Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Tσαγκάρης βορείων προαστείων

0

Όπως και να το γράψεις στην ταμπέλλα : «Επιδιορθώσεις υποδημάτων», «Τακούνι Εξπρές», «Επισκευές παπουτσιών», » Καλλιτεχνικές επιδιορθώσεις υποδημάτων», η αλήθεια είναι μία. Μιλάμε για τσαγκαράδικο ή τσαγκάρικο και ο τεχνίτης του λέγεται τσαγκάρης. Εκ του βυζαντινού τσαγγίον που ήταν ένα είδος υποδήματος.

Εδώ στα Β.Π, ό τσαγκάρης μας είναι γυναίκα και μάλιστα γυναίκα με γνώσεις επί της τσαγκαρικής και με άποψη. Μια καλή ευκαιρία λοιπόν να μάθουμε μερικά πράγματα γι’ αυτό το επάγγελμα που επιβιώνει για να μην πούμε αναβιώνει, που είναι και η αλήθεια, στις μέρες μας.

fashion-person-woman-feet

Ευχαριστούμε την Αθηνά, για τον χρόνο που μας διέθεσε και για την προθυμία να απαντήσει στις ερωτήσεις μας.

1.Η επιλογή ενός παπουτσιού αντανακλά στοιχεία της προσωπικότητας του ιδιοκτήτη του;

Ανέκαθεν το υπόδημα (υπό+δένω)  ή αλλοιώς παπούτσι (papuç = pā-puš = καλύπτω πόδι) ήταν σύμβολο κοινωνικής τάξης, γι΄αυτό και οι δούλοι ήταν ξυπόλητοι. Το ακριβό παπούτσι είναι σαν το ακριβό ρολόϊ ή το ακριβό αυτοκίνητο. Η επιλογή ενός παπουτσιού δεν αντανακλά ακριβώς την προσωπικότητα.

Περισσότερο θα έλεγα τη διάθεση της στιγμής της αγοράς του ή την πρόθεση χρήσης.

2.Iσχύει το ίδιο και για την κατάστασή του όταν φτάνει σε σας για επιδιόρθωση;

Το υπόδημα – παπούτσι είναι μια παρεξηγημένη υπόθεση. Μπορεί ο «ιδιοκτήτης» του να καταβάλει μεγάλο τίμημα για την αγορά του, αλλά απαιτεί να επιδιορθωθεί η οποιαδήποτε βλάβη με το ελάχιστο δυνατό τίμημα. Παραγνωρίζει συχνά το γεγονός ότι η επιδιόρθωση δεν αφορά μόνο τη λειτουργική αλλά και την αισθητική αποκατάσταση. Μια απρόσεκτη επιδιόρθωση μειώνει την αξία ενός υποδήματος.

Και πιστέψτε με είναι λίγοι εκείνοι που ξέρουν πώς να συμπεριφέρονται στα παπούτσια τους και πώς να τα διατηρούν.

3. Tα παπούτσια στα προάστια φθείρονται γρηγορότερα από ότι στις αστικές περιοχές;

Τα παπούτσια φθείρονται από λάθος χρήση.

Δεν φοράμε σατέν γόβες  ή στιλέτο  σε πλακόστρωτο.

Δεν οδηγούμε με ανοιχτόχρωμα υποδήματα γιατί φθείρεται η φτέρνα με την τριβή.

Δεν παραλείπουμε την ενυδάτωση στα δερμάτινά μας υποδήματα.

Δεν τα πλένουμε στο πλυντήριο.

Δεν τα στεγνώνουμε στον ήλιο.

Φοράμε τα κατάλληλα παπούτσια για την κατάλληλη περίσταση.

Σαγιονάρες στη θάλασσα, αθλητικά στο στίβο,  μπότες στο χιόνι, κλπ.

shoe

4. H κατάσταση των ελληνικών πεζοδρομίων επιτείνει τις φθορές στα παπούτσια;

Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πεζοδρόμια, αλλά υποτυπώδεις πλακόστρωτοι  «διάδρομοι»,  γεμάτοι τρύπες, ταμπέλες και μηχανές. Συνήθως έχουν κλίση που δυσκολεύει το περπάτημα  και είναι προχειροφτιαγμένα και κακοσυντηρημένα  (εάν και εφ’όσον συντηρούνται).

Τα πεζοδρόμια είναι σαν τους ελληνικούς δρόμους.

Εγκυμονούν κινδύνους και κρύβουν παγίδες.

Γνωρίζοντας σε τι χώρους – δρόμους ή πεζοδρόμια κινείται ο ιδιοκτήτης των παπουτσιών, οφείλει να επιλέγει το κατάλληλο παπούτσι.

5. Ακριβό παπούτσι = καλό παπούτσι. Ισχύει και σε ποιο βαθμό;

Το ακριβό παπούτσι επιβάλλεται να είναι καλό παπούτσι. Ποιοτικά, ανατομικά, αισθητικά, λειτουργικά.

Δυστυχώς, πάρα πολλά παπούτσια  είναι υπερεκτιμημένα.

Ακριβά σκουπίδια.

6. Τί γνώμη έχετε για τα αθλητικά παπούτσια;

Τα αθλητικά παπούτσια  φτιάχνονται σε χώρες όπου οι εταιρείες χρησιμοποιούν

  • Φθηνό εργατικό προσωπικό (δηλ. εκμεταλλεύονται αισχρά τους εργαζόμενους)
  • Φθηνά και απροσδιορίστου προέλευσης υλικά (που μακροπρόθεσμα ζημιώνουν την υγεία του καταναλωτή)
  • Επικίνδυνα χημικά για να «πλύνουν» και να επεξεργαστούν τα υφάσματα – υλικά (fabrics) που χρησιμοποιούν για την κατασκευή των υποδημάτων.

