Ανθολογία αγαπημένων ποιημάτων (5) | Μπάιρον
Λοιπόν δεν θα γυρίσουμε άλλο πια
Λοιπόν δεν θα γυρίσουμε άλλο πια
Μέσα στο βράδυ τόσο αργά,
Κι ας κρύβει τέτοια αγάπη η καρδιά,
Κι ας λάμπει το φεγγάρι δυνατά.
Γιατί το ξίφος φθείρει το θηκάρι
Και η ψυχή το στήθος το κουράζει
Έτσι ανάσα η καρδιά πρέπει να πάρει
Η αγάπη να σταθεί να ξαποστάσει
Αν και γι’αγάπη ήταν πλασμένη η νυχτιά
Αν και η μέρα πάντα έρχεται στη θέση του βραδιού
Εμείς δεν θα γυρίσουμε άλλο πια
Κάτω απ’το φως του φεγγαριού
Μπάιρον (1788-1824)
(Από ένα γράμμα που έστειλε από τη Βενετία ο Μπάιρον στον Τόμας Μουρ τον Φεβρουάριο του 1817).
(μετάφραση Λητώ Σεϊζάνη)
To πρωτότυπο ποίημα:
So we’ll go no more a-roving
So late into the night,
Though the heart still be as loving,
And the moon still be as bright.
For the sword outwears its sheath,
And the soul outwears the breast,
And the heart must pause to breathe,
And love itself have rest.
Though the night was made for loving,
And the day returns too soon,
Yet we’ll go no more a-roving
By the light of the moon.
Σημ. Μπάιρον (Λόρδος Τζορτζ Γκόρντον): Γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1788 και πέθανε στο Μεσολόγγι το 1824. Από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του ρομαντισμού στην Αγγλία, ο Λόρδος Βύρων πήρε μέρος στον αγώνα κατά των Τούρκων στη χώρα μας όπου άφησε και την τελευταία του πνοή. Τα θέματα της ποίησής του είναι μελοδραματικά ή σατιρικά και μεταξύ των σημαντικότερων έργων του συγκαταλέγονται τα «Δον Ζουάν» και «Τσάιλντ Χάρολντ«.
Για να διαβάσετε άλλα ποιήματα αυτής της ανθολογίας, παρακαλώ κάνετε αναζήτηση με τη λέξη «ανθολογία».
