Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Παιχνίδι γραφής (30)

Μια αγγλίδα συγγραφέας έστησε ένα πολύ επιτυχημένο μυθιστόρημα γύρω από «Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι«, τον διάσημο πίνακα του Ολλανδού ζωγράφου Βερμέερ. Ο ίδιος καλλιτέχνης είχε φιλοτεχνήσει και έναν άλλο γνωστό έργο που απεικονίζει μια γυναίκα να ρίχνει γάλα από ένα δοχείο μέσα σ’ένα άλλο. Όπως είχαμε κάνει και σε προηγούμενο παιχνίδια εδώ και εδώ, προτείνουμε να ξεκινήσουμε μια ιστορία με βάση το παραπάνω έργο και να την συνεχίσουμε ο καθένας με την δική του έμπνευση.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Σκεφτόταν από μέσα της καθώς γύριζε από το άρμεγμα της αγελάδας:
    «Η κυρία μου θέλει να πίνει γάλα κάθε μέρα. Λες και είναι κανένα μωρό. Κοντεύει εξήντα χρονών και μόλις ξυπνήσει θέλει να πιεί το γαλατάκι της. Κι εγώ πρέπει να βγαίνω κάθε πρωί, βρέξει χιονίσει, ν’αρμέξω την αγελάδα μέσα στην παγωνιά και να γυρίσω γρήγορα, να ετοιμάσω το γάλα, ν’ανάψω τη φωτιά και να το ζεστάνω για να το έχω έτοιμο την ίδια πάντα ώρα που ξυπνάει η κυρία. Στο τέλος, από αυτό το ωραίο άσπρο γάλα, δεν περισσεύει σταγόνα για μένα. Πρέπει να βγάλω όλη τη μέρα νηστική, στο πόδι, να μαγειρέψω, να πλύνω, να σιδερώσω και να σερβίρω το μεσημεριανό στην κυρία μου. Το απόγευμα έρχονται και οι φίλες της για τσάϊ και στέκομαι όρθια από πάνω τους να προλάβω την κάθε επιθυμία τους».

  • Αλλά δεν θα τα κακαρώσει η γριά; Θα σου πώ μετά για πότε τον τυλίγω τον μπουνταλά τον γιό της! Ήδη με δίνει στα μουλωχτά συνέχεια δωράκια. Σκέφτηκε καθώς μέριαζε την μπλέ ποδία της για να μην λεκιάσει την κόκκινη μεταξωτή της φούστα – δωράκι και αυτό του λεγάμενου. Τι δώρο δηλαδή, απο την ντουλάπα της μάνας του πήγε και τη «σούφρωσε» ένα βάδυ. Αναδιανομή του πλούτου, της είπε καθώς της την έδινε πριν μια βδομάδα.
    Σαράντα χρονών άντρας και ακόμα την έτρεμε την γριά. Δεν θα αργούσε όμως η μέρα που η «ψυχοκόρη» θα έπαιρνε τη θέση της και εκείνη όχι μόνο θα ζούσε για να το δεί αλλά θα χειροκροτούσε και από πάνω.

    • Φαίδρα Σίμιτσεκ

      H Αθηνά και η Μίνα έδωσαν διαφορετική συνέχεια σε αυτό που άρχισε η Λητώ. Κάπως θα ξανασμίξουν οι δρόμοι.
      Συνεχίζω με την εκδοχή της Αθηνάς.

       Ήταν πράγματι θέμα χρόνου να φύγει η μάνα για τον Κύριο και το πεδίο να μείνει ελεύθερο για να τυλίξει τελειωτικά το γιό. Η αλήθεια είναι ότι κατά βάθος τον συμπαθούσε και ας ήταν τόσο αδύναμος χαρακτήρας. Κάτι στα μάτια του της έβγαζε την μητρική της φύση και γλύκαινε την συνηθισμένη της αγριότητα και τους απότομους, χοντροκομμένους της τρόπους. Του επέτρεπε κιόλας να την αγγίζει στα κρυφά, σε παιδιαρίσματα άλλης ηλικίας. Αν ήθελε ο Θεός θα έρχονταν και άσπρη μέρα γι’αυτήν και το βλέμμα των ομοίων δεν θα είχε πια αυτή την συγκαταβατικότητα. Το βάρος του στίγματος που κουβαλούσε θα ελάφρυνε.
      -”Πουφ, η νόθα κόρη της Μαίρη Λ. παραδουλεύτρα στης κυρίας Βερμέερ την πρεσβυτέρα. Καλά να πάθει “.
      Τα πράσινα λιβάδια του Ντελφτ έκρυβαν μια απειλή -ή μια δικαίωση ανάλογα από ποια θέση το εξέταζες- . Τα πρώτα σημάδια είχαν ήδη κάνει την εμφάνισή τους στα ζώα, ο γαλατάς της περιοχής το είχε προμηνύσει αλλά ποιος να υποπτευόταν την έκτασή που θα λάμβανε η επιδημία και τι επιπτώσεις θα είχε στη ζωή των κατοίκων και στη ζωή της ψυχοκόρης;

