The Cube | Συνομιλία με τον Σταύρο Μεσσήνη

post-thumbnail

Για να πετύχει ένας τέτοιος χώρος πρέπει να ακολουθεί μια ηθική και να την τηρεί. Όχι πολλές υποσχέσεις και λίγη υλοποίηση, αλλά λίγες υποσχέσεις και πολλή πράξη.

Έκθεση | Η Δαντέλα στη Μύκονο: Βελονιές ζωής

post-thumbnail

Συνομιλία με την κα Δήμητρα Νάζου με αφορμή την έκθεση «Δαντέλα στη Μύκονο: Βελονιές ζωής» που φιλοξενείται στο κτήριο της ΚΔΕΠΑΜ (Κοινωφελής Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης Μυκόνου) στο Ματογιάννι και έχει διάρκεια από 1- 9 Αυγούστου 2013.

Ιωάννα Χατζηνικολή | «Πιστεύω στην ανεξαρτησία μέχρι τρέλας»

post-thumbnail

Τι σας συγκινούσε σε ένα βιβλίο και αποφασίζατε να το εκδώσετε; Το αίσθημα της συμπόνοιας και η ωραία ψυχή του συγγραφέα που εξέφραζε το κείμενο.

Πορτραίτα επιστημόνων: Δρ Γιάννης Μανέτας

post-thumbnail

Έρευνα σημαίνει παιχνίδι, παράφορο θαυμασμό για τον κόσμο και αχαλίνωτη περιέργεια για την ερμηνεία του θαύματος.

Σερ Στήβεν Ράνσιμαν | Το Βυζάντιο κι εμείς

post-thumbnail

Η συνέντευξη που ακολουθεί δόθηκε από το σερ Στήβεν Ράνσιμαν, στο Ελσισιλντς της Σκωτίας, στον πατρογονικό πύργο του, τον Οκτώβρη του 1994, για λογαριασμό της ΕΤ3, στις δημοσιογράφους Χρύσα Αράπογλου και Λαμπρινή Χ. Θωμά.

«Planet of Zeus» | Συνομιλία με τον Μπάμπη Παπανικολάου

post-thumbnail

Αν το όνομα Planet of Zeus σας είναι κάτι παραπάνω από γνωστό τότε οι συστάσεις είναι περιττές. Αν πάλι το ακούτε για πρώτη φορά σίγουρα δεν θα είναι και η τελευταία. Τους P.o.Z θα τους χαρακτήριζα μια μπάντα με πέπλο, μια super μπάντα για τα ελληνικά δεδομένα η οποία συνεχώς εξελίσσεται. Heavy rock αναμεμιγμένο με southern και metal μελωδίες που στο άκουσμα τους νομίζεις ότι κάποιος σου έδωσε το φιλί της ζωής.

«Γυμνά Καλώδια» | Συνoμιλία με τον Χρήστο Καλογράνη

post-thumbnail

Εμπνέομαι από τα πρόσωπα των ανθρώπων. Πολλές φορές έχω δει κάποιον άγνωστο που μου έχει φέρει στο μυαλό μια ιστορία που έγινε τραγούδι. Μια στιγμή, μια έκφραση και μπορεί να γίνει ηθοποιός στο σενάριο που εκείνος δημιούργησε. Είναι παράξενο πράγμα τα τραγούδια. Και όταν βρίσκεις λίγη ηρεμία και κάθεσαι να γράψεις και όλα σου έρχονται στο μυαλό, κάνει ο νους κάτι όμορφα ταξίδια, που τελικά κανένας στίχος δεν μπορεί ολοκληρωμένα να αποδώσει. Και λες, «μακάρι να ήσουν στο μυαλό μου τώρα…».