Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Συνομιλία με τη Σύσση Καπλάνη

Η Σύσση Καπλάνη, παραγωγός ραδιοφώνου, έχει σχέση ετών με το χώρο των εκδόσεων και το βιβλίο και μια προσωπική συνεισφορά στα ελληνικά γράμματα.  Της απευθύναμε μερικές  ερωτήσεις γύρω από το θέμα «βιβλίο» και είχε την ευγενή καλωσύνη να μας απαντήσει.

 

Κάθε ιστορική εποχή έχει τη δική της προτίμηση σε ένα λογοτεχνικό είδος: η Αναγέννηση στην ποίηση, η Κλασική εποχή στο θέατρο, και ο 19ος αιώνας στο μυθιστόρημα. Σήμερα, ποιο λογοτεχνικό είδος κυριαρχεί, αν βέβαια κυριαρχεί κάποιο;

-Φοβάμαι πως η προθήκη ενός κεντρικού βιβλιοπωλείου σήμερα αποδεικνύει πως κανένα λογοτεχνικό είδος δεν βρίσκει απόλυτη ανταπόκριση στους βιβλιόφιλους. Στην Ευρώπη την τελευταία δεκαετία το ιστορικό βιβλίο και το ιστορικό μυθιστόρημα αύξησε το ήδη υπάρχον σταθερό αναγνωστικό κοινό του. Ποτέ δεν μειώθηκε το ενδιαφέρον για βιβλία με ιστορικό- θρησκευτικό φόντο και μια περιπέτεια σε πρώτο πλάνο ικανή να αποπροσανατολίσει ένα αναγνωστικό κοινό χωρίς ιστορικές γνώσεις και σταθερή θρησκευτική πεποίθηση. Από την Αμερική κυρίως, αλλά και την Ευρώπη μας ήλθαν σωρηδόν βιβλία αυτοβοήθειας που δεν είναι λογοτεχνικά, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις έγιναν ανάρπαστα. Η ροζ λογοτεχνία που πριν μια δεκαετία –και επί μια τριετία- μεσουράνησε στην Ευρώπη ευτυχώς διέγραψε την πορεία της και ως άλλος διάττων αστήρ εξαφανίστηκε. Οι βιογραφίες ‘πουλάνε’, όταν υπόσχονται ματιές πίσω από τις γρίλιες. Κυκλοφορούν παγκοσμίως πολύ ενδιαφέροντα non fiction- όχι αναγκαστικά δοκίμια- βιβλία, που κι αυτά έχουν τους θαυμαστές τους. Ευτυχώς, κάποιοι λογοτέχνες επιβιώνουν ακόμη, να ‘ναι καλά οι άνθρωποι.

Η Ελλάδα ακολούθησε κατά το δυνατόν αυτές τις τάσεις, με το δεδομένα λιγοστό φιλαναγνωστικό  κοινό της. Οι Έλληνες δεν διαβάζουν λένε οι έρευνες. Οι Ελληνίδες είναι πιο φιλότεχνες αποδεδειγμένα, αλλά τι να σώσουν;

  

Τι απαντάτε στην ερώτηση «προς τι η λογοτεχνία;»
-Προς αυτογνωσίαν, προς γνώσιν, προς αθανασίαν, προς τέρψιν, προς επιβίωσιν.

  

Θα λέγατε ότι οι αναγνώστες είναι κουρασμένοι ενώ οι συγγραφείς είναι μια χαρά;

-Θα έλεγα πως οι αναγνώστες είναι κουρασμένοι κι απογοητευμένοι και οι συγγραφείς επίσης. Μπορούμε να φανταστούμε ότι οι αναγνώστες απ’τη μια, οι συγγραφείς απ’την άλλη και οι εκδότες, βιβλιοπώλες αποτελούν τα τρία μέρη ενός μεγάλου λαβυρίνθου. Και οι τρεις ομάδες  μοιράζονται  τον πανικό και το άγνωστο, που ίσως κάπου έχει μια διέξοδο, όπως είχε τύχει στο παρελθόν. Για την ώρα η σχέση φέρνει μόνο ζαλάδα.

 

Σήμερα όλοι γράφουν την ιστορία της ζωής τους… στο μέιλ, στα blogs, στο f/b, στο twitter βρισκόμαστε μέσα σε μια θάλασσα λέξεων, σε μια συνεχή λεκτική ηχορρύπανση. Αυτό δυσκολεύει τον συγγραφέα να διαμορφώσει το λόγο του;

-Αλλοίμονο, δεν έχουν καμία σχέση όλα αυτά τα γραφτά με τη συγγραφή ενός βιβλίου. Άλλο τα ψυχαναλυτικού περιεχομένου σημειώματα κι άλλο να είσαι συγγραφέας στην ουσία κι όχι μόνο για την Εφορία. Η συγγραφή θέλει έμπνευση, έρευνα, συνέπεια, προσήλωση, δουλειά, χρόνο, χορηγό.

 

Τις ερωτήσεις συνέταξε η Φαίδρα Σίμιτσεκ.

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.