Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Άννα Μανιάνι

anna_magnani

Τις προάλλες είδα ένα ντοκυμανταίρ για την Άννα Μανιάνι. Ήξερα ότι ήταν πολύ καλή ηθοποιός αλλά στο τέλος της σύντομης αυτής βιογραφικής εκπομπής, κατάλαβα πως ίσως ήταν η πιο μεγάλη ηθοποιός του 20ού αιώνα. Κάποιος που μιλούσε για εκείνην στο ντοκυμανταίρ, είπε ότι η Μανιάνι είχε γίνει πια τόσο σπουδαία και μεγάλη για το θέατρο και για τον κινηματογράφο που ήταν σαν ένα παλιό, μεγάλο έπιπλο αξίας, το οποίο δεν χωράει πλέον σε διαμέρισμα. Γι’αυτό την κατηύθυναν προς την τηλεόραση στο τέλος της ζωής της.

Ο Μαστρογιάννι έλεγε ότι παίζοντας μαζί της σε μια ταινία όπου υποδύεται αυτός τον φυλακισμένο κι εκείνη τη γυναίκα του που έρχεται να τον δει στο επισκεπτήριο, πίστεψε για πρώτη φορά και μοναδική ότι δεν έπαιζε ρόλο αλλά ότι αυτή ήταν πραγματικά η γυναίκα του που είχε έρθει να τον δει στη φυλακή.

Σε μια ταινία του Βισκόντι, τη «Bellissima» παίζει καταπληκτικά τον ρόλο μιας μητέρας που προσπαθεί να κάνει τη μικρή της κόρη σταρ της «Cinecitta». Όμως και πού δεν έπαιξε καταπληκτικά;

Στο τέλος, το ντοκυμανταίρ κλείνει με μια σκηνή που μ’έκανε να καταλάβω τι μεγέθους ήταν αυτή η ηθοποιός που πάντα δήλωνε ότι το μόνο που την ενοχλούσε στους ανθρώπους ήταν η υποκρισία.

Είναι μια σκηνή που, όπως βρήκα αργότερα ψάχνοντας στο ίντερνετ, ήταν από την ταινία «La Sciantosa» (Η Σαντέζα). Εμφανίζεται η Μανιάνι μπροστά σε ένα κοινό τραυματιών του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Φοράει την ιταλική σημαία, και μια κορώνα στο κεφάλι. Ετοιμάζονται οι μουσικοί (τον Τονίνο υποδύεται ο Μάσσιμο Ρανιέρι) να παίξουν κάτι ηρωικό, ένα εμβατήριο ίσως, κάτι θριαμβευτικό. Εκείνη βλέπει τους τυφλούς, τους κουτσούς, τους ακρωτηριασμένους και αρχίζει να θυμώνει. Πετάει τη σημαία, πετάει την κορώνα και λέει στους μουσικούς: «Παίξτε το άλλο τραγούδι, εκείνο που λέτε». Κι αρχίζει να τραγουδάει τον «Ερωτευμένο στρατιώτη», μια ιταλική καντσονέτα. Εκεί ο θεατής αρχίζει να κλαίει με μαύρο δάκρυ, να κλαίει χωρίς σταματημό. Στο τέλος κλαίει και η Μανιάνι απ’την σκηνή, κλαίνε οι μουσικοί, κλαίει το ακροατήριο των τραυματιών.

[youtube  rZM9Qizy–Q]

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.