Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

My mother’s silence

 

Tα σπίτια των ηλικιωμένων έχουν μια ιδιαίτερη μυρωδιά και ησυχία. Επίσης, τα σπίτια των ηλικιωμένων έχουν κατά κανόνα μια απίστευτη νοικοκυροσύνη και τάξη. Η αδιασάλευτη τάξη των πραγμάτων που ανάμεσά τους κινούνται, σχεδόν αθόρυβα, σε μια επαναλαμβανόμενη καθημερινότητα που οι δραστηριότητές της λιγοστεύουν μέρα με την ημέρα. Η μητέρα, ως οικοδέσποινα, είναι ο κυρίαρχος του σπιτιού κι αυτό δεν είναι σχήμα λόγου, κάθε αλλαγή στην χωροθέτηση προσλαμβάνεται σαν επιβουλή στον κυρίαρχο χώρο της. Ολα είναι εκεί λοιπόν, όπως τα θυμόσουν από τη νεαρή σου ηλικία, οι βελούδινες πολυθρόνες, τα πορσελάνινα μπιμπελό μιας ξένης σε σένα αισθητικής, τα σεμεδάκια που κορόιδευες μια ζωή.

Κατ΄αρχάς, πότε η μητέρα μετεβλήθη στην ηλικιωμένη κυρία του σιωπηλού σπιτιού; Πότε έγινε αυτή η  μετάλλαξη; Πότε έπαψε να φορά τα λουλουδωτά φορέματα με τη σφιχτή μέση και τις κομψές γόβες; Πότε γέρασε;  Πότε έπαψε να μιλά; Ποιός; Η μητέρα, που η φωνή της συνεχίζει να ηχεί στα αυτιά σου -μια ζωή- να σε κανακεύει, να σε συμβουλεύει, να σε παρατηρεί, να σε κανοναρχεί, να σου…τα πρήζει κι όμως, τώρα που απουσιάζει να σου λείπει. Ολα είναι εκεί.  Ολα, εκτός από τη μητέρα.

Οι είκοσι φωτογραφίες από  τη δουλειά του Χρήστου Χρυσόπουλου , το σιωπηλό σπίτι της μητέρας του, τα σιωπηλά σπίτια των μανάδων μας, γίναν η αφορμή για αυτές τις σκέψεις που συναντούν αυτό που και ο ίδιος σημειώνει :

…μετά πρόσεξα εκείνο το σεμέν, κι όταν πλησίασα με τη φωτογραφική μηχανή, κοιτάζοντας εξονυχιστικά την πλέξη, διαπίστωσα ότι κάθε χιλιοστό κλωστής δεν είναι ένα κομμάτι ύλης, αλλά ένα κομμάτι χρόνου που απομένει φυλακισμένο στη διαδρομή του νήματος. Η αποτύπωση του νεκρού χρόνου. Έτσι προέκυψε αυτή η έκθεση: Είκοσι τέσσερις φωτογραφίες και ένα βίντεο για το ίχνος του χρόνου και για τη μνήμη.

 

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.