Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Πορτραίτα επιστημόνων: Δρ Γιώργος Μαυρωτάς

Mavrotas

Το P&I επανέρχεται, μετά από ένα μικρό διάλειμμα λόγω εορτών, στα πορτραίτα επιστημόνων και παρουσιάζει τον Δρα Γιώργο Μαυρωτά.  Επίκουρος Καθηγητής στη Σχολή Χημικών Μηχανικών στο Εθνικού Μετσόβιο Πολυτεχνείο, τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα βρίσκονται στον τομέα της Επιχειρησιακής Έρευνας και συγκεκριμένα στον Μαθηματικό Προγραμματισμό με έμφαση στην Πολυκριτηριακή βελτιστοποίηση και τις εφαρμογές της σε Ενέργεια, Βιομηχανία, Περιβάλλον κλπ. Έχει κάνει περισσότερες από 40 σχετικές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Το αθλητικό του παρελθόν τον «κατατρέχει» κι έτσι ακόμα και σήμερα είναι λιγότερο γνωστός για την επιστημονική του καριέρα και περισσότερο για την αθλητική του καριέρα ως αθλητής του πόλο, όπου έχει συμμετάσχει με την εθνική ομάδα σε 5 Ολυμπιακούς Αγώνες και πολλές άλλες διεθνείς διοργανώσεις. Πρόσφατα έγραψε το μυθιστόρημα με τίτλο «Το θεώρημα της επτάδας» (εκδόσεις Πατάκη) το οποίο περιέχει και αρκετά στοιχεία από το αθλητικό και πανεπιστημιακό του παρελθόν.  Αρθρογραφεί επίσης στο www.protagon.gr.


Γιατί είστε σ’ αυτόν τον τομέα;

Ήμουν από το σχολείο καλός στα θετικά μαθήματα κι έτσι αποφάσισα να σπουδάσω στο Πολυτεχνείο. Δεν ήμουν λάτρης της χημείας, αλλά η Σχολή Χημικών Μηχανικών με τράβηξε γιατί είχε μεγάλο εύρος δραστηριοτήτων. Ο τίτλος «Χημικός» είναι λίγο περιοριστικός, στην πραγματικότητα είμαστε μηχανικοί διεργασιών και συστημάτων. Στην πανεπιστημιακή καριέρα με ώθησε το γεγονός ότι μου αρέσει ο συνδυασμός έρευνας και διδασκαλίας. Σε αυτό βοήθησε και το πολύ καλό περιβάλλον που βρήκα στο Εργαστήριο Βιομηχανικής και Ενεργειακής Οικονομίας και ιδιαίτερα ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης, ο τότε διευθυντής του που δεν υπάρχει πια. Ο συγκεκριμένος τομέας που ασχολούμαι είναι κυρίως η Επιχειρησιακή Έρευνα και η λήψη αποφάσεων. Ανάπτυξη και χρήση δηλαδή μαθηματικών μοντέλων για την βελτιστοποίηση συστημάτων και τη λήψη αποφάσεων.

Ποιο μεγάλο ερώτημα του κλάδου σας που έχει απαντηθεί, ξεχωρίζετε;

Η δικιά μας η επιστήμη έχει να κάνει περισσότερο με problem solving. Οπότε τα ερωτήματα που έχουν απαντηθεί είναι κυρίως μέθοδοι και αλγόριθμοι. Ο αλγόριθμος με την μεγαλύτερη επίδραση κατά τη γνώμη μου είναι ο αλγόριθμος Simplex από τον George Dantzig για την επίλυση προβλημάτων Γραμμικού Προγραμματισμού, δηλαδή βέλτιστης κατανομής πόρων σε δραστηριότητες. Ανακαλύφθηκε πριν 60 χρόνια και με τις διάφορες παραλλαγές του χρησιμοποιείται ευρέως ακόμα και σήμερα. Χωρίς τον αλγόριθμο Simplex ο κόσμος δεν θα ήταν όπως είναι σήμερα.

Κάποιο που παραμένει άγνωστο;

Δεν είναι τόσο ότι υπάρχει κάποιο άγνωστο ερώτημα όσο το ότι υπάρχουν προβλήματα μεγάλων διαστάσεων που ακόμα δεν έχουν λυθεί ικανοποιητικά. Επίσης η ρεαλιστική μαθηματική μοντελοποίηση πραγματικών προβλημάτων είναι κι αυτό μια πρόκληση καθώς και η ανακάλυψη νέων αλγορίθμων.

Ποια είναι η πιο έντονη στιγμή της καριέρας σας;

Στην επιστημονική μου καριέρα η πιο έντονη στιγμή ήταν όταν έγινε δεκτό για δημοσίευση το πρώτο μου επιστημονικό άρθρο. Πριν από αυτό όμως δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνο το Αυγουστιάτικο πρωινό του 1984 που άκουσα στο ραδιόφωνο το όνομά μου στους επιτυχόντες της σχολής χημικών μηχανικών ΕΜΠ.

