Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

The Cube | Συνομιλία με τον Σταύρο Μεσσήνη

THE_CUBE_1

Σύντομα πρόκειται να εγκαινιαστεί στο κέντρο της Αθήνας ένας νέος χώρος που φιλοδοξεί να γίνει το μεγαλύτερο co-working space της πρωτεύουσας, ένας μοναδικός πόλος έλξης των start-up και της τεχνολογικής καινοτομίας. Συναντήσαμε τον ιδρυτή του The Cube, κ Σταύρο Μεσσήνη και μιλήσαμε μαζί του.

-Πώς γεννήθηκε το πρότζεκτ The Cube;

Ξεκίνησα πριν 4 χρόνια μαζί με τον Σπύρο Καπετανάκη το πρώτο co-working space στην Ελλάδα, το CoLab Athens. Η ιδέα γεννήθηκε στην πρώτη διοργάνωση του Start-up week-end το 2008 στην Αθήνα. Ο Σπύρος και εγώ έτυχε και συμμετείχαμε. Ή μασταν σε διαφορετικές ομάδες, με διαφορετικές ιδέες. Δεν προχώρησαν οι ιδέες μας αλλά γνωριστήκαμε.

Την επόμενη χρονιά, το 2009 και στο επόμενο Start-up week-end μπήκαμε στην ομάδα του Cοworking Athens. Ο Σπύρος Καπετανάκης, η Κωνσταντίνα Zoehrer, εγώ και άλλοι. Μερικοί έρχονταν για πρώτη φορά , άλλοι είχαν γνωριστεί από την διοργάνωση του προηγούμενου έτους. Στήσαμε την ομάδα του Cοworking Athens, το οποίο μετεξελίχτηκε στο Co-lab. Ήμασταν γύρω στα επτά άτομα και συζητήσαμε πώς θα μπορούσαμε να στήσουμε έναν χώρο που θα φιλοξενούσε start-ups. Ήταν τότε μια νέα ιδέα, την οποία είχε ο Δημήτρης Τσαπακίδης, ο πρώτος μας πελάτης. Σηκώθηκε στην αίθουσα κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης και είπε : “Θέλω έναν τέτοιο χώρο, θα είμαι ο πρώτος του πελάτης, αλλά δεν θέλω να την έχω ως δική μου επιχείρηση”.

Μας πήρε άλλο ενάμιση χρόνο από τότε μέχρι να βρούμε τον χώρο και να μικρύνουμε την ομάδα -κάτι πολύ σημαντικό γιατί μια μεγάλη ομάδα δεν λειτουργεί. Ήμασταν αρχικά επτά και δεν μπορούσαμε να αποφασίσουμε τίποτα: δεν είχαμε επικεφαλής, δεν αποφασίζαμε ποιά θα ήταν η νομική υπόσταση που θα είχαμε, αν θα ήμασταν non-profit ή for-profit. Χρειαζόταν να περάσουμε από μια διαδικασία ωρίμανσης της ιδέας αλλά και των εαυτών μας και να απαντήσουμε σε ερωτήματα όπως: ποιός έχει χρήμα και χρόνο για να επενδύσει σε ένα τέτοιο εγχείρημα; Ποιός το βλέπει σοβαρά και ποιός σαν χόμπυ; Τελικά από εφτά μείναμε δυο, ο Σπύρος και εγώ. Τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας εκείνης έγιναν απλά lifetime members.

