Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Τουρίστας στην Ιρλανδία

Dublin City

Μετά από κάθε ταξίδι, κοντινό ή μακρινό, προσχεδιασμένο ή ξαφνικό, είναι καλό να αφήνεις να κατακάθονται για λίγο οι αναμνήσεις και οι εικόνες, ώστε να επανέλθουν πιο έντονες μετά από μερικές μέρες.

Για το ταξίδι στην Ιρλανδία δεν προετοιμάστηκα αρκετά. Κάτι πήρε το μάτι μου από έναν τουριστικό οδηγό, κάτι ήξερα κι από ένα βιβλίο που είχα διαβάσει παλιότερα σχετικά με την ιστορία της, τους παλιότερους και πιο σύγχρονους ήρωες που ανέκαθεν πολεμούσαν για την ανεξαρτησία από τους Άγγλους (το νησί παραμένει χωρισμένο σαν την Κύπρο), τον Michael Collins και ούτω καθ’εξής, για την μετανάστευση στην Αμερική εξ αιτίας του λιμού της πατάτας, για την προέλευση τους από τους Κέλτες, με την αντίστοιχη γλώσσα και μουσική. Ναι, αυτές οι γνώσεις υπήρχαν καταχωνιασμένες στα βάθη του μυαλού μου. Είχα γνωρίσει και κάποιους Ιρλανδούς στο παρελθόν, ανθρώπους πρόσχαρους και ανοιχτόκαρδους, που μου είχαν αφήσει καλές εντυπώσεις.

Όμως όταν φτάνει κανείς σε μια χώρα, κάνει τις δικές του «ανακαλύψεις» που δεν τις έχει διαβάσει σε κανένα βιβλίο.

Έχω ακούσει ότι στη γη υπάρχουν όλοι κι όλοι 40 ανθρωπότυποι. Αν αυτό όντως ισχύει, τότε στην Ιρλανδία κυκλοφορεί ένας, άντε δύο το πολύ. Διακρίνεται συνήθως για τα κόκκινα μαλλιά του και για κάποια χαρακτηριστικά του προσώπου που είναι κοινά σε όλους. Οι Ιρλανδοί δεν έχουν πολλές προσμείξεις όπως οι Άγγλοι ή οι Γάλλοι που λόγω των αποικιών ενώθηκαν με πιο εξωτικούς ανθρωπότυπους. Μόνο στο Δουβλίνο μένουν κάποιοι ξένοι, ίσως και στο Κορκ, την δεύτερη μεγάλη πόλη, στην υπόλοιπη χώρα συναντά κανείς την τυπική ιρλανδική οικογένεια με τα τρία παιδιά. Η αμιγώς καθολική αυτή χώρα απαγορεύει τις εκτρώσεις (η Βόρειος Ιρλανδία τις επιτρέπει) και ο πληθυσμός δείχνει ιδιαίτερα νεανικός. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να κάνουμε στους Ιρλανδούς της Αμερικής που είναι πολύ περισσότεροι από αυτούς που κατοικούν στην Ιρλανδία!

ireland_by_lito_seizani_9

Στο ωραίο Δουβλίνο με το ποτάμι και τις πολλές γέφυρες, μπορεί ν’αναζητήσει κανείς τα λογοτεχνικά ίχνη του Όσκαρ Ουάϊλντ, του Τζέϊμς Τζόϋς, του Γέητς και του αρχαιότερού τους Σουίφτ, να θαυμάσει τις χρωματιστές πόρτες των σπιτιών, να κάνει βόλτες με διώροφα λεωφορεία και με τραμ, να πιεί ιρλανδικές μπύρες στα παμπ και να επισκεφτεί πολλά ενδιαφέροντα μουσεία, εκ των οποίων αρκετά είναι δωρεάν. Στους δρόμους της πρωτεύουσας θα συναντήσετε πολλούς νέους τουρίστες που έρχονται με φτηνές πτήσεις κυρίως από την Ισπανία αλλά και από την Ιταλία και την Γαλλία.

Στην εξοχή, αν ακολουθήσετε επαρχιακές οδούς, θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί όχι μόνο γιατί έχετε συνηθίσει να οδηγείτε από την άλλη πλευρά αλλά και γιατί οι δρόμοι είναι στενοί και οι οδηγοί μάλλον απρόσεκτοι και απρόβλεπτοι.

ireland_by_lito_seizani_4

Αλλά τα τοπία θα σας αποζημιώσουν. Τα αφρισμένα κύματα, οι γλάροι που πετάνε, τα μικρά λιμανάκια με τις ψαρόβαρκες, η θάλασσα που τραβιέται αφήνοντας στη θέση της βράχια και άμμο για να επανέλθει αργότερα, τα πράσινα λιβάδια, τα πρόβατα, οι αγελάδες, τα άλογα, τα γραφικά χωριά και οι γκρίζες επιβλητικές εκκλησίες, όλ’αυτά συνθέτουν έναν πολύ όμορφο πίνακα. Εμένα με μάγεψαν τα βράχια του Μόχερ, η συμπαθητική πόλη Ντανγκάρβαν και η θέα του ωκεανού.

