Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Λυδία Ιμιρτζιάδη

lydia3

Η Λυδία Ιμιρτζιάδη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, σπούδασε Φυσιολογία στην Οξφόρδη και σήμερα εργάζεται στον χώρο των επιχειρήσεων στο Λονδίνο. Παράλληλα με τις πολύ καλές της επιδόσεις στις σπουδές, η Λυδία έτρεφε από μικρή μια ιδιαίτερη αγάπη για την υποκριτική, το τραγούδι και την συγγραφή.  Πρόσφατα πρωταγωνίστησε στην θεατρική παράσταση Θέλω μια χώρα του Α.Φλουράκη σε σκηνοθεσία Αν.Ρεβή στην Οξφόρδη ενώ σύντομα θα λάβει μέρος στο ανέβασμα του θεατρικού έργου Balm in Gilead στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Κ. Καβακιώτη.  Αξίζει να σημειωθεί ότι παρά το νεαρόν της ηλικίας της (είναι 27 ετών), η Λυδία παρακολούθησε και θεατρικές σπουδές στην Αμερική, στο Stella Adler Studio of Acting, New York.

lydia2

Η Λυδία Ιμιρτζιάδη είχε την καλωσύνη να απαντήσει σε ερωτήσεις που της έθεσε η Λ.Σεϊζάνη για το peopleandideas.gr

-Πώς συνδυάζονται μεταξύ τους αυτές οι αγάπες; Επιστήμη, τέχνη, δουλειά;

Δεν μπορώ να πω πως έχω καταφέρει να τα συνδυάσω, αλλά συνυπάρχουν στη ζωή μου. Η δουλειά είναι δουλειά. Η υποκριτική είναι η μεγάλη μου αγάπη. Πρέπει να αγαπάς κάτι παρά πολύ για να θέλεις να αφιερώνεις όλο τον ελεύθερο σου χρόνο σε αυτό, κι αυτό ακριβώς κάνω. Τουλάχιστον από άποψη χρόνου έχω καταφέρει να τα συνδυάσω, αλλά είναι εντελώς διαφορετικοί κόσμοι. Ιδανικό για μένα θα ήταν να γινόταν το θέατρο η δουλειά μου, αλλά δεν βιάζομαι. Έχω μόλις κάνει τα πρώτα μου βήματα στον χώρο, και σιγά σιγά παίρνω εμπειρίες, βελτιώνομαι και ετοιμάζομαι για τα επόμενα που θα έρθουν.

-Πώς νοιώθεις όταν παίζεις;

Το συναίσθημα είναι τόσο ιδιαίτερο που τα λόγια θα το αδικήσουν. Ξεκινάει και τελειώνει με τις γνωστές πεταλούδες στο στομάχι. Το ενδιάμεσο μοιάζει με παιχνίδι, με ένα ταξίδι σε έναν άλλο κόσμο.

-Πώς είναι να παίζεις στα ελληνικά σε μια ξένη χώρα;

Βαθιά συγκινητικό. Μου θυμίζει πόσο περήφανη είμαι που είμαι Ελληνίδα. Είμαι μέλος της θεατρικής ομάδας «Praxis» στην Οξφόρδη, και παίζουμε μόνο σύγχρονα ελληνικά έργα εδώ και 4 χρόνια, με αγγλικούς υποτίτλους για να μην περιορίζουμε το κοινό μας. Είναι σπουδαίο πράγμα που έχουμε τεράστια ανταπόκριση, όχι μόνο από το ελληνικό κοινό, αλλά και από Άγγλους και ανθρώπους από διάφορα μέρη του κόσμου που έρχονται να μας δουν. Μετά από την φετινή μας παραγωγή του έργου «Θέλω Μια Χώρα» του Ανδρέα Φλουράκη, ήρθαν αρκετοί θεατές (Έλληνες και μη) και μας είπαν πόσο τους άγγιξε το έργο μας, και πόσο επίκαιρα ήταν τα θέματα που παρουσιάσαμε. Αυτό μας δείχνει πως η ελληνική γλώσσα δεν είναι εμπόδιο στην επικοινωνία με το κοινό, κι αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε το έργο μας. Φυσικά μας βοηθάει παρά πολύ το ότι έχουμε Ελληνίδα σκηνοθέτιδα, την Αναστασία Ρεβή, Artistic Director του Theatre Lab Company στο Λονδίνο, η οποία έχει κάνει σπουδαίες δουλειές, κυρίως στο Λονδίνο και στην Ελλάδα. Πρόσφατα, μάλιστα, έχει διακριθεί με το Βραβείο Σκηνοθεσίας για την παράσταση Μακμπέθ του Σαίξπηρ στο ΚΘΒΕ. Είμαστε τυχεροί που έχουμε σκηνοθέτιδα που είναι Ελληνίδα, που έχει ταλέντο και εμπειρία, και που μοιράζεται μαζί μας τον στόχο που έχουμε σαν ομάδα: να προωθούμε το σύγχρονο Ελληνικό θέατρο στην Αγγλία.