Στήσαμε τον πρώτο μας χώρο στην οδό Ερμού, σε σαλόνι 100 τμ ενός παλαιού ταξιδιωτικού γραφείου. Ήταν ένας πολύ όμορφος χώρος, με ενοίκιο σχετικά ψηλό για τότε (10 ευρώ το τετραγωνικό). Στήσαμε ένα σάϊτ, πήραμε πολύ λίγα έπιπλα, μια καφετιέρα, ο χώρος ήταν κάπως επιπλωμένος και με πολύ λίγα χρήματα και με συνεργασίες περισσότερο, ξεκινήσαμε. Αξιοποιήσαμε τη δυναμική του Start-up Week-end και την κοινότητά της , το πάθος και τη δίψα για δημιουργία που είχαν οι συμμετέχοντες. Οι 3-4 start-up ή πιθανοί start-up που γνωρίσαμε σε αυτό το Σαββατοκύριακο, ήταν και οι πρώτοι μας πελάτες. Αξιοποιήσαμε και τη δυναμική του φέϊσμπουκ και twitter και κάναμε έναν διαγωνισμό στον οποίο η κοινότητα θα σχεδίαζε το λογότυπο, πράγμα πρωτάκουστο στην Ελλάδα τότε. Ο κόσμος συμμετείχε και αγκάλιασε τον χώρο στη δημιουργία του από το σχεδιασμό του λογοτύπου, την σύλληψη των ιδεών μέχρι και την πολιτική των τιμολογίων του. Δώσαμε πολύ χρόνο δωρεάν σε start-ups μέχρι να πάρουν χρηματοδότηση .

Θεωρώ ότι για να πετύχει ένας τέτοιος χώρος πρέπει να ακολουθεί μια ηθική και να την τηρεί. Κάναμε αυτό που είπαμε πως θα κάνουμε, αυτά που υποσχόμαστε τα υλοποιούμε. Όχι πολλές υποσχέσεις και λίγη υλοποίηση, αλλά λίγες υποσχέσεις και πολλή πράξη. “Under promise and over deliver”.

Aυτό έκτισε μια εικόνα εμπιστοσύνης προς το πρόσωπό μας και το Co-lab γέμισε μέσα σε τρεις μήνες με 4-5 ομάδες. Η μεγαλύτερή μας ομάδα ήταν 4 άτομα, η μικρότερη ήταν ένα άτομο. Πηγαινοερχόταν κόσμος, διοργανώναμε πολλά events. Το Co-lab έγινε ο χώρος που φιλοξενούσε τις τεχνολογικές κοινότητες όπως το Google technology user group, το Java developper group, μια φορά είχαμε και ένα Jelly. Κάναμε πάρα πολλά πράγματα, όπως μια φορά την εβδομάδα ένα event για 20 έως 60 άτομα κάθε φορά.

Πολύ γρήγορα, γεμίσαμε τον πρώτο χώρο και έπρεπε να βρούμε έναν καινούργιο. Η κρίση είχε ξεκινήσει, οι τιμές πέσανε στα 5 ευρώ το τετραγωνικό και νοικιάσαμε 400 τμ. Πληρώναμε ψηλό ενοίκιο και έπρεπε άμεσα να αυξήσουμε τις δραστηριότητες μας για να φέρουμε περισσότερο κόσμο και να γεμίσει ο χώρος. Διοργανώσαμε έτσι τρία events τη βδομάδα . Με τέτοιο ρυθμό δεν υπήρχε πια προσωπική ζωή για μας. Είχα ακόμα τότε την πρωινή μου δουλειά στη Βρετανική Πρεσβεία ως υπεύθυνος τεχνολογίας. Εργαζόμουν εκεί περίπου δώδεκα χρόνια. Οπότε ο Σπύρος και ‘γω μοιραζόμασταν το χρόνο μας και την ευθύνη του χώρου, ο ένας το πρωί, ο άλλος το απόγευμα.

Οι μετρήσεις μας μας έδειχναν ότι περνάνε από τον χώρο γύρω στις 12 000 άτομα το χρόνο. Ήταν ένας ικανοποιητικός αριθμός. Το Colab έχει αποκτήσει μια πολύ δυνατή κοινότητα, είχε γίνει ένα πολύ δυνατό brand με ένα πολύ δυνατό newsletter (κοντά στις 3 χιλιάδες άνθρωποι το διαβάζουν σήμερα).

