Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Οι λογοτέχνες για τη Θεσσαλονίκη

Στο ιστολόγιο του Γιάννη Δ. Βανίδη, παρουσιάζονται με αφορμή την επέτειο εκατό ετών από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, αποσπάσματα κειμένων γνωστών λογοτεχνών της πόλης. Επιλέξαμε και αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα Μικρή Μεγάλη Εβδομάδα της Μαρίας Πάλλα.

…θὰ μποροῦσαν νὰ συμβαίνουν πολλὰ ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ βλέπουμε σὲ πλατεῖες καὶ πεζόδρομους σὲ μακρινὲς πολιτεῖες – ὁλόκληρα πιάνα μὲ οὐρὰ μπροστὰ σὲ πολυκαταστήματα, ὀρχῆστρες –, κάτι γίνεται στὸ μῆκος τῆς Ἀριστοτέλους πρὸς τὴν Τσιμισκῆ, ὄχι στὴν πλατεία, ἐννοεῖται, γιατὶ τὰ δύο τρίτα καταλαμβάνονται ἀπὸ τραπεζοκαθίσματα, ἐκεῖ ὁ φραπὲς ἢ τὸ φραπὲ, τὸ ἀκριβότερο φημισμένο ρόφημα ἀνὰ τὴν χώρα καὶ ξακουσμένο στὰ Βαλκάνια, μᾶς περιέλουσε πολτὸς τῆς χτυπημένης φραπεδιᾶς καὶ τῆς ἐξηλιθίωσης. Περίσσεψαν ἀκαλλιέργητοι κι ἀνάγωγοι, οἱ τζάμπα μάγκες, κυριάρχησαν πάνω σ’ ἐκείνους ποὺ πρὶν μιλήσουν σὲ ἄγνωστο συμπολίτη, τηροῦν ὅρους εὐπρεπείας. Κι ἐπειδὴ βασιλεύει τὸ δίκιο τοῦ ἰσχυροτέρου, δηλονότι ὁ νόμος τῆς ζούγκλας, ἐκεῖνοι ποὺ λέγαμε περνιοῦνται γιὰ ἀγαθοί, τουτέστιν χαζοί, γι’ αὐτό κρύφτηκαν καὶ κανένας δὲν ξέρει κατὰ ποῦ νὰ βολιδοσκοπήσει.

Τουλάχιστον τὰ σαλιγκάρια βγαίνουν μετὰ τὴ βροχή. Μιὰ ἐφημερίδα ἀνακοίνωσε πὼς θὰ διέθετε σὲ χαμηλὴ τιμὴ δισκάκια κλασικῆς μουσικῆς καὶ ἡ οὐρὰ ἀπὸ τὸ κτίριο στὴν Ἁγίας Σοφίας ἔφθασε ὣς τὴ θάλασσα. Πολὺ προτοῦ καθιερωθεῖ σὲ θεσμὸ ἡ Γιορτὴ τῶν Ἀγγέλων ποὺ μαζεύει χειροκροτητὲς στὴν πλατεῖα Ἀριστοτέλους, κάπου στὴ στοὰ Χὶρς ἢ τοῦ Τόττη πεντέξι μαθητὲς ὠδείου ἔπαιζαν τὸν Κανόνα μὲ τὰ ἔγχορδά τους καὶ οἱ ἄνθρωποί μας τοὺς κύκλωσαν καὶ τοὺς ἄκουαν ἀφοσιωμένοι. Πάντα ὑπάρχει τρόπος νὰ ξετρυπώσουμε τὰ σαλιγκάρια ἀπὸ τὶς κρυψῶνες τους. Τὸ χαμόγελο τῆς Τζοκόντας στὸ Λοῦβρο, στὰ ἀεροπλάνα, στὰ σοκολατάκια – καὶ μέσα στὴν καρδιά μας ἀπὸ τὴν πρώτη φορὰ ποὺ τὸ ἀκούσαμε, ἀπὸ τότε ἢ σχεδόν, θρονιάστηκε ἐκεῖ μέσα καὶ ἡ παρουσία αἰσθητὴ κάθε ποὺ ὁ ἐγκέφαλός μας δίνει ἐντολὴ ἐρήμην μας, ὅπως οἱ χτύποι ποὺ δὲ μᾶς ρωτᾶνε, μὰ ξέρουμε ὅτι χάρη σ’ αὐτούς καί ὑπάρχουμε καί σκεφτόμαστε καί ἀγαπᾶμε. Θὰ βρεθοῦν αὐτοί ποὺ θ’ ἀντιτείνουν ὅτι ἐδῶ ἔχουμε τόσες ἐκδηλώσεις, πολιτιστικὲς ὀργανώσεις, τόσα φεστιβὰλ καὶ θὰ ἔχουν ὅλα τὰ δίκια, κοτζὰμ συμπρωτεύουσα, σοῦ λέει, εἶναι ὅμως πέρα γιὰ πέρα ἀληθινὸ ὅτι τὰ δρώμενα δὲν ἀφήνουν τὸ ἀεράκι τους νὰ πνέει πάνω ἀπὸ τὴν πόλη, αὐτό ποὺ πετυχαίνουν εἶναι νὰ φανταζόμαστε πῶς θὰ ἦταν ἂν αὐτή βίωνε τὸν πολιτισμὸ καθ’ ὅλον τὸν χρόνο…

Σχολιάστε το άρθρο

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Έπεσα τυχαία σε μια ανθολογία κειμένων για την πόλη της Θεσσαλονίκης «Η Θεσσαλονίκη των συγγραφέων», εκδόσεις Ιανός. Μου φάνηκε ενδιαφέρουσα.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.