Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Ζωή Κουρούκλη – «Μείνε»

Ζωή Κουρούκλη  – «Μείνε»

Νομίζω πως όλοι μπορούμε να καταλάβουμε γιατί οι τραγουδίστριες της εποχής εκείνης και του στυλ εκείνου, έχουν μια ξεχωριστή θέση στην καρδιά μας και μιαν άλλη υπόσταση στα μάτια μας. Με μια μόνο λέξη θα έλεγα ότι ήταν «κυρίες», μια έννοια που (παρόλο που έχουν στο μεταξύ περάσει σπουδαίες ερμηνεύτριες, φωνές και ταλέντα) άλλες τραγουδίστριες δεν έχουν «κερδίσει», όχι τόσο έντονα τέλος πάντων…

Μια τέτοια φινετσάτη, ταλαντούχα και συγκινητική στην ερμηνεία της «κυρία» ήταν και η Ζωή Κουρούκλη που όπως παντού διαβάζετε αυτές τις μέρες, έφυγε από τη ζωή την 1η Μαϊου 2018.  Η Ζωίτσα Κουρούκλη, όπως είχε καθιερωθεί να λέγεται, επειδή ξεκίνησε την καριέρα της στα 11 μόλις χρόνια της. Τραγούδησε με τζαζ κυρίως ύφος, Πλέσσα, Σπάρτακο, Κλάββα, Μουζάκη, Κατσαρό και πολλούς άλλους σε πρώτες εκτελέσεις (Εδώ τελειώνει ο ουρανός, Μην λες τίποτα) , αλλά και σε πολλές επανεκτελέσεις (Μα τώρα αγάπη μου, Πήρες πια τα μάτια σου), όπως άλλωστε συνηθιζόταν την εποχή εκείνη. Τραγούδησε και πολλά ξένα κομμάτια διασκευασμένα στα ελληνικά (Σακουμντί-Σακουμντά, Χαμένα όνειρα), αλλά και πολλά ξενόγλωσσα (Io ti daro’ di piu‘, Dancing with her) μόνη της ή και με το συγκρότημά της τους Stormies (let’s shake baby, Άκου με).

Επέλεξα ένα μόνον κομμάτι, που το αγαπώ ιδιαιτέρως, που δεν είναι από τα πολύ γνωστά και που ήταν δική της η πρώτη του εκτέλεση. «Μείνε», από το 1965, μουσική Κώστα Ξενάκη, στίχοι Πυθαγόρα (!!!). Ρομαντική, τζαζ-ποπ μπαλλάντα, με υποδειγματική ενορχήστρωση (του Ισπανού Juan Antonio Bou) και με στίχους ερωτικούς και πονεμένους, αλλά και πρωτότυπους, όπου η ερωτευμένη κοπέλλα, φωνάζει με πόνο, και με προσπάθεια αξιοπρέπειας στον αγαπημένο της που την εγκαταλείπει Φύγε άμα θες,όμως μες στο χθες, θα ’σαι φυλακή, φύγε μα θα μείνεις εκεί…Αλλά, στο τέλος του τραγουδιού, λυγίζει και εκλιπαρεί Μείνε, μείνε,για πάντα μείνε. Η μοναδική, χαρακτηριστική βελούδινη φωνή της αγαπημένης Ζωής Κουρούκλη!

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.