Αυτή η προσπάθεια απαίτησε συνεχή δουλειά και συνεχείς βελτιώσεις. Ακολουθούσαμε τις lean μεθοδολογίες που χρησιμοποιούν τα σημερινά Start-ups: δουλεύεις πολύ φτηνά , δεν ξοδεύεις λεφτά για να εισάγεις καινούργια χαρακτηριστικά μέσα στο προϊoν, χωρίς να μετρήσεις προηγουμένως τα αποτελέσματα των προηγούμενων feαtures και το feedbαck που έλαβες απ’τους πελάτες σου για τα features αυτά.

Χωρίς να ξοδεύουμε πολλά κάναμε πολλές αλλαγές και πετύχαμε την βελτιστοποίηση στο έπακρον. Γεμίσαμε ξανά το χώρο στο τρίμηνο. Τελικά, το χρονικό διάστημα των τριών μηνών είναι πραγματικά καθοριστικό για μένα… Αν δεν τα καταφέρω σε τρεις μήνες σημαίνει ότι κάτι δεν κάνω σωστά και πρέπει να σκεφτώ πολύ σοβαρά αν θέλω να το συνεχίσω. Στο Cube δεν φτάσαμε ακόμα το όριο αυτό. Έχουμε ακόμα καιρό…

Έτσι το Colab έτρεξε για τέσσερα χρόνια. Και κάποια στιγμή αποφάσισα όταν έχω δώσει όσα έπρεπε και όσα χρειαζόταν να δώσω στο συγκεκριμένο πρότζεκτ και ήρθε ο καιρός να χωρίσουμε φιλικά με τον Σπύρο, να απεμπλακώ απ’το Colab σαν brand και να πάρω έναν διαφορετικό δρόμο.

Τα μαθήματα που πήρα από ‘κει ήταν πολύ σημαντικά: οι συνεργασίες πρέπει να είναι ξεκάθαρες, χρειάζεται ο καθένας να γνωρίζει επακριβώς ποιός είναι ο ρόλος του, να υλοποιεί αυτά που υπόσχεται, όπως τα υπόσχεται και στο χρόνο που τα υπόσχεται. Όταν δεν συμβαίνει αυτό πρέπει γρήγορα να γίνουν διορθώσεις, αλλιώς βουλιάζει το καράβι.

Το δεύτερο μάθημα ήταν ότι ό,τι κάνουμε πρέπει να το κάνουμε σε μεγαλύτερη κλίμακα. “Go big or go home”.

Ένας χώρος των 100 τμ ήταν ένα ωραίο πείραμα, τα 400 τμ ήταν μια μικρή επιχείρηση που υποστηρίζει μια οικογένεια αλλά σίγουρα όχι δυο. Για να υποστηρίξει εμένα και τις οικογένειες που βρίσκονται εδώ έπρεπε να γίνει πενταπλάσιο. Το Cube είναι εξαπλάσιο.

Έκανα ένα πείραμα, το δεύτερο πείραμα μεγάλωσε το ρίσκο, τώρα είμαι στο τρίτο πείραμα με περισσότερο ρίσκο, μέχρι πού όμως; Πολύ μικρός έβλεπα έναν θείο μου πολύ καλό επιχειρηματία που ξεκίνησε μια μικρή επιχείρηση με ανακατασκευές σε αυτοκίνητα, το πήγε σε φορτηγά, ύστερα σε μεγαλύτερα φορτηγά και μετά σε leasing για φορτηγά και είχε από πίσω του υποστήριξη από κεφάλαια, τράπεζες που το μόνο που κάνανε ήταν να βλέπουν ότι έχει ικανότητα να υλοποιεί και να φέρνει τζίρο. Εισάγουμε όλο και μεγαλύτερο ρίσκο σε μια συνάρτηση όλο και πιο δύσκολη και πρέπει να βρούμε όμως τρόπους να μειώνουμε το ρίσκο.

THE_CUBE_3

-Ποιά θα είναι η ταυτότητα του Cube στο σύνολο των ελληνικών coworking space; Πώς διαφοροποιήστε;

Θα είμαστε το καλύτερο coworking space!

