Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Haim – “Days are gone»

HAIM_Days_Are_Gone

Η Este, η Danielle και η Alana Haim μεγάλωσαν στην Καλιφόρνια. Μεγάλωσαν ακούγοντας μουσική. Παλιό, κλασικό ροκ των ‘70ς, folk, blues, Americana, αυτά δηλαδή που άκουγαν οι γονείς τους. Επίσης μεγάλωσαν μαθαίνοντας να πάιζουν και διάφορα μουσικά όργανα, όπω εξ άλλου έπαιζαν και οι γονείς τους. Κι έτσι αυτή η τόσο μουσική οικογένεια, έφτιαξε ένα γκρουπ με τον ευφάνταστο τίτλο “RockinHaim” και έπαιζαν διασκευές αγαπημένων τους κομματιών σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, πανηγήρια, τοπικές γιορτές, κ.τ.λ..

Αργότερα, οι δυο μεγάλες αδελφές Danielle & Este, συμμετείχαν σε ένα συγκρότημα, τις Valli Girls. Οι Valli Girls κατάφεραν να κάνουν ένα συμβόλαιο με την Sony/Columbia Records και κάποια τραγούδια τους γνώρισαν σχετική επιτυχία. Το 2006 οι τρεις αδελφές αποφάσισαν να κάνουν το δικό τους γκρουπ και το ονόμασαν με το επώνυμό τους. Οι Haim έπαιζαν σε κάποια τοπικά κλαμπ, αλλά μάλλον δεν το είχαν πάρει και πολύ στα σοβαρά το όλο εγχείρημα και ασχολούνταν περισσότερο με άλλα πράγματα. Η Este σπούδασε εθνομουσικολογία στο UCLA, ολοκληρώνοντας τις σπουδές της μέσα σε δυο χρόνια (αντί των κανονικών πέντε!). Η Danielle έπαιξε κιθάρα ή τραγούδησε για διάφορους καλλιτέχνες , μεταξύ των οποίων και ο Julian Casablancas (Strokes) και οι Scarlet Fever, το φωνητικό συγκρότημα του CeeLo Green.

Όταν πια η Este πήρε το πτυχίο της και η Danielle είχε αρκετή εμπειρία και η μικρότερη Alana παράτησε το κολλέγιο, θεώρησαν πως είχε πια φτάσει ο καιρός να ασχοληθούν σοβαρά με τις Haim. Τον Φεβρουάριο του 2012 έβγαλαν το EP “Forever” το οποίο διέθεταν δωρεάν μέσω της ιστοσελίδας τους. To “Forever” έγινε σιγά-σιγά γνωστό στους μουσικόφιλους και στον μουσικό τύπο. Εμφανίστηκαν λοιπόν τον Μάρτιο του 2012 στο φεστιβάλ SXSW (Austin, Texas) με μεγάλη επιτυχία κι έτσι ήρθε το συμβόλαιο στην Polydor. Λίγους μήνες μετά περιόδευσαν στις Η.Π.Α. με τους Mumford & Sons, μετά έκαναν support στους Florence & The Machine στην Μ.Βρετανία, ώσπου τον Οκτώβριο (2012) το Radio1 του BBC έπαιξε το καινούργιο τους single “Don’t Save me”. Σχεδόν ένα χρόνο μετά, ήταν από τα πιο “καυτά” ονόματα στο Glastonbury (όπου έπαιξαν και μόνες τους και μαζί με τους Primal Scream), έπαιξαν στα σπουδαιότερα μουσικά φεστιβάλ, έπαιξαν για τον Βρετανό πρωθυπουργό, ανακηρύχθηκαν «Ήχος του 2013» από το BBC, έγιναν πρώτο θέμα στα καλύτερα έντυπα (Spin, LA Weekly, κ.α.) και –επιτέλους πια- στις 30 Σεπτεμβρίου κυκλοφόρησαν το πολύ-πολυαναμενόμενο άλμπουμ τους “Days Are Gone”.

Πολλά από τα τραγούδια του άλμπουμ, ήταν ήδη γνωστά από τις ζωντανές εμφανίσεις τους (Forever, Let me Go, The Wire).

Αυτές οι εμφανίσεις ήταν εξ άλλου και ο λόγος που ο κόσμος περίμενε με τόσο πάθος το “Days are Gone”. Στο στούντιο αυτά τα κομμάτια «λουστραρίστηκαν» καταλλήλως, τελειοποιήθηκαν σχεδόν. Γι’αυτό άλλωστε , όπως δήλωσαν κι οι ίδιες, άργησε τόσο πολύ να κυκλοφορήσει. Στο Rolling Stone είπαν ότι το Wire το ηχογράφησαν τουλάχιστον 20 φορές. Είναι λίγο παράξενο το Wire. Λίγο παλαιού τύπου, πολύ ποπ, με πιασάρικο χορωδιακό, αλλά και στίχους που σχεδόν “rapάρουν” και ένα ξαφνικό, απότομο κλείσιμο.

Το If Ι could change your mind πάλι, παρά τις r’n’b επιρροές και την κεφάτη εμφάνισή του,είναι έντονα συναισθηματικό. Το Days are Gone, από τα καλύτερα του άλμπουμ, το έχουν γράψει από κοινού με την Jessie Ware και τον Kid Harpoon και είναι ένα τέλειο μείγμα folk και electro (!) και με lead φωνητικά από την Alana. Το My Song 5, είναι ένα έντονο τραγούδι, όπου το μπάσσο αποδίδει τέλεια τον θυμό των κοριτσιών για κάποιους άπιστους και ψεύτες άνδρες.

Για όλα τους τα τραγούδια ισχύει ότι πρόκειται για απλή, καθαρή, και εύκολη ποπ-ροκ. «Εύκολη» να την ακούσεις, να την χαρείς, να την χωνέψεις, να την αγαπήσεις. Φτιαγμένη όμως με πολύν κόπο και προσοχή και απόλυτο σεβασμό προς τους ακροατές του. Το άλμπουμ αποδίδει όλη την μουσική τους παιδεία, τις επιρροές τους και βέβαια το ταλέντο τους. Θα σας θυμίσει μάλλον Fleetwood Mac, αλλά αυτό ας το βάλουμε στα θετικά τους. Είναι δύσκολο πλέον να ακούμε κάτι καινούργιο (καλό) που να μην μας θυμίζει κάτι παλιό (καλό). Όλες οι (πολλές) επιρροές τους έχουν συγχωνευθεί και μετατραπεί σε ένα ζωντανό, συναρπαστικό, περιπετειώδες Days Are Gone άλμπουμ!

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.