Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Annie Girardot

Πριν λίγο καιρό πέθανε στο Παρίσι, η σπουδαία Γαλλίδα ηθοποιός Annie Girardot. Το 2008 είχε μεταδοθεί στην γαλλική τηλεόραση ένα ντοκυμανταίρ με τίτλο “Ainsi va la vie” («Έτσι προχωρά η ζωή») με θέμα τη δοκιμασία που για 8 σχεδόν χρόνια περνούσε από την νόσο του Αλτσχάϊμερ.

H Α. Girardot γεννήθηκε στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1931. Τελείωσε το σχολείο, για λίγο σπούδασε νοσοκόμα, αλλά κατέληξε να σπουδάζει δραματική τέχνη στο Conservatoire National Superieur. Το 1954, συμμετέχει στον αναγνωρισμένου κύρους θίασο Comédie-Française του εθνικού θεάτρου. Λίγο μετά εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο. Το 1960 παίρνει τον αξέχαστο ρόλο της πόρνης Νάντια στο «Ο Ρόκο και τ΄ αδέρφια του» του Λ. Βισκόντι, δίπλα στον Alain Delon και τον Renato Salvatori, τον οποίο και παντρεύτηκε. Αυτός ο γάμος της έδωσε την ευκαιρία να παίξει και σε πολλές ιταλικές παραγωγές (“Dillinger ‘e morto” του Marco Ferreri, “Una voglia da morire” του D.Tessari κ.ά).

Από την δεκαετία του ’60, η Girardot με την χαρακτηριστική τραχειά φωνή και τα ωραία πόδια, έδειξε τη μοναδική της ευχέρεια να κινείται σε διάφορα κινηματογραφικά είδη (αν και είχε δηλώσει ότι πολλά απ’ αυτά που έκανε τα έκανε μόνο για το χρήμα…), και να παίζει πολύ διαφορετικούς ρόλους. Σπουδαιότεροι και γνωστότεροι ήταν στο “Vivre pour vivre” (1967) ως σύζυγος του «δημοσιογράφου» Yves Montand, στο “Un homme qui me plaît” ως η «άλλη» γυναίκα του Belmondo, στο “mourir d’aimer”-Πεθαίνω από αγάπη (1970 του André Cayatte) ως δασκάλα που ερωτεύεται τον μαθητή της, εργασιομανής γιατρός στο “Docteur  Françoise Gaillard” (1976) και μητέρα της I. Huppert, όπως επίσης μητέρα της Huppert εμφανίζεται και στο “La Pianiste”, το βραβευμένο και πολυσυζητημένο έργο του Michael Haneke (2001).

Οι Γάλλοι την λάτρεψαν, κάποια εποχή μάλιστα, πιο πολύ και από την B. Bardot ή την J. Morreau. Έπαιξε σε πάνω από 120 ταινίες, σε τηλεοπτικές παραγωγές και βέβαια στο θέατρο. Ο C. Lelouch (που ήταν το μοναδικό όνομα που θυμόταν στα τελευταία της) είπε πως «ήταν η σπουδαιότερη μεταπολεμική Γαλλίδα ηθοποιός και θα μείνει για μένα η πιο ωραία ανάμνηση που έχω σαν σκηνοθέτης και σαν άντρας»).

Annie Girardot (Παρίσι 25/10/1931 – 28/2/2011)

Πριν λίγες ημέρες πέθανε στο Παρίσι, η σπουδαία Γαλλίδα ηθοποιός Annie Girardot. Το 2008 είχε μεταδοθεί στην γαλλική τηλεόραση ένα ντοκυμανταίρ με τίτλο “Ainsi va la vie” («Έτσι προχωρά η ζωή») με θέμα τη δοκιμασία που για 8 σχεδόν χρόνια περνούσε από την νόσο του Αλτσχάϊμερ.

H Α.Girardot γεννήθηκε στο Παρίσι τον Οκτώβριο του 1931. Τελείωσε το σχολείο, για λίγο σπούδασε νοσοκόμα, αλλά κατέληξε να σπουδάζει δραματική τέχνη στο Conservatoire National Superieur. Το 1954, συμμετέχει στον αναγνωρισμένου κύρους θίασο Comedie Francaise του εθνικού θεάτρου. Λίγο μετά εμφανίστηκε και στον κινηματογράφο. Το 1960 παίρνει τον αξέχαστο ρόλο της πόρνης Νάντια στο «Ο Ρόκο και τ΄ αδέρφια του» του Λ. Βισκόντι, δίπλα στον Alain Delon και τον Renato Salvatori, τον οποίο και παντρεύτηκε. Αυτός ο γάμος της έδωσε την ευκαιρία να παίξει και σε πολλές ιταλικές παραγωγές (“Dillingere morto” του Marco Ferreri, “Una voglia da morire” του D.Tessari κ.ά).

Από την δεκαετία του ’60, η Girardot με την χαρακτηριστική τραχειά φωνή και τα ωραία πόδια, έδειξε τη μοναδική της ευχέρεια να κινείται σε διάφορα κινηματογραφικά είδη (αν και είχε δηλώσει ότι πολλά απ’ αυτά που έκανε τα έκανε μόνο για το χρήμα…), και να παίζει πολύ διαφορετικούς ρόλους. Σπουδαιότεροι και γνωστότεροι ήταν στο “Vivre pour vivre” (1967) ως σύζυγος του «δημοσιογράφου» Yves Montand, στο “Un homme qui me plait” ως η «άλλη» γυναίκα του Belmondo, στο “mourir daimer”-Πεθαίνω από αγάπη (1970 του Andre Cayatte) ως δασκάλα που ερωτεύεται τον μαθητή της, εργασιομανής γιατρός στο “Docteur Francoise Gaillard” (1976) και μητέρα της Is. Huppert, όπως επίσης μητέρα της Huppert εμφανίζεται και στο “La Pianiste”, το βραβευμένο και πολυσυζητημένο έργο του Michael Haneke (2001).

Οι Γάλλοι την λάτρεψαν, κάποια εποχή μάλιστα, πιο πολύ και από την B.Bardot ή την J. Morreau. Έπαιξε σε πάνω από 120 ταινίες, σε τηλεοπτικές παραγωγές και βέβαια στο θέατρο. Ο C.Lelouch (που ήταν το μοναδικό όνομα που θυμόταν στα τελευταία της) είπε πως «ήταν η σπουδαιότερη μεταπολεμική Γαλλίδα ηθοποιός και θα μείνει για μένα η πιο ωραία ανάμνηση που έχω σαν σκηνοθέτης και σαν άντρας»).

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.