Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Ταξιδεύοντας με τον Μπιλ Μπράϊζον

«Εγώ είμαι από το Ντε Μόϊν της Αϊόβα. Κάποιος έπρεπε νά’ναι κι από’κει». Κλασσική χιουμοριστική ατάκα του Μπιλ Μπράϊζον, ενός Αμερικανού συγγραφέα που έχει γράψει κυρίως ταξιδιωτική λογοτεχνία αν και τον τελευταίο καιρό καταπιάνεται και με άλλα είδη πεζογραφίας.

Στα πρώτα του βιβλία συγκαταλέγονται οι εντυπώσεις του από ένα νεανικό ταξίδι στην Ευρώπη («Ούτε εδώ ούτε εκεί») όπου περιγράφει τις πρώτες του αναμνήσεις απ’αυτή την μακρινή για εκείνον και αξιοπερίεργη ήπειρο. Τελικά θα τη γνωρίσει καλά αφού θα παντρευτεί Αγγλίδα και θα μείνει πολλά χρόνια στην πατρίδα της γυναίκας του. Θα τριγυρίσει και πάλι στην Ευρώπη, μεγαλύτερος, και χωρίς τον ανεκδιήγητο φίλο του Κατζ με τον οποίο είχε κάνει το πρώτο, μυθικό εκείνο ταξίδι. Θα φτάσει στη Σκανδιναβία για να δει το Βόρειο Σέλας και κάποιο βράδυ θα βαρεθεί τόσο πολύ που θ’ανοίξει τον τηλεφωνικό κατάλογο μιας σκανδιναβικής πόλης για ν’ανακαλύψει ποιό είναι το πιο κοινό όνομα εκεί. Ο Μπιλ Μπράϊζον θα αναφέρει όλα τα στερεότυπα που κατά καιρούς έχει ακούσει για τους Ευρωπαίους και στη συνέχεια θα τα αναιρέσει προσφέροντας την δική του, εντελώς πρωτότυπη ματιά για όλους και για όλα.

Σ’ένα άλλο βιβλίο («Η χαμένη ήπειρος») θα αφηγηθεί την επιστροφή του στην χώρα του, την Αμερική και θα περιγράψει με μελανά χρώματα την κατάντια της. Άνθρωποι αποβλακωμένοι από τη μανία για κατανάλωση, από το γρήγορο φαγητό, από τις άχαρες πόλεις που μοιάζουν όλες μεταξύ τους (στις κεντρικές ΗΠΑ τουλάχιστον) και σου προκαλούν κατάθλιψη. Ο Μπιλ Μπράϊζον δεν σέβεται τίποτα και κανέναν. Λέει τα πράγματα όπως τα αντιλαμβάνεται, με μια υπερβολή που φτάνει στα άκρα, γίνεται σχεδόν ιερόσυλος και σε αναγκάζει απ’τη μια να σκεφτείς ορισμένες πικρές αλήθειες και την ίδια στιγμή να ξεκαρδιστείς με το χιούμορ του που είναι άλλοτε χοντροκομμένο, άλλοτε λεπτό, αλλά πάντα αυθόρμητο και πηγαίο.

Στο βιβλίο «Μια βόλτα στο δάσος» παύει να είναι τόσο κωμικός καθώς κάνει πεζοπορία στα Απαλάχια Όρη και έρχεται αντιμέτωπος μ’ένα σωρό κινδύνους, με αδυσώπητη κούραση, με θλιβερές ιστορίες της περιοχής και με μια πραγματικότητα που τον συντρίβει.

Ξαναβρίσκει το χιούμορ του όταν περιγράφει την Αγγλία που τόσο αγαπάει στις «Σημειώσεις από ένα νησάκι»*. Ξαναβρίσκει τον ατρόμητο εαυτό του σαν δεινός περιηγητής που είναι, σαν άνθρωπος που δεν κάνει πίσω όταν πρόκειται για μακρινά και δύσκολα ταξίδια. Έτσι, φτάνει στην Αυστραλία, της οποίας την παράξενη πανίδα περιγράφει στο βιβλίο «Downunder». Ακόμα και όταν πηγαίνει με μια αποστολή ανθρωπιστικής οργάνωσης για να γράψει ένα βιβλίο («Αφρικανικό ημερολόγιο») κατά παραγγελίαν των μελών της για τις παραγκουπόλεις της Κένυας, ακόμα κι εκεί βρίσκει κάτι αστείο να πει, αν και ο στόχος του δεν είναι βεβαίως αυτός. Στην πραγματικότητα έχει αναλάβει να μας δείξει τις απίστευτες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούνε οι άνθρωποι εκεί, στερούμενοι τα στοιχειωδέστερα αγαθά και έχοντας να αντιμετωπίσουν καθημερινά τον εφιάλτη του Έϊτζ και άλλων ασθενειών.

