Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Τα πεσμένα φύλλα του φθινοπώρου

Feuilles_mortes

Η αρχική μου σκέψη ήταν να γράψω κάτι για τα μελαγχολικά τραγούδια του φθινοπώρου. Και βέβαια από τα πρώτα τραγούδια που μου ήρθαν στον νου, ήταν το Autumn Leaves. Μετά θυμήθηκα ότι το Autumn Leaves είναι γαλλικής προέλευσης και πιο μετά διάβασα ότι το γαλλικής προέλευσης Autumn leaves, είναι στην πραγματικότητα Ουγγρο-γαλλικής και μάλιστα χορευτικής προέλευσης… Ας το δούμε λοιπόν το θέμα αναλυτικά…

“Hulló levelek” ήταν ο ουγγρικός τίτλος της σύνθεσης του Ουγγρό-Γάλλου συνθέτη Joseph Kosma. «Πεσμένα φύλλα» δηλαδή… Από αυτή τη σύνθεσή τoυ ξεκινώντας, ο J. Kosma έφτιαξε την μουσική για το μπαλλέτο “Rendez-vous” του 1945, σε χορογραφία Roland Petit. Το” λιμπρέτο” ήταν του σουρρεαλιστή ποιητή Jacques Prevert και η αυλαία της σκηνής φιλοτεχνημένη από τον Pablo Picasso.

Το κεντρικό θέμα της μουσικής στο μπαλλέτο Le Rendez-vous, είναι μια υπέροχη και πολύ οικεία μελωδία. Πρόκειται βέβαια για το γνωστό γαλλικό τραγούδι “Les feuilles mortes” τραγουδισμένο αρχικά από τον Yves Montand ( και την Irene Joachim). Οι στίχοι ήταν φυσικά του Jacques Prévert. Το τραγούδι ακουγόταν στην ταινία του 1946 Les Portes de la Nuit, σε σκηνοθεσία Marcel Carné, σενάριο (σωστά μαντέψατε) Jacques Prévert και πρωταγωνιστές τους Yves Montand και Serge Reggiani.

Ένα απαισιόδοξο ψυχολογικό δράμα στο μεταπολεμικό Παρίσι, που πήρε μάλλον χλιαρές κριτικές και δεν «πούλησε» και πολύ. Κάπου μάλιστα διάβασα πως αρχικά είχε προταθεί στoυς Jean Gabin και Marlene Dietrich να παίξουν, αλλά εκείνοι αρνήθηκαν. Επίσης και για τον Yves Montand, λέγεται πως ήταν μέτριος ως ηθοποιός. Άρα λοιπόν, μπορούμε να πούμε ότι από το φιλμ αυτό διασώθηκε το εξαίρετο τραγούδι του Joseph Kosma που σιγά-σιγά έγινε κλασικό.

Το 1949 ο Johnny Mercer του έδωσε Αγγλικούς στίχους για να το τραγουδήσει πρώτη η Jo Stafford χωρίς εμπορική επιτυχία όμως. Το 1950 η Edith Piaff το ερμήνευσε σε ένα τηλεοπτικό σόου στα Γαλλικά και στα Αγγλικά. Το τραγούδι έγινε επιτυχία πρώτη φορά το 1955 από την ορχηστρική ερμηνεία του πιανίστα Roger Williams και έμεινε στα charts για 6 μήνες. Μετά απ’αυτό κυκλοφόρησαν πολλές άλλες ορχηστρικές ερμηνείες του Autumn Leaves. To 1956 η Columbia βγάζει την ταινία Autumn Leaves με πρωταγωνιστές τους Joan Crawford and Cliff Robertson, όπου ο Nat King Cole τραγουδά στους τίτλους του έργου την δική του εκτέλεση του Autumn Leaves.

Από τότε το τραγούδι γνώρισε πολλές, πάρα πολλές ερμηνείες, άλλες πιο τζαζ (Duke Ellington, Dizzy Gillespie το 1957, Bill Evans 1959, Sarah Vaughan 1982, Wynton Marsalis 1986 κι άλλες πιο ποπ (Frank Sinatra 1959, Andy Williams 1956) ακόμα και ροκ (από τους Manfred Mann το 1966, από τον Iggy Pop το 2009).

Και εκτός από τα δυο κινηματογραφικά έργα που ήδη αναφέραμε, έχει ακουστεί και στα : Hey Boy! Hey Girl! (1959, Keely Smith) Addicted to Love (1997, Stephane Grappelli), Midnight In The Garden Of Good And Evil (1997, Paula Cole) και Sidewalks of New York (2001, Stan Getz).

Μελαγχολικό ή όχι λοιπόν το τραγούδι μας, έχει πίσω του (και ίσως και μπροστά του) μεγάλη ιστορία, έχει ζήσει πολλές περιπέτειες κι έχει δει μεγάλες δόξες. Οπωσδήποτε είναι ένα υπέροχο τραγούδι είτε το ακούς στα αγγλικά ή στα γαλλικά, είτε στο πιάνο , ή από την ζεστή φωνή του Nat King Cole ή όποια άλλη εκτέλεση εσείς προτιμάτε.

Καλό φθινόπωρο λοιπόν!

Σχολιάστε το άρθρο

  • ΕΛΕΝΑ

    ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ !!!!
    ΠΡΟΤΙΜΩ ΤΟΝ IGGY POP
    ΜΟΛΙΣ ΓΡΑΦΤΗΚΑ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΕΥΩ ΝΑ ΤΟ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΤΑΚΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΚΑΙ ΚΑΤΙ

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.