Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Μια κόρη των Αθηνών | Λητώ Σεϊζάνη

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Το ποίημα που θα διαβάσετε παρακάτω, το έγραψα μια μέρα στη Θεσσαλονίκη, στο φοιτητικό μου σπίτι της Νέας Εγνατίας.  Ως κόρη των Αθηνών, είχα μια αδυναμία σ’αυτό το ποίημα κι όταν μεγάλωσα αποφάσισα να το συμπεριλάβω στην δεύτερη ποιητική μου συλλογή με τίτλο «Ο Κορτέζ και ο Πιζάρρο», ένα λεπτό βιβλιαράκι που βγήκε σε λίγα αντίτυπα, για τους φίλους μου μόνο, από τις εκδόσεις Δόμος.  Το ποίημα απηχεί τις εντυπώσεις μου –πολύ φρέσκιες εκείνη τη στιγμή-  από μια επίσκεψη, ίσως την πρώτη μου, στον αρχαιολογικό χώρο του Κεραμεικού, του νεκροταφείου της αρχαίας Αθήνας.

ΜΥΡΤΗ

Το πρόσωπό σου μου αρέσει
Καθώς κοιτάς απ’τον καθρέφτη
Παλιάς εποχής τα μαλλιά σου
Και τα γραπτά σου
Και τα μυαλά σου
Ξεχασμένη στην αχλύ, στο παρελθόν σου
Έσκυψες να κοιταχτείς μες στο νερό
Τι είδες νάρκισσε;
Δεν ερωτεύτηκες τον εαυτό σου
Ήσουνα τόσο χλωμή και τόσο κουρασμένη
Ήσουν απαρνημένη
Στη λεωφόρο των Τάφων του Κεραμεικού
Είδες την Ηγησώ σ’ένα ωραίο αντίγραφο
Και τον Δεξίλεω, πλούσιο, χαντακωμένο ιππέα
Ένας θαυμάσιος ταύρος έριχνε τη σκιά του
Κι εσύ περπάτησες προς τον Ηριδανό
Που πήγαζε από το Λυκαβηττό
Μα τώρα πια ένα έλος
Του παρελθόντος η ομίχλη σε πήρε
Σε τύλιξε στα πέπλα της
Ονόματα-αναφορές του Ξενοφώντα
Κι ο ήλιος καρφωμένος, ανελέητος
Το ίδιο για νεκρούς και ζωντανούς
Το πρόσωπό σου μου αρέσει
Χαμένη πια στις σκόνες του γαλαξία
Μη! Μην τις τινάζεις από πάνω σου
Θα υπάρξει και για σένα
Μια στήλη στον Κεραμεικό
Παλιάς εποχής η ζωή σου

Θεσ/νίκη, 8.3.83

Σήμερα είναι Απρίλιος του 2010 και έχουν περάσει από τότε 27 χρόνια.  Πριν λίγες μέρες οι ελληνικές εφημερίδες ανακοίνωσαν την ανάπλαση του προσώπου της Μύρτιδος, ενός κοριτσιού που πέθανε στην διάρκεια ενός λοιμού, και συγκεκριμένα από τυφοειδή πυρετό γύρω στο 430 π.Χ. Υπεύθυνος της δύσκολης αυτής εργασίας ο κύριος Μανώλης Ι. Παπαγρηγοράκης, επίκουρος καθηγητής της Ορθοδοντικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο οποίος μαζί με την ομάδα του, «ανέστησε» τη Μύρτιδα, την «Μύρτη» του ποιήματός μου, χωρίς να γνωρίζει ούτε εμένα ούτε το ποίημά μου. Η αγαπημένη μου φίλη και συμμαθήτρια, Ντίνα Τηνιακού, παθολογοανατόμος, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής Αθηνών, είχε την καλωσύνη να στείλει στον κύριο Παπαγρηγοράκη το ποίημά μου κι εκείνος το χρησιμοποίησε στην εισήγησή του, κατά την διάρκεια της επίσημης παρουσίασης του προσώπου της Μύρτιδος προς το αθηναϊκό κοινό. Τους ευχαριστώ και τους δυο γι’αυτή την απρόσμενη προβολή του παλιού μου πονήματος.

