Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Τι διαβάζουν στο μετρό;

Σαν βιβλιοφάγος και BookCrosser  ενδιαφέρομαι πάντα για το τι διαβάζει ο κόσμος γύρω μου. Γι’αυτό όποτε μπαίνω στο μετρό ή στον ηλεκτρικό, προσπαθώ να δω ποιό βιβλίο κρατάει στα χέρια του ο διπλανός ή ο απέναντι.

Σήμερα στο μετρό ένας νεαρός με μούσι διάβαζε τη «Φάρμα των ζώων» του Όργουελ, στα ελληνικά. Αν και θεωρώ τον Όργουελ σπουδαίο συγγραφέα, δεν έχω καταφέρει ακόμα να διαβάσω το πιο γνωστό του έργο με πρωταγωνιστές τα γουρούνια μιας φάρμας. Ξέρω ότι αποτελεί πολιτικό μανιφέστο αλλά για κάποιο λόγο με απώθησε και τις δυο φορές που πήγα να το ξεκινήσω. Αντίθετα με είχε συναρπάσει το «1984» και άλλα βιβλία του.

Στον ηλεκτρικό μια όμορφη κοπέλα με μακριά μαλλιά διάβαζε στα αγγλικά το μυθιστόρημα «The kite runner» του Khaled Hosseini, ένα βιβλίο που όποιος το έχει διαβάσει, το έχει βρει πάρα πολύ συγκινητικό. Η πλοκή λαμβάνει χώρα στο σύγχρονο πολύπαθο Αφγανιστάν.

Στον γυρισμό, η διπλανή κυρία διάβαζε «Ιστορίες από τον Σαίξπηρ» και είχε φτάσει στο «Όνειρο θερινής νυκτός«. Ήταν άραγε ανατύπωση εκείνου του βιβλίου που υπήρχε στην παλιά παιδική σειρά του Ελευθερουδάκη και στην μαγική βιβλιοθήκη του πατέρα μου;  Αν ναι, τότε πρόκειται για περιλήψεις των πιο γνωστών θεατρικών του Σαίξπηρ ώστε να μπορέσουν να κάνουν τα παιδιά μια πρώτη γνωριμία με το έργο του.

Κι εγώ; Τι διάβαζα εγώ στη διαδρομή προς το Σύνταγμα και πίσω; Ένα αρχαίο βιβλίο που κοντεύει να διαλυθεί. Λέγεται «Τα πεντακόσια εκατομμύρια της Βεγούμ» και είναι του Ιουλίου Βερν. Η καθαρευουσιάνικη μετάφραση δεν είναι καθόλου καλή και δυστυχώς δεν ξέρω σε ποιόν (προ πολλού πεθαμένο, φυσικά) να κάνω τα παράπονά μου, αφού οι πρώτες σελίδες λείπουν κι έτσι δεν υπάρχει το όνομα του μεταφραστή. Κάπου αναγράφεται ότι ανήκει στις Εκδόσεις Ατρομήτου και στο εξώφυλλο σημειώνεται ότι είναι από το «Βιβλιοπωλείον Γ. Βασιλείου» αλλά δεν έχω άλλα στοιχεία να σας δώσω.

Κι εσείς; Τι διαβάζετε εσείς αυτό τον καιρό μέσα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς;

Στη Νέα Υόρκη, πάντως, το σάϊτ » Underground New York public library» μας δίνει την ευκαιρία να μάθουμε τι διαβάζουν οι κάτοικοι της μεγάλης αυτής πόλης στις καθημερινές τους μετακινήσεις. Μια σειρά από φωτογραφίες απαθανατίζει τους φιλαναγνώστες επιβάτες, δημιουργώντας έτσι μια οπτική βιβλιοθήκη. Οι φωτογραφίες και τα κείμενα είναι της Ourit Ben Haïm, η οποία ξεκίνησε αυτή την δουλειά το 2008 τραβώντας φωτογραφίες του κόσμου με το κινητό της. Σύντομα, άρχισε να βλέπει την όλη ιδέα πιο επαγγελματικά και να ζητάει από τους χρήστες του ίντερνετ την βοήθειά τους όταν δεν μπορούσε να διακρίνει τον τίτλο του βιβλίου που κρατούσε κάποιος άγνωστος, τον οποίο είχε φωτογραφίσει. Η ίδια δήλωσε σε μια συνέντευξη ότι σκέφτεται ακόμα και ένα σενάριο που θα έχει την ζωντανή «βιβλιοθήκη» του μετρό της Νέας Υόρκης σαν κεντρικό θέμα. Στην συνέντευξή της αναφέρεται και στην φωτογράφο Βίβιαν Μάϊερ, την οποία είχαμε παρουσιάσει εδώ.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Τον «Έμπορο των καταραμένων βιβλίων» του Marcello Simoni κι έχω ενθουσιαστεί..!!! Λητώ μου να το έχεις υπόψιν! Μη σου πω, σ’το στέλνω κιόλας όταν το τελειώσω :) Φιλιά πολλά***

  • Κίκα Ολυμπίου

    Λητώ μου σε χαιρετώ.Τρομερά ενδιαφέρον το κείμενό σου. Δυστυχώς εμείς εδώ ούτε μεγάλες αποστάσεις , ούτε μετρό έχουμε. Ο μόνος χώρος που συναντώ ανθρώπους να διαβάζουν είναι σε αεροπλάνα και αεροδρόμια. Με τρώει η περιέργεια για το τι διαβάζουν και κάποτε…ρωτώ. Αλλά να μη σου αρέσει «η φάρμα των ζώων»; Καταπληκτική αλληγορία.

  • Rotkehlchen (κοκκινολαίμης) Jo Nesbo, όπως σου έχω πει και από κοντά. Ή εφημερίδες στο reader, χάρις στον Τάσο. Τα πρωινά (5.30-6παρά) οι γύρω μου συνήθως κοιμούνται. Στην επιστροφή, έχω προσέξει ότι κάποιες διαβάζουν Charlotte Link (πολύ ρεύμα η κυρία!) ή εκείνη τη δικηγοροσυγγραφέα, τη Juli Zeh (την προηγούμενη βδομάδα είδα μια μεγάλης ηλικίας να κρατάει το Schilf, πρέπει να είναι καλό αυτό, το είδα και σε μια διαφήμιση σε βιβλιοπωλείο, πολλές επανεκδόσεις).
    Επίκαιρη φάση είναι εκεί όπου ο Ναπολέων έχει κάνει ό,τι έχει κάνει, τους έχει αλλάξει τον αδόξαστο στη Φάρμα, και μετά τους κάνει κήρυγμα για την ολιγάρκεια «Die wahrste Glück lag in hart arbeiten und genügsam leben » και να μη συμμερίζονται τα άλλα ζώα ιδέες που πηγαίνουν κόντρα στις αρχές του Animalism. Να τρώει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει, δηλαδή.

    • Λητώ Σεϊζάνη

      Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια, χαίρομαι που βρήκατε το άρθρο ενδιαφέρον. Όλοι οι φιλαναγνώστες είμαστε και λαθραναγνώστες. Μακάϊλερ, πρέπει να γράψεις ξεχωριστή ανάρτηση στο μπλογκ σου ή ακόμα καλύτερα στο P&I για τα βιβλία που διαβάζεις αυτό τον καιρό. Εγώ πάντως ξεκίνησα το Αλάτι κόκκινο.

  • Καλά τα ereader και πρακτικά, αλλά δεν θα μπορούμε πια να καταλαβαίνουμε απ’το εξώφυλλο τι διαβάζει ο διπλανός ή ο απέναντι.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.