Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Ταξίδι στην Περσία

R1-3A

της Ντομινίκ Ανδρεάδου-Μολίν

29.04.2016

ΓΙΑΖΝΤ. Η ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΖΩΡΟΑΣΤΡΩΝ

Η προστατευμένη από την UNESCO χωμάτινη πόλη μέσα στην έρημο έχει ένα μυστήριο, μια γοητεία που οφείλεται στη μοναδικότητά της και στα μνημεία της. Ακόμα και ο Μάρκο Πόλο που ταξίδεψε στην περιοχή τον 13ο αιώνα, είχε αναφερθεί σε αυτήν.<< Οι πύργοι της σιωπής>> τώρα στις παρυφές της σύγχρονης Γιάζντ κάποτε απείχαν μερικά χιλιόμετρα από το παζάρι.Είναι χώροι που χρησιμοποιούσαν οι Ζωροάστρες πριν την ταφή των νεκρών τους .Δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από το 1960,αλλά είναι επισκέψιμοι. Πρόκειται για κυκλικά κτίσματα ανοιχτά στον ουρανό και χτισμένα στην κορυφή δύο λόφων. Στη βάση των λόφων βρίσκονται τέσσερα περίπτερα χτισμένα σε σχήμα σταυρού, αψιδωτές κατασκευές στο χρώμα της ερήμου. Το καθένα διαθέτει τέσσερα δωμάτια . Ένα δωμάτιο για κάθε νεκρό με την οικογένειά του. Μπήκα σε ένα από αυτά τα περίπτερα. Ο αέρας που κυκλοφορούσε ανάμεσα στα μικρά δωμάτια ήταν μία απρόσμενη ανακούφιση μέσα στην ζέστη της ερήμου. Ένα απαλό ημίφως ξεκούραζε τα κλαμμένα μάτια των συγγενών από το εκτυφλωτικό φως του ήλιου. Ένα πηγάδι συμπλήρωνε τον χώρο. Για τους Ζωροάστρες την παλαιά θρησκεία των Περσών , (4000 ζουν ακόμη στην Γιάζντ) ,η οικογένεια κλαίει τον νεκρό πρώτα στο σπίτι. Στη συνέχεια τον συνοδεύει σε ένα από τα περίπτερα δίπλα στους πύργους. Μετά ο νεκρός μεταφέρεται στο κυκλικό κτίσμα πάνω στον λόφο από τους ιερείς. Οι συγγενείς φεύγουν .Το σώμα γίνεται βορά στα όρνεα της ερήμου. Έτσι δεν μολύνεται η γη, αλλά ούτε και ο αέρας από την καύση. Κάποιες μέρες αργότερα τα οστά παραδίδονται καθαρά στους συγγενείς που μπορούν να τα θάψουν. Όλα έχουν τελειώσει. Πίσω στην πόλη, ο ναός των Ζωροαστρών , το Ατεσκαντέχ , είναι ένα απλό άσπρο κτίριο στην πρόσοψη του οποίου απεικονίζεται ο Αχούρα Μάζντα ,το υπέρτατο όν. Μία παραλληλόγραμμη δεξαμενή νερού στην αυλή δίνει τη δροσιά της . Στο εσωτερικό καίει ένας βωμός ,η φωτιά του οποίου συντηρείται σύμφωνα με την παράδοση από το 470 π.Χ. από τους ιερείς. Πιο πέρα, το παζάρι είναι ένας δαίδαλος με δρομάκια και μικρομάγαζα. Το τζαμί της Παρασκευής προσφέρει γαλήνη στην ψυχή με τα θαλασσιά του πλακάκια σε όλες τις αποχρώσεις του μπλε. Η κουφική γραφή σε ζαλίζει με τις επαναλήψεις της. Τα μπαγντίρ , περήφανοι πύργοι που ξεχωρίζουν εδώ και εκεί μέσα στην πόλη, μπορούν να αιχμαλωτίσουν τον αέρα που έρχεται από τέσσερεις διαφορετικές κατευθύνσεις και να τον κατευθύνουν στο εσωτερικό του σπιτιού προσφέροντας μία ακόμη πηγή δροσιάς μέσα στην έρημο.