Συχνά μ’εντυπωσιάζει το πώς η ποίηση μπερδεύεται με την επιστήμη…

Αν και όπως γράφει ο κύριος Παπαγρηγοράκης σε ένα μήνυμα που μου έστειλε, «η σκέψη των ποιητών προηγείται»!

Σχετική ηλεκτρονική διεύθυνση www.myrtis.gr

Λητώ Σεϊζάνη – Μεταφράσεις & ποιήματα

L. Seizani’s poem has been kindly translated in english by Dr Lionel Scott. If you wish to read the english version, please click on the following red symbol

Διαβάστε τη συνέχειαΚλείσιμο

A daughter of Athens

I originally wrote this poem during my student days at the University of Thessaloniki. Perhaps because I am a daughter of Athens, I was always very fond of it; and in 1990 I decided to include it in my second collection of poems, entitled “Cortes and Pizarro”, a slender volume published by “Domos”.

The poem echoes my impressions – then very fresh  –  from a visit, probably my first, to the Ceramicus, the cemetery of ancient Athens.

MYRTI

Your face much pleases me
As you look at me from the mirror
Your hair of another epoch
Your writings
Your mind
Forgotten in the mist, in your past
You leant forwards to look at yourself in the water
What did you see, Narcissus?
You didn’t fall in love with yourself
You were so pale and so tired
So forlorn
On the avenue of the tombs in Ceramicus
You saw a fine representation of Hegeso
And of wealthy knight Dexileos, cut off in his prime
A majestic bull cast its shadow
And you walked towards Eridanus
Which flows from Lycabettus
But now only a swamp
The mist from the past took you
Wrapped you in its veils
Names mentioned by Xenophon
And the sun beating down, pitiless
On the living and the dead alike
Your face much pleases me
Lost now into the dusts of the Milky Way
Don’t, don’t clean the dust away
There will be for you also
A stele in the Ceramicus
For your life of another epoch

Thessaloniki, 8th of March 1983

(translated by Dr Lionel Scott)

It is now April 2010; 27 years have gone by. Some days ago, the newspapers in Greece announced the reconstruction of Myrtis’ face. She was a girl who died in the plague of 430 B.C.
Dr.Manolis I.Papagrigorakis of the Orthodontics Department at the Univeristy of Athens led this difficult work.
Along with his team, he “resurrected”  Myrtis, the same “ Myrti”  of my poem, without knowing anything about me or about my poem.  My dear friend and classmate from school, Dina Tiniakos, a pathologist and Associate Professor at the University of Athens, kindly sent my poem to Dr.Papagrigorakis, and he used it for his introduction when he presented the face of Myrtis to an Athenian public. I’d like to thank  them both for giving such unexpected publicity to my old poem.

I’m often impressed by the way in which poetry connects with science…

Yet, as Mr. Papagrigorakis wrote in an e-mail he sent me, “the idea of a poet comes first”.

L. Seizani

www.litoseizani.com

Link: http://www.myrtis.gr

Il poema di L. Seizani è stato tradotto in italiano da Cinzia Simoni. Se volete leggerlo, potete cliccare qui sulla frase con lettere rosse.

Διαβάστε τη συνέχειαΚλείσιμο

Una figlia d’Atene

Ho scritto questa poesia quando studiavo all’ Universita di Salonicco.

Forse perchè ero anch’io una figlia d’ Atene, l’ho sempre amata questa poesia. Cosi nel 1990 ho deciso di includerla nel mio secondo volume di poesie intitolato “Cortes e Pisarro”, un piccolo libro pubblicato da “Domos” solo per i miei amici.

Il poema risuona delle mie impressioni che erano ancora molto fresche, da una visita, forse la prima, al Ceramico, il cimitero dell’ antica Atene.