-Πώς είναι να παίζεις στα αγγλικά, είναι διαφορετικό το παίξιμό σου; Με ποια γλώσσα νοιώθεις πιο άνετα;

Δεν ξερω αν υπάρχει φανερή διάφορα στο παίξιμο, αλλά σίγουρα εγώ νιώθω διαφορετικά, μιας και τα αγγλικά είναι η μητρική μου γλώσσα. Όταν παίζω στα αγγλικά, νιώθω περισσότερη άνεση, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως νιώθω άβολα όταν παίζω στα ελληνικά. Νομίζω πως η διαφορά βρίσκεται στην εσωτερική εμπειρία που βιώνω, και όχι σε αυτό που θα δει ο θεατής.

-Πώς είναι να συμμετέχεις ταυτόχρονα στο ανέβασμα δύο έργων; Mπερδεύεσαι με τους ρόλους στις πρόβες; Βλέπεις στον ύπνο σου σκηνές από τα έργα; Μελετάς πολύ μόνη σου στο σπίτι;

Δύσκολο από άποψη χρόνου, αλλά ταυτόχρονα υπέροχο και βαθιά ικανοποιητικό, μιας και θέλω να κερδίσω όσο πιο πολλές εμπειρίες μπορώ στο θέατρο. Ευτυχώς, δεν μπερδεύομαι – το βλέπω σαν παιχνίδι. Όταν ήμουν μικρή και έπαιζα με τις φίλες μου, ελεγα: «Σήμερα θα είμαι δασκάλα, αύριο νεράιδα και μεθαύριο μάγισσα.» Έτσι ακριβώς αντιμετωπίζω την αλλαγή από τον ένα ρόλο στον άλλο. Μπαίνω στην πρόβα και ξέρω ποια θα είμαι για τις επόμενες 4 ώρες. Μελετάω αρκετά μόνη μου στο σπίτι. Το κείμενο, αλλά και τον χαρακτήρα που θα παίξω, από τον τρόπο που κινείται μέχρι και το ιστορικό της. Πώς, δηλαδή, βρέθηκε στο σημείο που είναι τώρα. Πράγματα τα οποία μπορεί να μην τα μάθει ποτέ το κοινό, αλλά που με βοηθάνε να μπω στον ρόλο. Όσο για τα όνειρα μου, δεν βλέπω τα έργα στα οποία παίζω, αλλά συχνά βλέπω όνειρα που μου δίνουν έμπνευση για να γράψω δικές μου ιστορίες.

-Στην πραγματική σου ζωή είσαι «θεατρική»; Μελοδραματική ή κωμική; Στο θέατρο προτιμάς να παίζεις δραματικούς ή κωμικούς ρόλους; Πιστεύεις ότι είναι πιο δύσκολο να παίξει κανείς κωμωδία, όπως λένε, ή δράμα;

