Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Δάσος

foret

Αντικρύζοντας τα ωραία δάση της Κεντρικής Ευρώπης που οι άνθρωποι τα φροντίζουν ως κόρην οφθαλμού, αναπόφευκτα το μυαλό μου πηγαίνει στη χώρα μου, μια τόση δα χώρα στον χάρτη που είχε, όμως, αρκετά δάση μέχρι πρότινος. Βλέποντας την αγάπη των κατοίκων της Κεντρικής Ευρώπης για τα δάση τους, τις διαμαρτυρίες τους ενάντια στο ξήλωμα έστω και ενός δέντρου, σκέφτομαι την αδιαφορία των πάντων στην Ελλάδα για τους εμπρησμούς των δασών που κάθε χρόνο πληθαίνουν. Σκέφτομαι το ιδιωτικό κανάλι που φέτος έκανε αναδάσωση 1200 στρεμμάτων στα καμμένα της Αττικής ενώ τις ίδιες μέρες καίγονταν κάπου αλλού στην Αττική 8000 στρέμματα! Δεν θα ήταν καλύτερα να έχει ασχοληθεί με την πρόληψη και προστασία των υγιών, υπαρχόντων δασών; Σκέφτομαι τους «κουτόφραγκους» που έχουν σαν ειδικότητα τον «ιστορικό δέντρων», ο οποίος ανακαλύπτει νέα στοιχεία για την ιστορία μιας περιοχής, π.χ. για μάχες που τυχόν έγιναν εκεί, μέσα από τη βλάστησή της και από τους κορμούς των δέντρων. Έχουν και μια άλλη ειδικότητα οι «κουτόφραγκοι», αυτοί οι Ευρωπαίοι που τους λέμε καμμιά φορά και «βαρβάρους» επειδή κατά τα ανόητα στερεότυπά μας «όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, εκείνοι έτρωγαν βελανίδια». Οι πρώην βάρβαροι, λοιπόν, και νυν πολιτισμένοι, έχουν και την ειδικότητα του «γιατρού των δέντρων». Καμμιά φορά βρίσκεται στην Ελλάδα σαν τουρίστας κανένας τέτοιος γιατρός και βλέποντας ένα δέντρο ν’αργοπεθαίνει στην πλατεία ενός χωριού, συστήνει στους ντόπιους να το μην το περικυκλώνουν άλλο με τσιμέντο αλλά να το αφήσουν ν’ανασάνει.

Περπατώντας στο όμορφο δάσος της Κεντρικής Ευρώπης θα δω ένα σκιουράκι με φουντωτή ουρά να σκαρφαλώνει σ’ένα δέντρο, έναν ηλικιωμένο κύριο να κάνει το καθημερινό του τρέξιμο, μια κοπέλα να βγάζει τον σκύλο της βόλτα και να με καλημερίζει ευγενικά. Παρακάτω, σ’ένα ξέφωτο, υπάρχει μια παιδική χαρά, απόλυτα ενσωματωμένη με το περιβάλλον, με ξύλινα παιχνίδια και κάτι χαριτωμένα ξυλόγλυπτα αγριογούρουνα. Οι συνειρμοί με το δάσος πολλοί. Ένα ποίημα του Μιλτιάδη Μαλακάση που μου άρεσε όταν ήμουν μικρή και είχα αποπειραθεί να το μελοποιήσω. Το «Νορβηγικό Δάσος» του Χ.Μουρακάμι, ένα καλό βιβλίο που διάβασα πρόσφατα. Και βέβαια τα ελληνικά δάση, άγρια κι επιβλητικά στο Μαίναλο και στον Παρνασσό, πιο πρόσχαρα στο Πήλιο. Κι εκείνα που δεν υπάρχουν πια, της Πάρνηθας και της Πεντέλης. Εκεί που μας πήγαιναν οι γονείς μου τις Κυριακές όταν ήμασταν παιδιά, και ο πατέρας μου προχωρούσε μπροστά με μια γκλίτσα που είχε βρει στο Μέτσοβο ενώ η μητέρα μου, εκστασιασμένη από την ομορφιά της φύσης, μας φώναζε: «Αναπνεύστε!»

Εμείς τα παιδιά βαριόμασταν φρικτά τις πεζοπορίες αυτές και ονειρευόμασταν τη στιγμή που θα τέλειωναν, καταλήγοντας συνήθως σ’ένα ζαχαροπλαστείο με πολύ ωραία γλυκά που βρισκόταν στον δρόμο μας του γυρισμού. Μόνο αυτό μας ενδιέφερε τότε, στην παιδική και εφηβική ηλικία μας. Τι δεν θά’δινα τώρα να ξανάβλεπα αυτά τα μέρη που δεν υπάρχουν πια, που έγιναν μαύρα καρβουνιασμένα κλαδιά και «πολυτελείς κατοικίες».