Ενώ το Colab ήταν πολύ grassroots, εμείς διαφοροποιούμαστε με το να φέρνουμε κατά πλειοψηφία τις start-up που είναι σε λίγο πιο προχωρημένο στάδιο, έχουν πετύχει χρηματοδότηση ή είναι πολύ κοντά στο να το πετύχουν.

Είμαστε και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα , έχουμε ένα πολύ μεγαλύτερο “χωριό” να διαχειριστούμε, πολύ περισσότερο κόσμο, περισσότερες και διαφορετικές ιδέες, κάπως μεγαλύτερες ομάδες με κατά μέσο όρο 4 άτομα και όχι 2-3 όπως ήταν στο Co-lab. Δεν φέρνουμε όμως ομάδες μεγαλύτερες των έξι γιατί δεν θα συνέφερε οικονομικά τις ίδιες τις ομάδες.

Είναι επίσης στα σκαριά, να έχουμε ένα maker space 214 τμ που αυτήν τη στιγμή έχει πολλά εργαλεία. Θα αφορά τεχνολογικές κατασκευές αλλά και handcrafts όπως κατασκευή βραχιολιών, φορεμάτων. Στα ταξίδια που έχω κάνει στο εξωτερικό για τα start-up week-ends είδα maker spaces και σκέφτηκα ότι υπάρχει ανάγκη να επιστρέψουμε και να δουλέψουμε με τα χέρια, όπως έχουμε ξεχάσει να δουλεύουμε μαζί, να φτιάχνουμε μαζί, να εμπιστευόμαστε λιγάκι ανθρώπους και να μη φοβόμαστε τόσο πολύ ότι θα μας ζημιώσει κάποιος. Ο χώρος θα οργανωθεί ώστε να είναι ευέλικτος και οι δραστηριότητες που θα γίνονται συγχρόνως να μην επηρεάζουν η μία την άλλη. Θα απευθύνεται σε ανθρώπους που θέλουν ένα χόμπυ , θέλουν να φτιάξουν κάτι, να χρησιμοποιήσουν τα εργαλεία στο ράφι και όχι αποκλειστικά σε creatives (π.χ. designers, film makers) και θα λειτουργεί σε μια βάση μη-κερδοσκοπική.

Θα γεμίσω τον χώρο, δεν το φοβάμαι, είμαι αποφασισμένος. Η αποφασιστικότητα είναι σημαντικό χαρακτηριστικό της επιχειρηματικότητας.

-Ποιοί είναι οι συνεργάτες σας (συνεταίροι σας) και ο τρόπος χρηματοδότησής σας;

Συνεργάτες μου εδώ είναι η Μαρία Καλαφάτη που είναι και σύζυγός μου, το κόνσεπτ είναι δικό μου, και χρηματοδοτούμαστε από ένα δάνειο που πετύχαμε χάρη στην φερεγγυότητα που χτίσαμε στο Colab. Πρώτα χτίζεις εμπιστοσύνη και μετά παίρνεις χρηματοδότηση. Αυτή είναι η σειρά και όχι το αντίθετο όπως ακούς συχνά.

-Ποιός θα εμπλακεί σ’αυτό τον χώρο και ποιοί είναι οι πρώτοι σας πελάτες;

Οι πελάτες μας, οι φίλοι μας είναι start-ups με στην πλειοψηφία τους , με τα χαρακτηριστικά που προανέφερα. Να αναφέρω τους πρώτους μας πελάτες το Flipped horizons, το innovation accelerator, το Ask4food, το Globalike.me. Ένας βασικός πελάτης μας και βασικός παίκτης στο ελληνικό οικοσύστημα είναι το Οpen fund που έχει νοικιάσει όλον τον πέμπτο όροφο του κτηρίου. Μια άλλη ομάδα είναι το Infotec και όλοι μαζί έχουν καλύψει το 45% των κλειστών γραφείων.

