Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

«Γυμνά Καλώδια» | Συνoμιλία με τον Χρήστο Καλογράνη


«Ζωή, λευκός αφρός πικρής θαλάσσης, άρωμα φυγής εσχάτης» μας τραγουδούν τα Γυμνά Καλώδια  και δεν είναι τυχαίο το όνομά τους μιας και όταν τους ακούς σε ηλεκτρίζουν.

Πέντε CD στη μέχρι τώρα πορεία τους με τελευταίο το «Άρωμα Φυγής», μια μπάντα γερά υποστηριγμένη από τους εξαίρετους Θανάση Μπουρίκα στα τύμπανα, τον Παναγιώτη Ροντογιάννη στο μπάσο και τον Χρήστο Καλογράνη στην κιθάρα – φωνή.

Η υπογραφή πίσω από τους στίχους των περισσοτέρων τραγουδιών είναι του Χρήστου Καλογράνη και αυτό έγινε αφορμή να του ζητήσουμε απαντήσεις στις ερωτήσεις μας. Ώστε να φωτιστεί και το πρόσωπο πίσω από τους τόσο εμπνευσμένους στίχους.

Ελληνικό ροκ στην Αθήνα σημαίνει Δυτικά προάστια. Έτσι;

-Τα Δυτικά προάστια έχουν δημιουργήσει όμορφες μπάντες. Είναι ο αέρας της ελευθερίας και της σκανταλιάς που έχουν. Αυτός ο αέρας φτιάχνει ωραίες μουσικές.

Εκτός από το διάλειμμα τι άλλο θυμάσαι ευχάριστα απ’ το σχολείο; Έγραφες καλές εκθέσεις ή πεταλούδιζε ο νους σου; Ποιά η σχέση σου με ποίηση, λογοτεχνία γενικότερα, ζωγραφική ή δηλώνεις άσχετος και ξεμπερδεύεις;

-Έγραφα καλά στην έκθεση όταν μου άρεσε το θέμα. Όταν δεν μου άρεσε διαφωνούσα ανοιχτά. Ο νους μου δεν σταμάτησε ποτέ να πεταλουδίζει ακόμα και τώρα. Ίσως γι’ αυτό να μην είχα καλούς βαθμούς. Με την λογοτεχνία και την ποίηση άρχισα να ασχολούμαι αργά. Αλλά πλέον είναι αγαπημένη συνήθεια. Θυμάμαι που στο σχολείο έκανα κοπάνα για να πάω στο στούντιο. Είχα ανακαλύψει την μουσική, και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ σε τίποτα άλλο. Με το φιλαράκι μου την Πένυ (που τραγουδάει στους Όναρ) παίρναμε το λεωφορείο και τις κιθάρες και πηγαίναμε να ηχογραφήσουμε. Όμορφες στιγμές.

Τι καταβολές (ρίζες) έχεις; Τι ακούσματα είχες μικρός; Ο Μενιδιάτης (μέγιστος στο είδος του) είναι συγγενής σου;

-Μικρός άκουγα διάφορα, όπως όλοι οι μικρούληδες. Η οικογένεια μου είναι «λαϊκού» ρεπερτορίου. Ο Μιχάλης Μενιδιάτης είναι θείος μου, αδελφός του πατέρα μου, και όταν ήμουν μικρούλης (ναι, υπήρξα μικρούλης…) με έπαιρναν βόλτα στην Φαντασία. Τότε τα μπουζούκια ήταν αλλιώς βέβαια. Όλα άλλαξαν μια μέρα όταν μια ξαδέλφη μου, μου έκανε δώρο ένα βινύλιο Jethro Tull. Και μετά μου έβαλε να ακούσω και Led Zeppelin!

Τρία ή πέντε ελληνικά τραγούδια που σιγομουρμουρίζεις όταν είσαι χαλαρός.

-«Δεν χωράς πουθενά» από Τρύπες, «Σιωπή» από Ξύλινα Σπαθιά και το «Εδώ μωρή θα λέγεσαι Μαρία» από τους αγαπημένους Ενδελέχεια.

Τρία ή πέντε ελληνικά τραγούδια όταν είσαι στην τσίτα ή στις μαύρες σου.

-«Ρομποτάκια ενωθείτε» από Panx Romana όταν έχω τσίτες, «Δεν με νοιάζει» από Τσοπάνα Rave και το «Σκιάχτρο» από Sadahzinia και B.D. Foxmoor όταν κλείνει η πόρτα και μένω εντός…

Έχετε σκεφτεί να «διαβάσετε» διαφορετικά, με τον τρόπο σας τραγούδια με «μαύρο» περιεχόμενο ή ακόμη και ρεμπέτικα ή καψουροτράγουδα, αν σας «λένε» κάτι.

-Να σου πω την αλήθεια, τα ακούσματα μου σε αυτό το ύφος δεν είναι πολλά, και είναι κάπως συγκεχυμένα. Με τα καψουροτράγουδα δεν έχω και ιδιαίτερη επαφή, γιατί δεν υπήρξα ποτέ καψούρης, παρά μόνον ανεξέλεγκτα ερωτευμένος. Είναι ίσως και το ότι δεν μπορώ να ακούσω στίχους μόνο, αλλά στίχους με μουσική μαζί.