Όλ’αυτά σκέφτομαι περπατώντας στα παραδεισένια δάση της Κεντρικής Ευρώπης που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο της κάθε πόλης για να μπορούν όλοι να τα χαίρονται. Τα βλέπουμε καμμιά φορά στην τηλεόραση, όμορφα και περιποιημένα, να τα διασχίζουν οι αθλητές μαραθωνοδρόμοι σε διάφορες αθλητικές διοργανώσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ενώ την ίδια στιγμή σε άλλο κανάλι μπορεί να παρακολουθούμε «ζωντανά» τον εμπρησμό του ίδιου του ιστορικού Μαραθώνα ή της αρχαίας Ολυμπίας! Δεν είναι οι πολλές βροχές που διατηρούν σε τόσο καλή κατάσταση τα δάση της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης. Είναι η αγάπη των ανθρώπων, το καθημερινό ανιδιοτελές τους ενδιαφέρον, η εθελοντική τους προσφορά για πρόληψη και προστασία των αγαθών της φύσης. Δεν είναι τα μελτέμια που γαργαλάνε τα χέρια των εγκληματιών και επαγγελματιών εμπρηστών στην Ελλάδα. Είναι η αδιαφορία μας να ενισχύσουμε με την παρουσία μας, διαθέτοντας λίγο χρόνο απ’ τη ζωή μας, έναν φυσιολατρικό σύλλογο, μια οικολογική οργάνωση που θα πάει ενάντια σε κάθε εμπόδιο, σε κάθε δυσκολία για ν’απαιτήσει λιγότερο τσιμέντο και περισσότερο πράσινο. Ώστε να μπορούμε κι εμείς να λέμε στα παιδιά: «Αναπνεύστε!»

(Οργανωθείτε: πεζοπορικοί σύλλογοι, φυσιολατρικοί, πυροπροστασίας, οικολογικές οργανώσεις)

Πεζοπορία
από την ένωση πεζών Θεσσαλονίκης, όπου διοργανώνουν οικογενειακές πεζοπορίες στο βουνό

Σύλλογοι πολιτών για δάση και πράσινο
Φίλοι Δάσους Συγγρού

Πυροπροστασία
Εθελοντές Δασοπροστασίας Αττικής

Οικολογικές οργανώσεις που ασχολούνται με Δάση
Ελληνική Εταιρία Προστασίας Φύσης
Καλλιστώ
(που έχει και προγράμματα δασοπροστασίας)
Αρκτούρος

και τα κλασσικά WWF  και Ορνιθολογική

Y.Γ.:  Σε μια ταινία με τίτλο « Ύπατος Άθλος, Πάνειον Όρος» ο σκηνοθέτης Π. Σκλάβος, ο οποίος ενδιαφέρεται για τον πολιτισμό και διατηρεί ένα ωραίο θερινό σινεμά σε ένα προάστιο, καταγράφει την εκστρατεία αναδάσωσης μιας περιοχής που κάηκε όπως πολλές άλλες το 2007.  Παλεύοντας να σβήσει τη φωτιά, έχασε τη ζωή του ο εθελοντής πυροσβέστης Βασίλης Φιλίππου. Ο Δήμος Καλυβίων μαζί με μεγάλο αριθμό πολιτών φύτεψαν περισσότερα από 25 χιλιάδες δέντρα.

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Πολύ ενδιαφέρον το ποστ σου Λητώ.

    Κι όμως υπάρχουν. Γιατροί δεντρων στην Ελλάδα θέλω να πω. Στο Ναύπλιο στην πλατεία Συντάγματος είναι ένας πλάτανος που σώθηκε από έναν ειδικό σε αυτά τα θέματα γεωπόνο. (Μου είπανε οι πλάτανοι είναι πλάσματα πολύ ευαίσθητα και αν πας να κόψεις το λάθος κλαρί μπορεί να μαραθεί ολόκληρος.)

    Ο θείος μου είναι δασολόγος και μου είπε πως το καλύτερο για την αναγέννηση ενός δάσους δεν είναι αη αναδάσωση αλλά να το αφήσουν ήσυχο! Περιφράξεις για να μη μπαίνουν οι κατσίκες και οι κάθε λογής «τράγοι» 🙂

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Να προσθέσω και την Φυσιολατρική Κίνηση «Βριλησσός» με ωραίες εκδρομές, ωραίες εκδηλώσεις και ωραία σελίδα στο ίντερνετ (www.vrilisos.gr)

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Μια ενδιαφέρουσα ταινία μικρού μήκους «Περί δασών και ανθρώπων»
    για γαλλομαθείς

    για αγγλομαθείς

  • Φαίδρα Σίμιτσεκ

    Πες ότι είναι του φωτογράφου Yann Arthur Bertrand! Πολύ ωραία και εκπαιδευτικά.Ευχαριστώ.

  • Από τη μία ιδρύεται μητρώο για τα ιστορικά δέντρα της Θεσ/νίκης
    http://www.agelioforos.gr/default.asp?pid=7&ct=1&artid=101793
    καλό αυτό
    και από την άλλη καίγονται πάλι τα δάση με τις πρώτες ζέστες και τους ανέμους, οι πυροσβέστες και οι εθελοντές δεν επαρκούν
    http://www.antinews.gr/2011/07/11/111796/
    κακό αυτό

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Είναι η χιλιοειπωμένη φράση με το δέντρο και το δάσος, στην κυριολεξία.

  • Και φέτος αφήνουμε πάλι να καούν τα ωραία, πανάρχαια, ζωογόνα δάση μας.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.