Nα σας πω λίγο για την τιμολογιακή πολιτική μας και τις παροχές μας. Η ενοικίαση χώρου ξεκινά από 450.- των κλειστών γραφείων για 4 άτομα που σημαίνει 100.- με 140.- ανά άτομο και πάντα συμπεριλαμβάνεται το ρεύμα, το ίντερνετ, ο καθαρισμός αλλά και γραμματειακή υποστήριξη που λαμβάνει κλήσεις και μηνύματα. Έχουμε τη δυνατότητα στα γραφεία που το επιθυμούν να μπει δικό τους τηλέφωνο με προσωπικό εξωτερικό αριθμό. Τα μεγαλύτερα κλειστά γραφεία κάνουν 850.- και βρίσκονται στο δεύτερο όροφο.

Έχουμε δυο ειδών ανοιχτά γραφεία και πολλαπλές δυνατότητες επιλογής. Ξεκινάμε από την ενοικίαση για μία μέρα με 10.-, πάμε στη μια εβδομάδα, στο μισό μήνα, ένα μήνα και φτάνουμε στα 135.- ευρώ . Υπάρχουν δυο είδη ανοιχτών γραφείων, τα flexidesk και τα permanent desk που συνδυάζονται και με ένα ντουλαπάκι για να αφήνει κανείς τον υπολογιστή του. Σ’αυτήν την περίπτωση η ενοικίαση είναι μόνο με το μήνα και είναι στα 165.-. Διαθέτουμε και meeting rooms και κάθε πακέτο θα έχει στη διάθεσή του και κάποιες ελεύθερες ώρες στο meeting room.

Πώς θα δημιουργηθεί το οικοσύστημα του The Cube και με ποιά λογική θα διοργανώνονται οι εκδηλώσεις για την συγκέντρωση των υπαρχουσών κοινοτήτων;

Θα έχουμε πολλά events με μεγάλη συχνότητα. Κάθε δεύτερη μέρα μια διοργάνωση. Τεχνολογικά events και ομιλίες. Το Cube είναι ένας ευέλικτος χώρος και δεν ακολουθεί μια στενή λογική. Υπάρχει ένας γενικός κορμός που ονομάζεται τεχνολογία αλλά υπάρχουν και παρακλάδια. Η ζωή χρειάζεται τα πάντα.

Έτσι θέλουμε να προβάλλουμε τη δουλειά των start-uppers, οπότε θα έχουμε pitch nights και start-up gallery όπου θα παρουσιάζονται τρία πετυχημένα παραδείγματα start-up που θα μπορούν να λειτουργήσουν σαν πρότυπο.

Στο εκπαιδευτικό κομμάτι, αναπτύξαμε μια συνεργασία με το ιδιωτικό πανεπιστήμιο Athens Information Τechnology που θα τρέξει εδώ ένα master για επιχειρηματικότητα και καινοτομία. Μερικές διοργανώσεις είναι δωρεάν, άλλες θα τις πληρώνεις. Για παράδειγμα, η πρώτη μας μεγάλη διοργάνωση φιλοξενεί έναν Γερμανό διοργανωτή που θα μιλήσει για τη διαχείριση ομάδων εξ αποστάσεως. Κατόπιν θα γίνουν στο τέλος του μήνα κάποιες άλλες συναντήσεις σε συνεργασία με το TED-X Αcademy. Σχεδιάζουμε κάποια hackatons π.χ. γύρω από gaming και το hardware.