ireland_by_lito_seizani_3

Άφησα για το τέλος μερικές παρατηρήσεις. Μου φάνηκε ότι η ύπαιθρος χτίζεται αρκετά με εξοχικές μονοκατοικίες και συγκροτήματα διακοπών, περισσότερο ίσως απ’όσο χρειάζεται. Δεν είναι ακόμα το χάλι το ελληνικό και ελπίζω να μη γίνει. Η χώρα είναι αρκετά ακριβή και το Δουβλίνο γεμάτο από εστιατόρια και εμπορικά κέντρα. Παρατηρείται μια ευημερία που μπορεί όμως να δικαιολογηθεί από τις μεγάλες εταιρείες που εγκαταστάθηκαν εδώ λόγω χαμηλής φορολογίας.

Η προφορά των Ιρλανδών όταν μιλούν αγγλικά καθώς και κάποια φολκλορικά τραγούδια τους, θυμίζουν την προφορά των Αμερικανών καθώς και τη μουσική της Άγριας Δύσης αντίστοιχα. Μπορώ σχεδόν με βεβαιότητα να πω ότι ορισμένα από τα καλά και τα κακά της Αμερικής έχουν την ρίζα τους στην Ιρλανδία. Τα Gaelic ενώ είναι επίσημη γλώσσα, τα άκουσα να μιλιούνται ελάχιστα στο δρόμο, αλλά τα έβλεπα σε όλες τις πινακίδες και τα άκουγα στο ραδιόφωνο. Ο ήχος τους μου θύμιζε διάφορες άλλες γλώσσες, λίγο από σκανδιναβικά, λίγο από πορτογαλικά και σαν πιο πρωτόγονη γλώσσα, χρειάζονται όρους δανεισμένους από άλλες γλώσσες για να μπορέσουν να εκφράσουν έννοιες πιο σύγχρονες, όπως π.χ.αυτές που άπτονται της τεχνολογίας.

Όλ’αυτά και άλλα πολλά που δεν χωράνε σ’ένα άρθρο, για μια χώρα που γνώρισα φέτος την άνοιξη με καιρό χειμερινό. Σας αφήνω με ένα τραγούδι και μερικές φωτογραφίες που τράβηξα εκεί.

ireland_by_lito_seizani_11

ireland_by_lito_seizani_1

ireland_by_lito_seizani_8

ireland_by_lito_seizani_10

ireland_by_lito_seizani_12

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • ΚΙΚΑ ΟΛΥΜΠΙΟΥ

    Πολύ ωραίο ταξιδιωτικό (ξέρεις πόσο μ’ αρέσουν) Λητώ μου. Σχετικός ο παραλληλισμός με την Κύπρο. Άλλο να σε κατέχουν οι Άγγλοι κι άλλο οι Τούρκοι. Δεν ξέρω πολλά για το καθεστώς της Ιρλανδίας, δεν φαντάζομαι όμως να απαγορεύεται σ’ ένα κάτοικο της νότιας να πάει στη βόρειο Ιρλανδία. Θα πρέπει νομίζω να διαβάσω περισσότερα γι’ αυτή τη χώρα, παρ’ όλο που την επισκέφθηκα κι εγώ για πολύ λίγο, και μόνο το Δουβλίνο.

  • Σ’ευχαριστώ Κίκα για το σχόλιο και συμφωνώ ότι δεν υπάρχει σύγκριση ανάμεσα στους κατακτητές. Οπωσδήποτε, όμως, η δυσφορία παραμένει και ας είναι Άγγλοι και Ιρλανδοί αμφότεροι Χριστιανοί.

    • Παρακαλώ, είναι πάντα ευχαρίστησή μου να μοιράζομαι τέτοια ταξίδια με τους φίλους μου.

  • Λητώ , χίλια ευχαριστώ που το μοιράστηκες μαζί μας !
    Εχω μια φίλη που ζει στο Lacken-Tipperary , πέρασες απο εκεί;;;

    • Παρακαλώ Γλάρε μου, όχι δεν πήγα από εκεί, παρ’όλο που δεν ήταν a long way to Tipperary από Δουβλίνο!

  • Pingback: Πού είναι του κόσμου η πληγή; | William-Butler Yeats — People & Ideas

  • Pingback: 12 μήνες 24 βιβλία — People & Ideas

  • Pingback: Mε ήρωα τον Στέφανο Δαίδαλο | James Joyce - People & Ideas

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.