MYRTI

Il tuo viso mi piace
Cosi come mi guardi dallo specchio
I tuoi capelli di un’ altra epoca
Quello che scrivi
La tua mente
Dimenticata nella nebbia, nel passato
Ti sei piegata per guardar te stessa nell’ acqua
Cosa hai visto, Narciso?
Non eri innamorata di te stessa
Eri cosi pallida e stanca
Cosi rinnegata
Sul Corso delle Tombe a Ceramico
Hai visto una bella rappresentazione di Hegeso
E del ricco Dexileo, un cavalliere morto troppo giovane
Un toro splendid
Gettava la sua ombra
E tu hai camminato verso Eridano
Che sorgeva da Lycabetto
Ma è oggi soltanto una palude
La nebbia del passato ti ha preso
Ti ha ravvolta nel suo velo
Nomi che si trovano nel Senofonte
E il sole che batte senza pietà
Su vivi e morti, lo stesso
Il tuo viso mi piace
Perduta adesso nella polvere del Galassia
No, non cacciar la polvere
Ci sarà anche per te
Una stele in Ceramico
Per la tua vita di un’  altra epoca

Salonicco, 8 Marzo 1983

Oggi è Aprile del 2010. 27 anni sono passati. Qualche giorno fà, i giornali in Grecia hanno annunciato la ricostruzione del viso di Myrtis. Era una fanciulla morta di peste nel  430 a.C.

Dr.Manolis I.Papagrigorakis della Facoltà d’Odontoiatria  dell’Universita di Atene, era  il responsabile di quel lavoro difficile.

Insieme ai suoi colleghi, ha “risuscitato” Myrtis, la stessa “ Myrti” della mia poesia, senza conoscere nemmeno me ne la mia poesia. La mia cara amica e compagna di scuola, Dina Tiniakos, patologa e Professore Associato all’ Universita di Atene, ha spedito la mia poesia al Dr.Papagrigorakis, e lui l’ha usata nella sua introduzione quando ha presentato il viso di Myrtis al pubblico di Atene.

Vorrei ringraziarli tutti e due per la gloria inaspettata che hanno offerto alla mia poesia.

Mi sorprende spesso come la poesia si collega con la scienza…

Oppure, come Dr. Papagrigorakis ha scritto in una e-mail che mi ha inviato, “le idee dei poeti vengono prima”.

L. Seizani

www.litoseizani.com

Link: http://www.myrtis.gr

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Εξαιρετικό Λητώ! Η ποίηση τελικά πρωταγωνιστεί παντού!!

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Ευχαριστώ mtzam. Έκανα, ωστόσο, και κάποιες άλλες σκέψεις μη λογοτεχνικές. Αφού ξεπέρασα τις σκέψεις περί μετεμψύχωσης κ.λ.π., σκέφτηκα ότι αυτή που ονομάσαμε Μύρτιδα ή Μύρτη, ήταν ένα παιδάκι, θύμα μιας ασθένειας, η οποία ήρθε σαν συνέπεια του πολέμου. Το μήνυμα που στέλνει το παιδί αυτό τόσους αιώνες μετά είναι, πιστεύω, αντιπολεμικό, κατά της βίας. Ζητάει να παλέψουμε για τα παιδιά στην Ασία, στην Αφρική και όπου αλλού, τα οποία ειναι θύματα εμφυλίων ή διεθνών συγκρούσεων και το μόνο που λαχταράνε είναι να έχουν την υγεία τους, τροφή, νερό και καθημερινό σχολείο. Κι αν δεν μπορούμε να παλέψουμε, τουλάχιστον ας τους στέλνουμε μια φορά στο τόσο μια ευγενική σκέψη ή μια προσευχή για να τελειώσουν τα βάσανά τους. Γιατί μπορεί μεν να πολλαπλασιάζονται ασύμμετρα σ’αυτές τις χώρες αλλά εξολοθρεύονται εξ ίσου ασύμμετρα, σε μικρή ηλικία.

  • Pingback: Ο μεγαλύτερος Έλληνας ζωγράφος — People & Ideas