-Η ελληνική νοοτροπία περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία επιχειρηματικότητας (διάθεση για ρίσκο, ελαστικότητα) και η Ελλάδα έχει μεγάλο ποσοστό νέων καταρτισμένων στην τεχνολογία και τις επιστήμες. Πώς σκέφτεστε να στηρίξετε και να αναπτύξετε αυτό το δυναμικό;

Ναι πράγματι υπάρχει αυτό το δυναμικό. Στο ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο έχεις 20% πιθανότητα να επιβιώσεις. Ή θα γίνεις πολύ ριζοσπαστικός, θα θυμώσεις τόσο πολύ που θα τα παρατήσεις ή θα φύγεις και θα πας στο εξωτερικό να δουλέψεις, να κάνεις κάποια πράγματα και εμείς οι Έλληνες τα καταφέρνουμε πολύ καλά έξω. Έχεις μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνεις ριζοσπακτικός παρά να εκπαιδευτείς. Πιστεύω ότι αυτοί που επιβιώνουν από το Ελληνικό πανεπιστήμιο είναι αστέρια. Είναι αυτοί που δεν έχουν θυμώσει, δεν τα έχουν παρατήσει και δεν έχουν φύγει. Πρέπει να βρούμε τρόπους να τους κρατήσουμε εδώ και να τους βοηθήσουμε. Το ξέρατε ότι έχουμε περισσότερα διδακτορικά από ότι έχει η Γαλλία;

Η κουλτούρα του χώρου αυτού πρεσβεύει ότι εδώ δεν ισχύει ό,τι “εκεί έξω”, ισχύει το “εδώ μέσα”. Μπορείς εδώ να αποδώσεις, αλλά πρώτα πρέπει να ενδιαφερθείς να μάθεις πως να αποδώσεις. Αυτό είναι το μεγάλο ζήτημα επιβίωσης που θέτει το Πανεπιστήμιο.

-Πού βρίσκεται η τεχνολογική καινοτομία στην Ελλάδα;

Η καινοτομία είναι μια βελτίωση που έχει κάποιο εμπορικό ή κοινωνικό όφελος.

Στην Ελλάδα υπάρχουν κάποια πολύ σοβαρά Πανεπιστημιακά κέντρα που έχουν βγάλει σοβαρές τεχνολογίες όμως το γενικό περιβάλλον δεν είναι πολύ καλό. Μέχρι πρότινος δεν είχαν τρόπο νόμιμο για να κάνουν spin out ή spin off τις νέες τεχνολογίες τους ώστε να είναι μέτοχοι σ’ αυτά σε αντίθεση με τα πανεπιστήμια στο εξωτερικό που επενδύουν στην τεχνολογία. Έχουν εκεί τα κεφάλαια για να επενδύσουν και να αναπτύξουν ένα διδακτορικό που έχει προσθέσει κάτι στην κοινή γνώση και έχει market potential. Εδώ δεν γίνεται ακόμα, κατ’αρχήν γιατί τα πανεπιστήμια δεν το έχουν στην κουλτούρα τους να βλέπουν επιχειρηματικά κάποια από τα προϊόντα που βγάζουν. Αυτό όμως αλλάζει τους τελευταίους 6 μήνες, τα πράγματα επανεξετάζονται και αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό. Πρέπει να αναδείξουμε πετυχημένα παραδείγματα, να συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός οικοσυστήματος, να δείξουμε τους ήρωες, τί έχουν κάνει και πώς το πέτυχαν και ότι τελικά δεν είναι τόσο δύσκολο να πετύχεις.

-Θα θέλατε ν’αναπτύξετε νέους τομείς καινοτομίας, άγνωστους στην Ελλάδα;

Σχεδιάζω ένα καινούργιο event με τίτλο “show your science, pitch your science”με αφορμή το γεγονός ότι τελευταία στην Ελλάδα άνοιξε η βάση δεδομένων με όλα τα διδακτορικά της χώρας. Οπότε μπορεί κανείς να ψάξει ελεύθερα και να δει τί επιστήμη παράγεται. Σκέφτηκα να ψάξω εκεί αυτό που ενδιαφέρει τον κόσμο μας και να προσκαλέσω από το Νοέμβριο και μετά, να έρθουν στο Cube, τρεις επιστήμονες κάθε φορά για να παρουσιάσουν με όρους εκλαϊκευμένους και για 20′ ο καθένας τη γνώση τους. Θα βοηθήσουμε τους επιστήμονες να ανοιχτούν και να βγουν από τα εργαστήριά τους. Και αν προκύψει, θα αναπτυχθούν νέοι τομείς.

