Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Συνειρμοί | Από τον Καρυωτάκη στο ροκ

Τί σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα στους στίχους ενός κομματιού της άγριας πλευράς του ελληνικού ρόκ και στο ποίημα ενός εκφραστή της λυρικής ποίησης του προηγούμενου αιώνα; Όταν άκουσα πάντως το «Θέλω» από τα «Γυμνά Καλώδια» ο νους μου πήγε στον Καρυωτάκη, στη «Δικαίωση» και στην Ηδύλη Τσαλίκη που το παρουσίασε μελοποιημένο το 1981 στους Μουσικούς Αγώνες της Κέρκυρας.

«Εμβατήριο πένθιμο και κατακόρυφο», «Ιδανικοί αυτόχειρες» και «Δικαίωσις»  είναι  οι τίτλοι των τριών τελευταίων  ποιημάτων του Καρυωτάκη πριν κόψει το νήμα της ζωής του στη Πρέβεζα το 1928. Ο Κώστας Καρυωτάκης, πολυτάλαντος αλλά –βαθιά πληγή- σωματικά αδικημένος,  πεισιθάνατος,  εσαεί απογοητευμένος  και ταυτόχρονα  ειρωνικός και  μονίμως εξεγερμένος στη «Δικαίωση» σχεδιάζει σε τέσσερις  μόνο στροφές την κηδεία του σαν το άδοξο τελείωμα μιας απαξιωμένης, ατελέσφορης ζωής.

Δικαίωσις

Τότε λοιπόν αδέσποτο θ» αφήσω
να βουίζει το τραγούδι απάνωθέ μου
Τα χάχανα του κόσμου, και του ανέμου
το σφύριγμα, θα του κρατούν τον ίσο.

Θα ξαπλωθώ, τα μάτια μου θα κλείσω,
και ο ίδιος θα γελώ καθώς ποτέ μου
«Καληνύχτα, το φως χαιρέτησέ μου»
θα πω στον τελευταίο που θ» αντικρίσω.

Όταν αργά θα παίρνουμε το δρόμο,
η παρουσία μου κάπως θα βαραίνει
— πρώτη φορά — σε τέσσερων τον ώμο.

Ύστερα, και του βίου μου την προσπάθεια
αμείβοντας, το φτυάρι θα με ραίνει
ωραία ωραία με χώμα και με αγκάθια.

Πολλά χρόνια μετά το 2005, από άλλους δρόμους οδηγημένος, ο Χρήστος Καλογράνης από τα «Γυμνά Καλώδια»,  περιγράφει,  τη δική του κηδεία σαν μια μεγάλη γιορτή της οποίας σκηνοθετεί και την πιο μικρή λεπτομέρεια.  Απ’αυτό το στερνό του προσκλητήριο, όπου εξαιρεί μόνο την παρουσία της μάννας του, η παρουσία των φίλων του είναι λυτρωτική.

Τυλιγμένος σε γλυκειά μελαγχολία στην αρχή, που όμως γρήγορα υπονομεύεται από την σπαραχτική κραυγή του και τον καταιγισμό από ηλεκτρικές κιθάρες, τραγουδάει με πόνο τον έρωτα, τη ζωή που με πάθος αγάπησε και βίαια αποχωρίστηκε.

Θέλω

Θέλω έναν ήχο πάνω απ» την ψυχή μου
θέλω έναν ήχο να ζεσταίνει το κορμί μου
θέλω έναν ήχο μια σπάνια μελωδία
να προκαλεί χαρά και όχι αηδία.
Θέλω έναν ήχο να αγγίξει την μορφή σου
να σου θυμίσει την πιο ακριβή γιορτή σου
να σου μαγέψει τα μάτια σου τα πλάνα
μην μου χτυπάτε την πουτάνα την καμπάνα.

Θέλω οι φίλοι μου να κλαίνε απ» τη χαρά τους
που δεν τους πήρα τα πολύτιμα όνειρά τους
να είναι όλοι τους στην τελευταία γιορτή μου
μα όχι αυτή που «χει γεννήσει το κορμί μου.
Θέλω να ακούγεται από παντού κιθάρα
και τα ντραμς να προκαλούν αντάρα
και να ρίχνουν χώμα στο κορμί μου
με γάντια ολόλευκα φωνάζοντας «τιμή μου»

Από ψηλά είσαι όμορφη, όμορφη όσο ποτέ
γύρνα με πάλι κοντά της, γύρνα με πάλι Θεέ
γύρνα με πάλι σ» εκείνη, γύρνα με πάλι κοντά
έφυγα μα δεν πρόλαβα, μια τελευταία αγκαλιά.

Θέλω η νύχτα να λέει το όνομά μου
να «ναι πιο μαύρη κι απ» την άψυχη καρδιά μου
θέλω οι δείκτες ποτέ να μην γυρνάνε
ότι κι αν έφυγε ποτέ ξανά δεν θα ΄ναι
Θέλω ότι έλεγα ποτέ σας να μην πείτε
κατάρες και ευχές στην μνήμη μου να πιείτε
θέλω να κλείσετε την πλάκα μου στον τάφο
με μάτια ορθάνοιχτα που εγώ ποτέ δεν θα «χω.

Από ψηλά είσαι όμορφη, όμορφη όσο ποτέ
γύρνα με πάλι κοντά της, γύρνα με πάλι Θεέ
γύρνα με πάλι σ» εκείνη, γύρνα με πάλι κοντά
έφυγα μα δεν πρόλαβα, μια τελευταία αγκαλιά

Σχολιάστε το άρθρο

  • Μίνα Καραγιάννη

    Μαριάννα μου καλημέρα και καλή εβδομάδα.
    Χωρίς να επιδιώκω να αποπροσανατολίσω τους αναγνώστες του ωραίου άρθρου σου διαβάζοντας το οδηγήθηκα στη σκηνοθετημένη κηδεία του Στηβ Μακ Κουήν στην ταινία Tomas Krown Affair.
    Ελπίζω να υπάρχει ελευθερία στους συνειρμούς μας τουλάχιστον.
    Ευχαριστώ

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Μαριάννα και Μίνα καλημέρα και καλή εβδομάδα. Αν σας πω ότι χθες μόλις σκεφτόμουν πόσα ωραία τραγούδια είχαν βγει από τους μουσικούς αγώνες της Κέρκυρας του Χατζηδάκη, θα με πιστέψετε;

  • Μοναδικό τραγούδι και εξαιρετικοί στίχοι από τα Γυμνά Καλώδια. Για τον Καρυωτάκη τα λόγια είναι περιττά!

  • Μίνα Καραγιάννη

    Καλημέρα Λητώ,
    Εχεις δίκιο και συμφωνώ τα τραγούδια ήσαν ένα και ένα.
    Είναι από αυτές τις once in a blue moon προσπάθειες.
    Ευχαριστώ

  • Λητώ Σεϊζάνη

    once in a blue moon…

    Σωστά, κρίμα που έγιναν μόνο δυο φορές αυτοί οι αγώνες.

  • Μαριάννα Καραβασίλη

    Δεν μπορώ να θυμηθώ την σκηνή από την ταινία Μίνα. Αυτή είναι και η γοητεία των συνειρμών, είναι απρόβλεπτοι και διαφορετικοί για τον καθένα.
    Καλή εβδομάδα σε όλους.

  • Pingback: «Γυμνά Καλώδια» | Συνoμιλία με τον Χρήστο Καλογράνη — People & Ideas

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.