Οι στίχοι σου έχουν δύναμη, ολοκληρωμένες εικόνες και φλερτάρουν μονίμως με το θέμα της αυτοκτονίας και της απώλειας γενικότερα. Παρ’ όλα αυτά όμως βγάζουν λυτρωτική διάθεση, συναίσθημα και θετική στάση ζωής.

-Είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, και πάντα βρίσκω τρόπους να βγαίνω από την σπηλιά. Θεωρώ όμως ότι ο θάνατος είναι μορφή τέχνης, και μάλιστα η πιο όμορφη. Μπορεί να μην ξέρουμε τι θα συμβεί στη ζωή μας, αλλά ότι μια μέρα η ζωή μας θα τελειώσει, τουλάχιστον θεωρητικά το γνωρίζουμε. Ήμουν πάντα ο άνθρωπος που περίμενα να δω την ανατροπή στο τέλος του έργου για να συγκινηθώ. Ίσως γι’ αυτό η έννοια του θανάτου μου δίνει πολλά, γιατί έχουμε συνηθίσει να «ζούμε». Μου δίνει ακόμα περισσότερα γιατί είμαι άνθρωπος της ζωής. Αποφεύγω να κάθομαι και θέλω συνέχεια να κάνω κάτι. Και μονίμως βιάζομαι – μάλλον φοβάμαι μην τυχόν έρθει ο θάνατος εκείνη την ώρα, και δεν προλάβω να τελειώσω το τσιγάρο… Αλλά όλα τα απολαμβάνω. Στην τελική, ακόμα και τα θεόστραβα…!

Με τι εμπνέεσαι;

-Εμπνέομαι από τα πρόσωπα των ανθρώπων. Πολλές φορές έχω δει κάποιον άγνωστο που μου έχει φέρει στο μυαλό μια ιστορία που έγινε τραγούδι. Μια στιγμή, μια έκφραση και μπορεί να γίνει ηθοποιός στο σενάριο που εκείνος δημιούργησε. Είναι παράξενο πράγμα τα τραγούδια. Και όταν βρίσκεις λίγη ηρεμία και κάθεσαι να γράψεις και όλα σου έρχονται στο μυαλό, κάνει ο νους κάτι όμορφα ταξίδια, που τελικά κανένας στίχος δεν μπορεί ολοκληρωμένα να αποδώσει. Και λες, «μακάρι να ήσουν στο μυαλό μου τώρα…».

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στο People & Ideas και σε όλους τους αναγνώστες που διαβάσαν τις λεξούλες. Σας εύχομαι να περνάτε πάντα όμορφα.

Και εμείς τον ευχαριστούμε από καρδιάς και διαλέγουμε ένα δικό του τραγούδι, τον «Ήρωα», φόρο τιμής στους καθημερινούς μικρούς ήρωες της ζωής μας.

Σκαρφάλωσα τα σύννεφα να φτάσω κάποια σύνορα
Που κάποιοι κάπου κάποτε δεν έφτασαν ποτέ
Παλάτια και βασίλεια, στην θάλασσα σωσίβια
Που έπιασα μα γλίστρησα, και πνίγηκα βαθιά
Το πτώμα μου σαν βρήκανε στην θάλασσα χαρίσανε
Μαζί με την κορώνα μου, τον τίτλο του αγώνα μου
Ήρωας για μια μέρα. Ήρωας για μια μέρα.
Ήρωας για μια μέρα. Ήρωας για μια μέρα.
Σε έρημους και σε θάλασσες με κυνηγούσαν μάγισσες
Και κάποτε με έπιασαν με σκότωσαν και με έθαψαν
Και ανέβηκα στα σύννεφα ακούγοντας σφυρίγματα
Φωνές χειροκροτήματα, καλώς τον Βασιλιά
Τον τάφο μου σαν έψαξαν το τίμιο πτώμα μου έκλεψαν
Μαζί με την κορώνα μου, τον τίτλο του αγώνα μου.
Ήρωας για μια μέρα. Ήρωας για μια μέρα.
Ήρωας για μια μέρα. Ήρωας για μια μέρα.

Τις ερωτήσεις συνέταξε η Μαριάννα Καραβασίλη

Σχολιάστε το άρθρο

  • Το αγαπημένο μου ελληνικό ροκ συγκρότημα! Εξαιρετική συνέντευξη!

    • Φαίδρα Σίμιτσεκ

      Τυχερέ Biologion! Πολλή καλή και πολλή αυθεντική η συνέντευξη. Τους συμπάθησα ακόμα περισσότερο.

    • Μαριάννα Καραβασίλη

      Και εμένα από τα αγαπημένα μου Biologion, όπως θα έχεις, ίσως, καταλάβει. Γι αυτό , παραφράζοντας το αγαπημένο μου τραγούδι τους, λέω : Μην τους ξυπνήσετε ποτέ! http://youtu.be/YyUM9gaQ2CE

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.