-Έχετε σχέση με χώρους όπως το Fablab Athens, Hackerspace.gr ή με το cluster Corallia;

Δεν έχουμε σχέσεις με το FablabAthens αλλά μας ενδιαφέρει να τους γνωρίσουμε και γνωρίζουμε το Corallia. Επιδιώξαμε να συνεργαστούμε με το hackerspace αλλά αυτό δεν θα περπατήσει.

-Πώς φαντάζεστε ότι θα βγει προς τα έξω ο κόσμος του Cube (ανταλλαγή με άλλα coworking spaces, συνεργασία με άλλους τέτοιους χώρους σε άλλα κράτη) για να εγκαθιδρύσετε μια τοπική δυναμική αλλά και σε επίπεδο νομού, χώρας και ευρωπαϊκής ηπείρου;

Ο κόσμος εδώ στο the Cube είναι συνδεδεμένος, ενεργός στα κοινωνικά δίκτυα, διαβάζει εφημερίδες, μπλογκς. Έτσι έχουμε πρόσβαση στο εξωτερικό ανά πάσα στιγμή.

Έχουμε επαφές και συνεργασίες με άλλα co-working spaces στην Ευρώπη, στη Γερμανία όπως το Betahaus και το ανάλογο στη Σόφια της Βουλγαρίας και σίγουρα μπορούν να γίνουν ανταλλαγές. Δεν νομίζω ότι υπάρχει ανάγκη να το προωθούμε δυναμικά. Γιατί απλά προκύπτει.

Ένα από τα βασικά μηνύματα που περνάμε στους νέους είναι “βγείτε, μιλήστε, ταξιδέψτε” τα καλύτερα χρήματα που θα ξοδέψετε είναι στα ταξίδια σας. Αντί να πάτε σε ένα νησί πηγαίνετε κάνετε διακοπές με αφορμή μια σειρά διοργανώσεων. Ο κόσμος που θα γνωρίσετε, οι απόψεις που θα ακούσετε, θα είναι ανεκτίμητης αξίας.

Οπότε όλα αυτά τα πράγματα προκύπτουν από την κουλτούρα της εξωστρέφειας που είναι συνυφασμένη με ένα δυναμικό co-working space. Οι συνεργασίες υπάρχουν στη γενική στρατηγική μας αλλά δεν αποτελούν δικό τους παρακλάδι, δεν ορίζουμε τίποτα συγκεκριμένα. Είμαστε μια παγκόσμια κοινότητα ανθρώπων στην Ευρώπη, στον κόσμο και γνωριζόμαστε. Τα hubs μεταξύ τους δημιουργούν σχέσεις χωρίς να το επιδιώκουν. Έτσι γνωριστήκαμε καλά με τους Γερμανούς, τους Αμερικάνους, τους Βρετανούς,

Θέλουμε να χτίζουμε win-win συνεργασίες, με ξεκάθαρους όρους και να φέρουμε ανθρώπους εδώ γιατί ο τόπος έχει προβλήματα και χρειαζόμαστε επιρροές από το εξωτερικό που θα μας βοηθήσουν να βρούμε λύσεις που αρμόζουν όμως στο δικό μας περιβάλλον.

Είμαστε ανοικτοί και ενδιαφερόμαστε πολύ, να συναντήσουμε, να μιλήσουμε και να οργανώσουμε από κοινού μια διερευνητική συνάντηση με όποιον φορέα ενδιαφέρεται.

the_cube_athens

Τις ερωτήσεις συνέταξε η Φαίδρα Σίμιτσεκ με τη συνδρομή του Martin Pasquier, co-founder της Agence Tesla (σύμβουλοι επιχειρήσεων σε θέματα διαχείρισης και στρατηγικής διαδικτύου).

 

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.