R1-31A

ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΑΝΣΑΡΑΙ ΣΤΟN ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΟ ΙΣΠΑΧΑΝ

Ο δρόμος συνεχίζεται σχεδόν σε ευθεία μέσα στην έρημο. Δεξιά και αριστερά η οροσειρά του Ζάγκρος μια πλησιάζει , μια ξεμακραίνει και πού και πού εμφανίζεται μια όασις. Δρόμοι αρχαίοι που τους έχουν διαβεί άνθρωποι και άνθρωποι. Η ίδια χάραξη, το ανάγλυφο, δείχνει από μόνο του τα περάσματα . Η μόνη διαφορά είναι ότι σήμερα είναι άσφαλτος και συναντάς φορτηγά, πούλμαν και μερικά ιδιωτικά αυτοκίνητα. Μονοτονία.Όλα στα χρώματα του μπεζ και του γκρι. Κάνουμε μια στάση. Στο ίδιο μέρος έχουν σταματήσει μερικές νταλίκες. Δεξιά μας βρίσκεται ένα καραβάνσαράι. Πηγαίνουμε από την πίσω μεριά για να βρούμε την είσοδό του. Είναι ένα τετραγωνισμένο τούβλινο κτίσμα στο χρώμα της ερήμου. Έχει μία είσοδο που κλειδώνει το βράδυ για να προστατευτούν οι ταξιδιώτες, τα ζώα τους και τα εμπορεύματα. Μπαίνουμε σε μία εσωτερική αυλή. Σκαλιά σου επιτρέπουν να ανέβεις στην σκεπή του κτιρίου. Εκεί μπορείς να δεις την απόληξη από καμινάδες , τη μία δίπλα στην άλλη. Κάθε μία από αυτές αντιστοιχεί σε έναν μικρό χώρο,σαν ανοιχτό δωμάτιο που βλέπει στην εσωτερική αυλή ,όπου η κάθε ομάδα που ταξίδευε μπορούσε να ανάψει μία μικρή φωτιά για να ζεσταθεί τη νύχτα και να απλώσει τα στρωσίδια της για να κοιμηθεί. Από μικρά ανοίγματα σαν πολεμίστρες φαίνεται η κίνηση στον κεντρικό δρόμο. Αν και το καραβάνσαράι είναι σε παρακμή, κάποιοι το χρησιμοποιούν ακόμα. Μπορείς να δεις υπολείμματα από φαγητό και μερικά μπιτόνια από νερό ή καύσιμα. Μάλλον το χρησιμοποιούν ακόμη οι φορτηγατζήδες. Ένα ηλικιωμένο ζευγάρι μοιάζει να ζει εκεί. Είναι βοσκοί .Προσφέρουν τσάι και σούπα στους περαστικούς οδηγούς, τους κάνουν παρέα στην ανάπαυλα του ταξιδιού τους, ακούν τις ιστορίες τους γύρω από τη φωτιά, και αυτοί τους αφήνουν τα παλιά τους λάστιχα .Από αυτά είναι χτισμένο το μαντρί τους. Μόνο που τα έχουν γεμίσει άμμο για να μην τα πάρει η αμμοθύελλα. Κατσικάκια κυκλοφορούν ελεύθερα, πιο εκεί μία καμήλα μοιάζει ξεχασμένη από άλλη εποχή. Ξαναπαίρνουμε το δρόμο βόρεια για το Ισπαχάν . Κλείνω τα μάτια .Δεν ξέρω αν είναι για να ξεκουραστώ ή για να προσπαθήσω να δω τον Μέγα Αλέξανδρο .Μέσα σε μια κατάσταση μεταξύ επίγνωσης και ασυνείδητου ακούω την αρχηγό να διηγείται από το μικρόφωνο την εκστρατεία του μεγάλου στρατηλάτη .Το στράτευμά του και όσοι το συμπλήρωναν, έφτανε τα δεκαεπτά χιλιόμετρα. Περπατούσαν αυτόν τον ίδιο δρόμο το 330 π.Χ. Το βιβλίο της ιστορίας του γυμνασίου, ανοίγεται μπροστά στα μάτια μου. Οι Πασαργάδες με τον τάφο του Κύρου του Μεγάλου, το Ναγκς-ε-Ρούσταμ όπου βρίσκονται οι τάφοι του Ξέρξη Α’, του Δαρείου Α’, του Αρταξέρξη Α’ και του Δαρείου Β’, η Περσέπολις η πρωτεύουσα των Αχαιμενιδών και ο δρόμος όπου περπάτησε ο Μέγας Αλέξανδρος είναι από τα πιο συγκλονιστικά κομμάτια του ταξιδιού.

