Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Μία μέρα φωτογραφίζοντας στη φύση

05:30. Το ξυπνητήρι χτυπά σαν τρελό, αλλά είναι από τις λίγες φορές που δεν με ενοχλεί. Αυτό συμβαίνει γιατί η μέρα που ακολουθεί θα με αποζημιώσει επειδή θα την περάσω παρατηρώντας και φωτογραφίζοντας τη φύση στη λιμνοθάλασσα Καλοχωρίου. Ετοιμάζομαι γρήγορα, φτιάχνω καφέ και σε λίγο βρίσκομαι εκεί.

Το ξύπνημα για να προλάβω το μαγευτικό φως του ανατέλλοντος ηλίου φαίνεται να έχει πάει στράφι καθώς ομίχλη καλύπτει όλη τη λιμνοθάλασσα. Αυτό βέβαια κάνει το τοπίο ιδιαίτερα σαγηνευτικό και έτσι ακούγονται τα πρώτα κλικ της φωτογραφικής μηχανής.

Με το που διαλύεται η ομίχλη παίρνω το χωματόδρομο που χωρίζει τον Θερμαϊκό από τη λιμνοθάλασσα και αρχίζει η ορνιθοπαρατήρηση (birdwatching). Τα πουλιά για ακόμη μια φορά είναι πολλά σε αριθμούς και σε ποικιλία, παρά τη συνεχή περιβαλλοντική υποβάθμιση της περιοχής. Αγωνίζομαι να ξεχωρίσω τα διαφορετικά είδη παπιών, καθώς εμφανίζουν μικροδιαφορές και είναι επιπλέον πολύ μακριά μου. Έμαθαν με τα χρόνια να αποφεύγουν τις ακτές γιατί εκεί πυροβολούνται.

Τα πρώτα πουλιά που συναντώ σε «πεδίο βολής» για το φακό μου είναι μερικοί βουβόκυκνοι (Cygnus olor). Πρώτη μου δουλειά είναι να δω αν μέσα σε αυτούς υπάρχει κάποιο άτομο των σπανιότερων για την Ελλάδα αγριόκυκνων (Cygnus cygnus)  και νανόκυκνων (Cygnus columbianus). Δυστυχώς δε στέκομαι τυχερός, αλλά οι πόζες των βουβόκυκνων με αποζημιώνουν.

Συνεχίζω οδεύοντας προς το μέρος όπου μαζεύονται γλαρόνια για να ψαρέψουν. Σβήνω τη μηχανή του αυτοκινήτου και περιμένω υπομονετικά να πλησιάσουν. Έπειτα αυτά αρχίζουν τις εντυπωσιακές βουτιές τους. Μόλις καταφέρουν και πιάσουν κάποιο ψάρι τρέχουν προς τη φωλιά τους να ταΐσουν τους νεοσσούς τους.

Στρέφοντας το βλέμμα μου και πάλι προς τη λιμνοθάλασσα, βλέπω ένα νανοβουτηχτάρι (Tachybaptus ruficollis). Καθώς είναι πολύ ντροπαλό, αμέσως μου γυρίζει την πλάτη και φεύγει. Παραδίπλα στέκει μια αλκυόνη (Alcedo atthis), παραμονεύοντας από ψηλά για ψάρια.

Έχει μεσημεριάσει πλέον και εκτός από την κούραση δεν βοηθάει και ο δυνατός μεσημεριανός ήλιος. Έτσι είναι ώρα για διάλειμμα και φαγητό. Μόλις λοιπόν ξαναγεμίσουν οι μπαταρίες παίρνω και πάλι το δρόμο. Η κατεύθυνση τώρα είναι προς τις μικρές λιμνοθάλασσες μετά τον Γαλλικό ποταμό. Το νου μου εκτός από τις λιμνοθάλασσες τον έχω και στα βραχάκια που λειτουργούν ως κυματοθραύστες. Δεν περνάει λίγη ώρα και μπροστά μου βλέπω έναν θαλασσοσφυριχτή πάνω σε αυτά (Charadrius alexandrinus), ενώ παραδίπλα στέκει και μια λιβαδοκελάδα (Anthus pratensis). Και αν στα βράχια μαζεύονται πολλά πουλιά, στα σύρματα μαζεύονται ακόμη περισσότερα, όπως μία νεαρή κιτρινοσουσουράδα (Motacilla flava) που με στραβοκοιτάει.

Ο ήλιος έχει πλέον αρχίσει να πέφτει. Το φως αυτήν την ώρα, μαζί με αυτό της ανατολής, είναι το καλύτερο της ημέρας. Έτσι κάνει τον ακτίτη (Actitis hypoleucos) που στέκει μπροστά μου να λαμπυρίζει. Καθώς στη συνέχεια η μέρα σβήνει, τα νυκτόβια αρπακτικά ξυπνούν. Η τέλεια ευκαιρία να δει κανείς κουκουβάγιες και να κλείσει ευχαριστημένος και γεμάτος εικόνες μία μέρα φωτογραφίζοντας στο Καλοχώρι.

Τελευταίος σταθμός ο υπολογιστής στο σπίτι, όπου γίνεται η μεταφορά των φωτογραφιών, αλλά και των δεδομένων παρατήρησης. Αρωγός στο τελευταίο είναι η ηλεκτρονική βάση ορνιθοπαρατήρησης Ορνιθότοπος όπου συλλέγονται εδώ και μερικά χρόνια παρατηρήσεις από εξορμήσεις σε όλη την ελληνική επικράτεια.

Η φύση είναι εκεί έξω διαθέσιμη προς θαυμασμό. Δεν είναι ανάγκη κανείς να τρέξει μακριά. Παράδειγμα: ό,τι είδατε παραπάνω απέχει μόνο 9 χιλιόμετρα (ή αλλιώς 15 λεπτά) από το κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Άλλες φωτογραφίες του biologion μπορείτε να βρείτε στο μπλογκ «Τα πουλιά της Θεσσαλονίκης» καθώς και στο flickr.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Πάρα πολύ ωραία, ακόμα και μέσα απ’το διαδίκτυο η φύση είναι τόσο ωραία και η ατμόσφαιρα που μεταφέρει αυτό το κείμενο, έχω την αίσθηση ότι βρίσκομαι εκεί. Ευχαριστούμε.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.