγο ξεκίνησα να γράφω.

Εμένα ο γιος μου θυμίζει τον Κόμμοδο.

Ποιός είναι πάλι αυτός; Ένας ανάξιος Ρωμαίος αυτοκράτορας που έφτασε σ’αυτό το αξίωμα γιατί ήταν γιος ενός άλλου Ρωμαίου αυτοκράτορα. Μα, θα μου πείτε όσοι ξέρετε Ιστορία, τι σχέση μπορεί να έχει ο πατέρας του, ο Μάρκος Αυρήλιος, με τον πατέρα του σημερινού γιου; Ο δικός μας ήταν έκφυλος και λαοπλάνος. Σίγουρα καμμία σχέση δεν έχουν οι δύο. Ο Μάρκος Αυρήλιος υπήρξε διάσημος για την αρετή και την καλωσύνη του, για την σοφία του, για τους εξαίρετους «Στοχασμούς» του που ακόμα και σήμερα παραμένουν ένα σημαντικό ανάγνωσμα για καθέναν που θέλει ν’ακολουθήσει μια καλή πορεία στην ζωή του, είτε είναι ηγέτης είτε όχι. Ο δικός μας «πατέρας» δεν μας κληρονόμησε κάτι αντίστοιχο δυστυχώς, το μόνο που μας κληρονόμησε είναι περηφάνεια για την ελληνική μας μαγκιά χωρίς κανένα αντίκρυσμα. Είμαι μάγκας γιατί το δηλώνω, ήταν σαν να μας έλεγε κάθε φορά που έβγαινε στα μπαλκόνια με το ύφος του νικητή και του τροπαιούχου. Είμαι μάγκας, όταν συνέχιζε τις πολυτελείς διακοπές του ανενόχλητος από τον σεισμό που είχε συγκλονίσει μια ολόκληρη πόλη. Είμαι μάγκας γιατί παίρνω τα πακέτα απ’την Ευρωπαϊκή Ένωση και διορίζω όποιον γουστάρω όπου γουστάρω. Γιατί μπορώ να κατεβάζω χιλιάδες λαού στον δρόμο να με επευφημούν κουνώντας πλαστικά σημαιάκια με πράσινους ήλιους. Είμαι μάγκας γιατί είμαι πονηρός και σας πουλάω όλους και σας αγοράζω. Είμαι ο μέγας σοσιαλιστής.

Και ο Κόμμοδος; Γιατί μοιάζει με τον γιο; Ο δικός μας γιος είναι απλώς χαζός, δεν είναι ματαιόδοξος, βίαιος, σκληρός και ακόλαστος όπως ο Κόμμοδος. Ναι, όντως. Είναι χαζός μόνο. Χαζός κι επικίνδυνος, όμως.

Το κοινό τους χαρακτηριστικό, πάντως, είναι η μεγάλη αγάπη για τον αθλητισμό. Ο Κόμμοδος περνούσε τον περισσότερο χρόνο του παρακολουθώντας αθλητικούς αγώνες και συμμετέχοντας σ’αυτούς. Θυμάστε τον Μαραθώνιο; Το ποδήλατο; Το γυμναστήριο; Κάπως έτσι και ο Κόμμοδος. Δεν ξέρουμε αν έκανε και κανώ…

Σχολιάστε το άρθρο

  • Οπως τα λες, ακριβώς όπως τα λες είναι τα πράγματα…Εμείς χαζές ξανθιές κι αυτοί μάγκες σοσιαλιστές. Συνδυασμός που σκοτώνει, κυριολεκτικά.

  • Η Ιστορία μας διδάσκει. Άλλο που εμείς δεν θέλουμε να δούμε…
    Ο βίος των Ρωμαίων αυτοκρατόρων μας δείχνει ότι όσο περισσότερο παραμένει μια δυναστεία στην εξουσία, τόσο περισσότερο εκφυλίζεται. Μετά τον Ιούλιο Καίσαρα και τον Οκτάβιο Αύγουστο, βρίσκουμε έναν Τιβέριο, έναν Καλλιγούλα, έναν Νέρωνα…

  • «Πατέρα τά’μαθες τα νέα; Μετά από τριάντα χρόνια μάσας, ο κολλητός σου πάει στη φυλακή»

  • Pingback: Ο εχθρός | People & Ideas

  • Pingback: Αγάπη | People & Ideas

  • Pingback: Γονείς, παιδιά, σχολεία | People & Ideas

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.