Δεν νομίζω να έχω «θεατρική προσωπικότητα» αλλά είχα ανέκαθεν την ανάγκη να εκφραστώ μέσα από την υποκριτική. Σαν παιδί ήθελα να «παίζω θέατρο» συνέχεια. Έγραφα σκετσάκια και παίζαμε με την αδελφή και τα ξαδέλφια μου…και φυσικά επειδή έγραφα και σκηνοθετούσα εγώ, ήμουν πάντα η πρωταγωνίστρια! Καλούσαμε οικογένεια και φίλους για να μας δουν, και πολλές φορές κόβαμε και εισιτήριο. Συνήθως προτιμώ τους δραματικούς ρόλους, αλλά μου αρέσει και η κωμωδία, ειδικά όταν έχει black humour, τύπου Addams Family η Sweeney Todd. Δεν θεωρώ πως το ένα είναι πιο δύσκολο από το άλλο, αλλά ίσως στην κωμωδία είναι πιο εύκολο να χάσεις το κουράγιο σου, αν δεν πάρεις την κατάλληλη αντίδραση από το κοινό.

-Ίσως να βρεις την ερώτηση κοινότοπη, αλλά ποιόν γνωστό ρόλο θα ήθελες να παίξεις;

Καθώς είμαι μόλις στην αρχή της πορείας μου στον χώρο, το μόνο που θα πω είναι πως ελπίζω να κάνω πολλά πράγματα στο θέατρο, και να έχω ευκαιρίες να παίξω διαφορετικούς ρόλους. Είμαι τυχερή που έχω κοντά μου ανθρώπους που δουλεύουν χρόνια στο θέατρο, που έχουν ταλέντο, γνώσεις και τεράστια αγάπη για αυτό που κάνουν. Από αυτούς μαθαίνω πολλά.

-Ποιος είναι ο αγαπημένος σου θεατρικός συγγραφέας;

Έχω αρκετούς αγαπημένους…Oscar Wilde, Tennessee Williams, Sarah Kane. Αλλά αν έπρεπε να διαλέξω έναν, θα ήταν σίγουρα ο William Shakespeare.

-Ποιο είναι το αγαπημένο σου θεατρικό έργο;

«Macbeth» του Σαίξπηρ. Από αυτό το έργο πήρα έμπνευση για ένα σενάριο που είχα γράψει πριν λίγα χρόνια, και έχω παίξει μια από τις μάγισσες σε σχολική παράσταση. Με ενδιαφέρουν πολύ τα έργα με χαρακτήρες που βιώνουν εσωτερικό πόλεμο του καλού και του κακού. Γενικά με ιντριγκάρουν οι αντιθέσεις, στο κείμενο και στο εικαστικό κομμάτι ενός έργου.

-Ποιόν ηθοποιό που δεν ζει πια θαυμάζεις;

Vivien Leigh, Audrey Hepburn, Marlon Brando.

-Και ποιόν σύγχρονο;

Οι δύο αγαπημένες μου είναι η Meryl Streep, η οποία είναι μια κατηγορία από μόνη της στον χώρο της υποκριτικής, και η Helena Bonham Carter που είναι απλά υπέροχη σε ό,τι κάνει.

– Ποιο είναι το επόμενο βήμα για τους Praxis;

Μετά από την επιτυχία του φετινού μας έργου, κάνουμε ένα διάλειμμα, και ξεκινάμε το φθινόπωρο με σεμινάρια υποκριτικής με την σκηνοθέτιδά μας, Αναστασία Ρεβή, η οποία με έναν μαγικό τρόπο καταφέρνει και βγάζει από τον καθένα μας τον καλύτερο μας εαυτό από άποψη υποκριτικής, έτσι ώστε να γινόμαστε κάθε χρόνο και καλύτεροι. Στη συνέχεια ετοιμαζόμαστε για την επόμενη μας παραγωγή, που θα γίνει την άνοιξη του 2018. Πάντα στα ελληνικά, και πάντα στο κοινό της Οξφόρδης, αλλά με προοπτική να πάμε στο Λονδίνο, και σε άλλες πόλεις του Η.Β. Μπορείτε αν θέλετε να ακολουθήσετε την σελίδα μας στο Facebook: https://www.facebook.com/PraxisOxfordGreekTheatreGroup/

Θα ήθελα να ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου τους σκηνοθέτες μου, Αναστασία Ρεβή και Κωνσταντίνο Καβακιώτη, για την αγάπη, την ενέργεια και τη γενναιοδωρία τους, και το People & Ideas για την παρουσίαση αυτή.

lydia1

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.