Οι περισσότερες εταιρείες έχουν χαμηλώσει τα δεδομένα ποιότητας – τα standards τους και έχουμε φθάσει στο σημείο να αγοράζουμε σκουπίδια ακριβά χωρίς να έχουμε εναλλακτικές λύσεις.

7. Και το ελληνικό παπούτσι; Υπάρχει;

 Όχι, βέβαια.

Όλοι έκαναν κάθε δυνατή προσπάθεια για να καταστρέψουν τον έλληνα παραγωγό παπουτσιού,  τον έλληνα  βυρσοδέψη,  τον έλληνα σολά, τακουνά, τον έλληνα παραγωγό κολλών, χρωμάτων κλπ.

Οι έμποροι και οι μεσάζοντές τους επίσης, προτιμούσαν και προωθούσαν τα εισαγόμενα και δη από την Κίνα για να έχουν υπερκέρδη. Οι καταναλωτές αγόραζαν ξένες μάρκες,  τις περισσότερες φορές ποιοτικά κατώτερες από πολλών ελλήνων δημιουργών.

8. Το προφίλ του ιδανικού πελάτη. Και αυτό του δύσκολου πελάτη;

Ο ιδανικός πελάτης είναι ο καλοπροαίρετος πελάτης.

Αυτός που ξέρει τί φοράει και γιατί.  Ξέρει τί επιδιορθώνει και γιατί.

Αυτός που σέβεται τον επαγγελματία που έχει απέναντι του.

Ο δύσκολος πελάτης, δεν είναι κατ’ανάγκην κακός. Ούτε σημαίνει κατ’ανάγκην τον γρουσούζη  άνθρωπο.

Έχω έναν όρο για τον μή ιδανικό πελάτη.

Ο «μανιαμούνιας».  Αυτός δηλαδή που «ψειρίζει τη μαϊμού»

Χωρίς να είναι σαφής, χωρίς να ξέρει τί θέλει και είναι πάντα ανικανοποίητος.

9. Θέλετε να μοιραστείτε μαζί μας μια παράξενη/εξωφρενική ή απλά ιδιαίτερη επαγγελματική σας ιστορία;

Δεν θα αναφερθώ σε πελάτη.

Θα αναφερθώ και νομίζω ότι αξίζει τον κόπο σε ένα περιστατικό,  σχεδόν 10 χρόνια πριν.

Σε ένα αλήτη σκύλο, θηλυκό που πέρναγε από τη γειτονιά. Την φωνάζαμε «Αραπίτσα» γιατί ήταν ολόμαυρη.  Αλήτισα, άστεγη αλλά πανέξυπνη.

Συχνά καθόταν έξω από το μαγαζί.  Υπήρχαν και φορές που έμπαινε μέσα  (το μαγαζί μικρό και η Αραπίτσα τεράστια), και καθόταν κοντά στα πόδια μου.

Μια μέρα, κατά την επιδιόρθωση έψαχνα ένα παπούτσι και δεν το έβρισκα με τίποτα.

Μου ήρθε εγκεφαλικό.

Δεν είναι δυνατόν.  Το παπούτσι ήταν εδώ.  Το είδα.

Ξεσήκωσα όλο το μαγαζί.

Το αίμα στο κεφάλι.

Μία ολόκληρη μέρα.

Είχα πια απογοητευθεί.

Εκείνη τη στιγμή ήταν που μπήκε μέσα η Αραπίτσα και κατά τη συνήθειά της κάθισε μπροστά στα πόδια μου. Με απόγνωση, σκύβω, τη χαϊδεύω και της λέω:

«Πάει το παπούτσι Αραπίτσα.  Εξαφανίστηκε. Και τώρα τί κάνουμε;»

Ασυναίσθητα τη ρώτησα : «Μήπως το πήρες εσύ;  Εεεε;  Μήπως το πήρες εσύ;»

Η Αραπίτσα με κοίταξε, σηκώθηκε πήγε μέχρι την πόρτα και ξαναγύρισε πίσω.

Το έκανε δύο τρεις φορές, πράγμα που μου κίνησε την προσοχή.

Την ακολούθησα.

Μπήκε στον κήπο του γειτονικού με το μαγαζί μου σπιτιού.

Εσκαψε σε μια γωνιά του κήπου.

Επιασε κάτι με το στόμα της και γύρισε προς το μέρος μου.

Ηταν το παπούτσι που έψαχνα.

Σχολιάστε το άρθρο

  • ΤΕΤΑ ΣΥΡΙΓΟΥ

    Eξαιρετικα τα γραφομενα. Αλλα και η Αθηνα ειναι ενας σπανιος ανθρωπος. Πελατισα ειμαι και με κερδισαν η ευγενεια της και το χαμογελο της, φυσικα και η σωστη δουλεια και παντα με συνεπεια.

    • ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΡΑΒΑΣΙΛΗ

      «Την πάω» την Αθηνά ( που δεν θέλει να γράψω το επώνυμό της) για το μεράκι με το οποίο απάντησε στις ερωτήσεις μου. Το ίδιο μεράκι που χρησιμοποιεί και όταν επιδιορθώνει παπούτσια. και αυτό είναι κέρδος για όλους!

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.