Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

"Κορίτσια ο Μπάρκουλης… και άλλα δεινά!"


Από τους γνωστότερους ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου, ο Ανδρέας Μπάρκουλης προκάλεσε το θρυλικό σλόγκαν «κορίτσια ο Μπάρκουλης» τόσο, που τη δεκαετία του 1960 η φωτογραφία του υπήρχε σε κάθε σχολική τσάντα κοριτσιού. Ίσως η γοητεία αυτή να μεταφράστηκε γι’ αυτόν στην πραγματικότητα σε μια πλούσια συναισθηματική ζωή -δεν έχω διαβάσει την πρόσφατη βιογραφία του να το ξέρω- όμως το θέμα που μας αφορά σήμερα είναι άλλο και συνοψίζεται στην εξής ερώτηση : «Μα τί του βρίσκουν τέλος πάντων (και είναι τέτοιος γόης)!».  Πώς δηλαδή να εξηγήσει κανείς την έλξη των γυναικών για… τους γυναικάδες Καζανόβες που αλλάζουν τις φιλενάδες σαν τα πουκάμισα;

Λίγη επιστήμη θα μας απαντήσει και θα μας αποδείξει ότι το μυστήριο του πράγματος δεν βρίσκεται διόλου σε κάποιο μαγικό φυσικό χαρακτηριστικό φίλτρο, όπως είναι το σχήμα του προσώπου, η φωνή, τα χέρια, η κορμοστασιά ή οι φερορμόνες που εκπέμπει ο ακαταμάχητος, αλλά στο μυαλό των ίδιων των γυναικών. Γιατί όσες έχουν μια τέτοια αδυναμία, και είναι μάλλον η πλειοψηφία, ακολουθούν απλώς μια έντονη έμφυτη τάση μίμησης συμπεριφοράς! Με άλλα λόγια, η ελκυστικότητα ενός άνδρα δεν μετράται μόνο με βάση τα υποκειμενικά ατομικά κριτήρια αξιολόγησης της κάθε γυναίκας αλλά λειτουργούν έντονα δημόσια κριτήρια. Ή σε γλώσσα επιστημονική: κατά την εύρεση συντρόφου, ο καθένας λαμβάνει πληθώρα πληροφοριών για την αξία του υποψηφίου, αλλά εστιάζοντας σε άτομα που έχουν ήδη προεπιλεγεί με επιτυχία από άλλους, κερδίζει επιπλέον σιγουριά…

To φαινόμενο αυτό έχει ονομαστεί “mate copying” και έχει μελετηθεί εκτενώς στα θηλυκά πολλών ζώων όπως ψάρια, πτηνά και θηλαστικά. Τα δεδομένα δείχνουν ότι τα θηλυκά είναι απόλυτα ικανά να αποκομίσουν προσωπική πληροφορία για την αναπαραγωγική αξία ενός πιθανού συντρόφου βάση της «δημόσιας» συμπεριφοράς του. Ας δούμε ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα: αυτό της μιμητικής συμπεριφοράς μυγών, του είδους drosophila, οι οποίες έχουν εγκέφαλο μικρότερο απ’ την κεφαλή μιας καρφίτσας.

Ένα ενδιαφέρον πείραμα που έγινε το 2009 σχεδιάστηκε ως εξής : αρσενικές μύγες πασπαλίστηκαν είτε με μια πούδρα ροζ φλούο ή με μια πράσινη φλούο ώστε να δημιουργήσουν δύο οπτικά καλά διαχωρισμένους πληθυσμούς. Σε ένα σωληνάριο από πλεξιγκλάς έβαλαν ένα αρσενικό χρώματος πράσινου και δυο θηλυκά, το πρώτο μαζί του και το δεύτερο σε ένα εσωτερικό χώρο διαχωρισμένο από το πρώτο με ένα διάφανο τοίχο. Το αρσενικό και το θηλυκό ζευγάρωσαν μαζί φυσικά, κάτω από τα μάτια της απομονωμένης δεύτερης μύγας. Σε δεύτερο στάδιο τώρα, το ζευγάρι χωρίστηκε και στη θέση του πράσινου αρσενικού μπήκε ένα ροζ αρσενικό. Το θηλυκό όμως που είχε μόλις ζευγαρώσει αρνήθηκε τις προτάσεις του δεύτερου αρσενικού πάντα κάτω από το περίεργο βλέμμα της απομονωμένης δεύτερης θηλυκής μύγας. Όταν η τελευταία τοποθετήθηκε επιτέλους μαζί με δυο αρσενικά, ένα ροζ και ένα πράσινο, ποιο νομίζετε ότι επέλεξε για ταίρι; Το πράσινο αγόρι και όχι το ροζ που είχε φάει χυλόπιτα! Το ίδιο πείραμα επαναλήφθηκε πολλές φορές και με αντίστροφους όρους δηλαδή ο γόης ντύθηκε με ροζ και ο παρατημένος με πράσινο και τα αποτελέσματα έδειξαν σταθερά ότι ανεξάρτητα από το χρώμα, η μύγα επέλεγε το ταίρι της πάντα σύμφωνα με την επιλογή της θηλυκής που είχε δει αρχικά να ζευγαρώνει.

Στον άνθρωπο τώρα τέτοιες μελέτες έγιναν σχετικά πρόσφατα. Έτσι, το 2008 ένα άρθρο, έδειξε ότι μια γυναίκα βρίσκει πιο ενδιαφέρον έναν άνδρα που φωτογραφίζεται με μια άλλη γυναίκα παρά τον ίδιο άνδρα μόνο του ή σε συντροφιά μ’ έναν άλλο άνδρα. Επιπλέον, άλλη μελέτη του 2010, με παρόμοια προσέγγιση έδειξε ότι άνδρες με χαμογελαστή γυναικεία συντροφιά δείχνουν πιο ελκυστικοί στις γυναίκες απ’ ότι οι ίδιοι με παρέα που κάνει μούτρα (δεν είναι δύσκολο να το αντιληφθούμε). Σαν να λέμε ότι μια επιτυχημένη κατάκτηση επιζητά και άλλες κατακτήσεις… Το αντίθετο όμως δεν φαίνεται να ισχύει: ένας άνδρας έλκεται λιγότερο από μια γυναίκα που συνοδεύεται από έναν άλλο άνδρα απ’ ότι αν είναι μόνη της ή με γυναικεία συντροφιά. Με άλλα λόγια, οι άνδρες προτιμούν ο ερωτικός στόχος τους να είναι χωρίς παρέα – βλέπε αντίζηλο.

Να συμπεράνουμε λοιπόν τα εξής : πρώτον ότι οι γυναίκες είναι που επιλέγουν, δεύτερον ότι όλες οι γυναίκες υιοθετούν ασυνείδητα μια αρχέγονη μιμητική συμπεριφορά στο ζήτημα αυτό και τρίτον και σημαντικότερο, ότι για να γίνει ένας άνδρας πιο ελκυστικός η καλύτερη στρατηγική είναι να εμφανίζεται πρώτα με μια όμορφη φίλη που θα τραβήξει, σαν τις μύγες, όλες τις υπόλοιπες! Εκτός βέβαια αν είναι σαν τον υπεράνω νόμων Sean Connery, το απόλυτο διαχρονικό πρότυπο της ήρεμης ανδροπρέπειας…

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.