Η καλύτερη ιδέα που είχατε ποτέ;

Να ασχοληθώ ερευνητικά με την πολυκριτηριακή βελτιστοποίηση, ήδη από το διδακτορικό μου. Τα σημερινά προβλήματα δεν μπορούν πλέον να προσεγγίζονται μόνο με ένα κριτήριο βελτιστοποίησης (π.χ. ελαχιστοποίηση του κόστους). Ιδιαίτερα σήμερα με την περιβαλλοντική και κοινωνική κρίση χρειάζονται μεθοδολογίες που θα οδηγούν σε πιο ισορροπημένες λύσεις. Τέτοιες λύσεις προκύπτουν αν θεωρήσουμε περισσότερα από ένα κριτήρια βελτιστοποίησης.

Ποιο ερώτημα σας ταλαιπωρεί;

Τι θα γίνει με τα Πανεπιστήμια στην Ελλάδα. Θα ηρεμήσουν ποτέ τα πράγματα για να επιτελέσουν το πραγματικό τους έργο; Θα γίνουν ποτέ πρωτοσέλιδα για τα ερευνητικά επιτεύγματά τους κι όχι για τις διαμάχες στο ποιος θα έχει το πάνω χέρι σε αυτά.

Τι σημαίνει έρευνα για σας, με τρεις μόνο λέξεις;

Έρευνα σημαίνει δοκιμή, αποτυχία, διόρθωση, με μία μόνο λέξη επιμονή. Δεν υπάρχει ερευνητική καριέρα χωρίς αποτυχημένες προσπάθειες. Κανένα πρόγραμμα, κανένας κώδικας  που έχω φτιάξει δεν έτρεξε σωστά με την πρώτη. Δοκιμάζεις, αποτυγχάνεις, επιμένεις, νικάς…

Έρευνα και Ελλάδα, ίσον επαγγελματική αυτοκτονία;

Η έρευνα είναι περισσότερο μεράκι και λιγότερο επάγγελμα. Iδιαίτερα στην  Ελλάδα που είναι πολύ υποτιμημένη και από το ίδιο το κράτος αλλά νομίζω και από την κοινωνία. Ποιος θέλει να γίνει ένας επιτυχημένος ερευνητής κι όχι ένας επιτυχημένος manager;

Οι λέξεις επιστήμη και ομορφιά συνδυάζονται;

Βεβαίως. Η ενασχόληση με την επιστήμη είναι ένας έρωτας και ο έρωτας είναι συνυφασμένος με την ομορφιά (τα βλέπεις όλα όμορφα όταν είσαι ερωτευμένος). Σε ατομικό επίπεδο ένας επιστήμονας μπορεί πολλές φορές να παραμελεί την εξωτερική του ομορφιά αλλά σίγουρα καλλιεργεί την εσωτερική του.

Μια συμβουλή στις νεότερες γενιές;

Να μην φοβούνται τον κόπο, μην είναι φυγόπονοι. Να νιώθουν περήφανοι όταν κοπιάζουν για κάτι, κι όχι κορόϊδα. Δυστυχώς δεν προβάλλονται όμως αυτά τα πρότυπα. Όποιος κουράζεται σήμερα θεωρείται κορόϊδο. Στην Ελλάδα ο κόπος λοιδορείται, χλευάζεται ενώ η «μαγκιά» εξυμνείται. Επίσης θα έλεγα στους νέους όχι απογοήτευση, όχι συνθηκολόγηση. Με την πρώτη δεν παίρνεις πρωτάθλημα. Σχεδόν σε όλους μας οι ήττες στη ζωή είναι περισσότερες από τις νίκες. Κάθε ήττα όμως προετοιμάζει την επόμενη νίκη. Κάθε χαμένη ευκαιρία ανοίγει άλλες πόρτες που οδηγούν πολλές φορές σε καλύτερα μονοπάτια. Να έχουν ανοικτές κεραίες. Μην στεγανοποιούν τη ζωή τους, όχι στη μία μόνον διάσταση. Τα στεγανά είναι καλά μόνο για τα πλοία. Πρώτα να δίνουν, να δείχνουν τι αξίζουν και μετά να ζητάνε. Τότε θα πάρουν περισσότερα. Και το κυριότερο, ένα σύστημα αλλάζει αν αλλάξουμε πρώτα εμείς.

Τι σας τρομάζει;

Η παντελής έλλειψη και παραβίαση στοιχειωδών κανόνων που οδηγεί στο να γίνει ζούγκλα η κοινωνία.

Ένα βιβλίο που θα ξαναδιαβάζατε με χαρά;

Τα κλασσικά εικονογραφημένα που θα μου θύμιζαν την παιδική μου ηλικία και τις μέρες καλοκαιρινής ξεγνοιασιάς

Ένα τραγούδι, ένα ποίημα ή ένας πίνακας που ξεχωρίζετε και σας εμπνέει;

Τραγούδι το Should I stay or should I go των Clash και το People are strange των Doors και από ελληνικά το Ήτανε μια φορά με την αλησμόνητη φωνή του Νίκου Ξυλούρη.

Ποίημα βέβαια η «Ιθάκη» του Κ. Καβάφη.

Πίνακας οι πρώτες ζωγραφιές των γιών μου.


Αν ενδιαφέρεστε να διαβάσετε τα πορτραίτα άλλων επιστημόνων, παρακαλώ πληκτρολογήστε τις λέξεις «πορτραίτα επιστημόνων» στo πεδίο «Search».

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.