  • Αλήθεια πόσο τυχερή στάθηκα που ήρθα σε αυτό το σπίτι κοντά στο Ντελφτ!
    Κοιτάζοντας έξω μόνο πείνα και δυστυχία βλέπω..
    Τουλάχιστον εδώ έχω λίγο φαγητό.
    Οι άνθρωποι έξω είναι αχάριστοι, ενώ ο κύριος και η κυρία Βερμέερ είναι καλοί. Εχουν πολλά παιδιά και συνεχώς στροβιλίζονται γύρω μου αλλά πρέπει να είμαι προσεκτική στη δουλειά μου.
    Ο κύριος ζωγραφίζει σχεδόν όλη μέρα.
    Είναι χαρά μου να καθαρίζω το εργαστήριο. Τα χρώματα είναι τόσο όμορφα. Ειδικά αυτό το μπλε μου θυμίζει τη θάλλασα στο χωριό μου. Πόσα πολλά πινέλα!
    Θα ήθελα πολύ να με ζωγραφίσει μια μέρα..

  • Καλημερα. Κοιταζοντας την «Γαλατου» δεν μπορουσα να σκεφτω κατι υποχθονιο και κακο.
    Δεν μου εδινε αρνητικα συναισθηματα,γιαυτο δεν συνεχισα την ιστορια καμμιας απο τις δυο αγαπητες κυριες. Εγω ενιωσα συμπονια και ετσι προχωρησα. Η αληθεια ειναι οτι βλεπω πιο πολυ τον πινακα παρα τα αλλα. Ελπιζω να μη σας το χαλασα.

    • Φαίδρα Σίμιτσεκ

      Όχι καθόλου Μίνα, μην ανησυχείς. Θα τα παντρέψουμε όλα στο τέλος θα δεις 🙂 Καλημέρα!

  • Παρακαλω δεν ανησυχω.
    Μπορει να φτιαχτει μια στριτζω Γαλατου και μια κανονικη οπως η δικη μου.
    Μετα μπορει να γινει δημοψηφισμα για το ποια απο τις δυο προτιμουν οι επισκεπτες:-)

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Γιατί, ξέχασα να το πω, μερικές φορές φεύγω από το σπίτι της μητέρας του και πηγαίνω και στο σπίτι του ίδιου του ζωγράφου να καθαρίσω. Εκεί είναι πιο ανοιχτόκαρδη η κατάσταση. Και δεν έχω και τον αδελφό του συνεχώς μέσα στα πόδια μου…Ο ζωγράφος Βερμέερ είναι πολύ εργατικός αλλά όχι και πολύ πλούσιος. Φτιάχνει τοπία και ανθρώπους αλλά είναι και πολύ σχολαστικός. Χρειάζεται μήνες ατέλειωτους για να ολοκληρώσει ένα έργο. Η γυναίκα του παραπονιέται ότι τους λείπουν τα χρήματα και είναι αναγκασμένη να ζητάει από την πλούσια μητέρα της, καθώς και από την πεθερά της και τον κουνιάδο της. Κάθε χρόνο η κακομοίρα φέρνει στον κόσμο και από ένα παιδί. Είναι αμέτρητα τα παιδιά των Βερμέερ…
    Σήμερα είδα τις αγελάδες να φέρονται κάπως παράξενα…Δεν είχαν όρεξη τα ζωντανά. Πάντα έχουν ένα βλέμμα κοιμισμένο αλλά σήμερα δεν μπορούσαν να πάρουν τα πόδια τους. Μετά βίας κατάφερα να πάρω λίγο γάλα, δεν στέκονταν όρθιες με τίποτα.

    • Φαίδρα Σίμιτσεκ

      Λητώ είσαι απίθανη. Τους πάντρεψες όλους μια χαρά. Να σκεφτώ μια συνέχεια 🙂

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.