Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

To μουσικό συγκρότημα Klaatu

klaatu3

Το 1951, την μεταπολεμική δηλαδή περίοδο του ψυχρού πολέμου, είχε κυκλοφορήσει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, με τίτλο The Day the Earth Stood Still, σκηνοθετημένη από τον Robert Wise. Ο Klaatu ήταν ένας εξωγήινος που είχε έρθει στη γη με αποστολή να δώσει στους μεγάλους ηγέτες ένα σημαντικό μήνυμα από το σοφό «υπερπέραν».

Το 1973 στο Τορόντο του Καναδά, δυο φίλοι μουσικοί, οι John Woloschuk και Dee Long έφτιαξαν ένα ποπ-ροκ συγκρότημα, τους… Klaatu. Οι πρώτες τους μουσικές προσπάθειες δεν είχαν ανταπόκριση κι έτσι πρόσθεσαν στην παρέα και έναν άλλο φίλο τους, τον ντράμερ Terry Draper. Το 1976 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους άλμπουμ “3:47 EST” (την ώρα δηλαδή που είχε προσγειωθεί ο διαστημάνθρωπος Klaatu της ταινίας). Οι τίτλοι των κομματιών ανάλογοι (Calling Occupants of Interplanetary Craft, Anus of Uranus), ομοίως και οι στίχοι βέβαια σε κάποια κομμάτια. Σε άλλα πάλι αφηγούνται ιστορίες (Sir Bodsworth Rugglesby III), μικρές περιπέτειες (True Life Hero ), πάντα όμως υπάρχει το διαστημικό-εξωγήινο-ηρωικό στοιχείο.

Στον δίσκο δεν υπήρχε καμιά φωτογραφία τους, ούτε καν ποιός έγραψε ποιό τραγούδι. Ήταν όλα των Klaatu…γενικά. Ο pop progressive ήχος τους θύμιζε πάρα πολύ Beatles. Eιδικά στο Sub Rosa Subway λές και άκουγες τον Paul Mc Cartney. Τόσο πολύ, που δημιουργήθηκε μια έντονη και μακρόχρονη φημολογία ότι επρόκειτο για τους ίδιους τους Beatles σε κάποιο «μυστικό» project.

Φυσικά, η εταιρία τους, η Capitol, δεν έκανε τίποτα για να διαψεύσει αυτές τις φήμες, αφού το όλο σκηνικό «πουλούσε» μια χαρά. Όσο οι δημοσιογράφοι «έβρισκαν» κρυμένους κώδικες στα τραγούδια τους και «προσεκτικά χαραγμένη» την λέξη “Beatles” στο εξώφυλλο των Κlaatu, τόσο το καλύτερο. Οι φήμες αυτές κράτησαν κάπου ένα χρόνο.

Το δεύτερο άλμπουμ τους, ένα concept L.P. με τίτλο Hope, κυκλοφόρησε το 1977.

Ηχογραφήθηκε στο Λονδίνο με τη σύμπραξη της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου και βραβεύτηκε ως αρτιότερα ηχογραφημένο άλμπουμ της χρονιάς. Και στα δυο αυτά άλμπουμ τους η θεματολογία είναι παρόμοια. Εδώ, ο μοναδικός επιζών κάποιας εξωγήινης φυλής που προσπαθεί να σώσει το σύμπαν. Μουσικά πρόκειται για πολύ καλοπαιγμένη progressive ποπ-ροκ, ανάλογη της εποχής εκείνης. Θεαματικές κιθάρες, πρωτότυπα όργανα (π.χ. ηλεκρτικό σιτάρ), θεατρικά φωνητικά, στοιχεία από κλασική μουσική, χαρακτηριστικά ‘70s. Αυτά τα δυο πρώτα L.P. τους ήταν και οι καλύτερες δουλειές τους.

O τρίτος δίσκος τους Sir Army Suit (1978), ήταν κάπως πιο ποπ και περιείχε και παλιότερα, ακυκλοφόρητα τραγούδια τους. Το κοινό δεν ανταποκρίθηκε και πολύ αυτή τη φορά (μόνο το Silly Boys ακούστηκε λίγο περισσότερο), κυρίως γιατί είχε πλέον αποκαλυφθεί ότι καμιά σχέση δεν είχαν με τους Beatles. Παρ’όλα αυτά επέμεναν να μην αναγράφουν στοιχεία τους πάνω στα εξώφυλλα των δίσκων, ούτε και φωτογραφίες τους υπήρχαν πουθενά. Όσο για ζωντανές εμφανίσεις, αστείο πράγμα!

Το Endangered Species το 1980 ήταν μια φοβερή αποτυχία, καλλιτεχνική και εμπορική. Το 1981, το Magentalane προσπαθεί κάπως να θυμηθεί τις παλιές καλές εποχές τους, αλλά δεν τα κατάφερε και πολύ καλά. Και κάπως έτσι έφτασε το τέλος των Klaatu. To 1988 και το 2005 έγιναν δυο προσπάθειες να «αναστηθεί» το γκρουπ, αλλά και πάλι εις μάτην.

Κυκλοφόρησαν όμως κάποιες συλλογές τύπου Best of, επανεκδόσεις σε CD, και το 2011 τα μέλη των Klaatu ίδρυσαν την δική τους δισκογραφική εταιρία Klaatunes (επανεκδίδοντας τις παλιές τους δουλειές) και έφτιαξαν και μια ιστοσελίδα (πολύ πλούσια σε υλικό και πληροφορίες).

Ίσως εξ ίσου σημαντικά με την μουσική τους, είναι και τα εξώφυλλα των δίσκων τους. Ο σχεδιαστής τους Ted Jones, θα πρέπει να αναφέρεται σαν τέταρτο μέλος των Klaatu, αφού ξεκίνησε κι αυτός την καριέρα του μαζί τους και δεν τους εγκατέλειψε ποτέ. Ψυχεδελικές ζωγραφιές, πάντα στο κλίμα της εποχής, με ξεκάθαρες όμως φιγούρες και ζωηρά χρώματα. Και εδώ τα τρία πρώτα άλμπουμ είναι σαφώς ανώτερα από τα επόμενα, και βέβαια το Sir Army Suit ξεχωρίζει.

Klaatu1

Αν θέλετε μπορείτε να δείτε και τα υπόλοιπα εξώφυλλα – δημιουργήματα του Ted Jones στην ιστοσελίδα των Klaatu, που εξ άλλου υπήρξε η πηγή μου.

Όχι τόσο η μουσική τους, όσο τα διάφορα «αξιοπερίεργα» του συγκροτήματος (όνομα, θεματολογία, το μπέρδεμα με τους Beatles, η απουσία πληροφοριών και ζωντανών εμφανίσεων, αλλά και η επιμονή τους να «υπάρχουν» ακόμα) με έκαναν να τους ανασύρω από το παρελθόν και να σας τους θυμίσω ή γνωρίσω.

klaatu2

Σχολιάστε το άρθρο

  • Έλενα

    Τι ενδιαφέρον !!! Και τι ωραία μουσική !!! Είχες τους δίσκους τους από παλιά ?

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.