Σαν λογοτέχνης και πρώην δημοσιογράφος, ο Μπράϊζον έχει, όμως, και άλλα ενδιαφέροντα. Έχει γράψει το βιβλίο «Μητρική γλώσσα» για τα αγγλικά, έχει γράψει ένα δοκίμιο για τον Σαίξπηρ, έχει γράψει ενθυμήσεις από τα παιδικά του χρόνια στην πληκτική Αϊόβα και μια «Μικρή ιστορία περί των πάντων (σχεδόν)» όπου όπως λέει και ο τίτλος καταπιάνεται με κάθε τι με τρόπο επιστημονικό. Στα χνάρια αυτού του βιβλίου εξέδωσε πρόσφατα και ένα καινούριο που λέγεται «Στο σπίτι: Μια σύντομη ιστορία της ιδιωτικής ζωής» όπου ασχολείται με αντικείμενα και συσκευές της καθημερινότητάς μας.

Πάντα γελαστός, καυστικός, πληθωρικός, ο Μπιλ Μπράϊζον έχει φίλους σ’όλο τον κόσμο αλλά δεν είναι πάντα αρεστός σ’εκείνους, τους οποίους σατιρίζει. Πολλοί βρίσκουν ότι αναπαράγει αρνητικά στερεότυπα για ορισμένους λαούς ενώ αρκετοί συμπατριώτες του είχαν ενοχληθεί από το γεγονός ότι παρουσίασε την χώρα τους σαν «Χαμένη ήπειρο», χαμένη στο τέλμα της ανίας και της υπερκατανάλωσης υλικών αγαθών.

Είτε μας αρέσει είτε όχι, πάντως, το σίγουρο είναι ότι ο Μπιλ δεν μασάει τα λόγια του. Προσωπικά του έχω αδυναμία και έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία του. Προτιμώ τα ταξιδιωτικά του αλλά αναγνωρίζω την ανάγκη του καλού λογοτέχνη να ασχοληθεί και με άλλα είδη. Έτυχε να τον διαβάσω στα αγγλικά αλλά ξέρω πως μερικά βιβλία του έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά. Σας εύχομαι καλή διασκέδαση και καλά ταξίδια μαζί του σ’όποια γλώσσα κι αν τον διαβάσετε!

*Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε με τον τίτλο «Ένας Αμερικάνος ταξιδεύει στη Βρετανία».

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Δεν έχω διαβάσειτίποτα δικό του ακόμα αλλά με κεντρίζει πάρα πολύ η «Μικρή ιστορία περί των πάντων (σχεδόν)» (συνάδελφος ξερόλας κι εγώ).
    Να δούμε πότε θα καταφέρω επιτέλους να το διαβάσω.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Το συγκεκριμένο βιβλίο δεν το έχω διαβάσει αλλά ξέρω ότι είχε μεγάλη επιτυχία. Το βέβαιο είναι πως θα σε κερδίσει το χιούμορ του, ό,τι κι αν διαβάσεις.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Στο τελευταίο του βιβλίο με τίτλο At home εξηγεί με τρόπο συναρπαστικό πώς εξελίχθηκε ο χώρος και η ιδέα του σπιτιού δια μέσου των αιώνων.

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Απόσπασμα από το βιβλίο: «Αν μπορούσαμε να βρεθούμε πίσω στον χρόνο, σ’ένα σπίτι της εποχής του Chippendale, μια διαφορά που αμέσως θα μας έκανε εντύπωση, θα ήταν ότι οι καρέκλες και τα υπόλοιπα έπιπλα ήταν συνήθως κολλημένα στους τοίχους δίνοντας σε κάθε δωμάτιο όψη αίθουσας αναμονής».
    …(Ένας λόγος για τον οποίο τα έβαζαν στην άκρη ήταν για να μπορούν πιο εύκολα να περπατάνε στα δωμάτια χωρίς να σκοντάφτουν πάνω σε έπιπλα στα σκοτεινά(. Επειδή ήταν κολλημένες στους τοίχους, οι πλάτες των πρώτων ταπετσαρισμένων καθισμάτων και καναπέδων έμεναν συχνά ατέλειωτες, όπως αφήνουμε κι εμείς σήμερα άντυτες τις πλάτες σε συρταριέρες και ντουλάπες. Όταν είχε κανείς επισκέψεις, συνηθιζόταν να φέρνει προς τα εμπρός τον κατάλληλο αριθμό από καρέκλες και να τις τοποθετεί σε κύκλο ή ημικύκλιο, όπως κάνουν στο δημοτικό όταν είναι η ώρα να διηγηθούν παραμύθια. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να γίνονται αναπόφευκτα όλες οι συζητήσεις βεβιασμένες και τεχνητές.»
    Μιλάει για τον 18ο αιώνα.

  • Μια βόλτα στο δάσος/A walk in the woods έγινε ταινία με τον Ρ.Ρέντφορντ και τον Ν.Νόλτε.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.