Η Ντομινίκ  Ανδρεάδου-Μολίν σπούδασε γαλλική λογοτεχνία, αρχαία και συγκριτική, στη Γαλλία και εργάστηκε σαν εκπαιδευτικός στη μέση εκπαίδευση. Στη συνέχεια σπούδασε γραφολογία και γραφοθεραπεία και τώρα δουλεύει σαν γραφολόγος και σύμβουλος σταδιοδρομίας και εκπαίδευσης (www.graphoapproach.gr).Της αρέσουν τα βιβλία ,τα ταξίδια,η αναλογική φωτογραφία, η ροκ μουσική και η γιόγκα.Είναι παντρεμένη και μητέρα τριών παιδιών.

Σχολιάστε το άρθρο

  • ΜΑΓΔΑ ΤΣΟΜΩΚΟΥ

    Πολύ ζωντανή περιγραφή. Τόσο ζωντανή ώστε εύστοχα σε μεταφέρει με όλες τις αισθήσεις στον ιστορικά φορτισμένο τόπο. Θυμήθηκα την προσωπικη εμπειρία του ταξιδιού, νοστάλγησα και ονειρεύτηκα σαν να ήμουν εκεί από το μακρινό παρελθόν. Συγχαρητήρια!

  • Ντομινικ Ανδρεάδου-Μολίν

    Ευχαριστώ Μάγδα που εκτίμησες την περιγραφή μου ,συμφωνείς άραγε ότι αυτό το κομμάτι του ταξιδιού ήταν το πιο ενδιαφέρον ή με άγγιξε μόνο εμένα τόσο πολύ ;

    • ΜΑΓΔΑ ΤΣΟΜΩΚΟΥ

      Εγώ το ίδιο πιστεύω, ότι το κομμάτι της ερήμου είχε ό,τι πιο ευγενικό και ποιητικό να προσφέρει, κάτι από την παλαιά ψυχή αυτού του τόπου. Ακόμη και οι άνθρωποι εκεί ήταν πιο διακριτικοί, ευγενείς και μίνιμαλ σε σχέση με τον βορρά. Ετσι το αισθάνθηκα!

  • Μαιρη Φακα

    Μπράβο για την εξαιρετική περιγραφή.Και για μένα
    1)Οι <>που σε εισάγουν με μαγευτικό τροπο στην φιλοσοφία των Ζωροαστρών
    2)Το Καραβάν Σαράϊ μιά στάση στην μέση του πουθενά πάνω στο αρχαίο δρόμο ,που όμως είναι σταθμός και στις μέρες μας
    3)Η εντυπωσιακή Περσέπολη που σε κάθε βημα σου θυμίζειτην εντυπωσιακή πορεία του Αλέξανδρου στα βάθη της Ασίας
    είναι οι 3 σταθμοί στο ονειρεμένο ταξίδι στην μαγευτική Περσία

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.