Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Σπάστε τα τρανζίστορ, σκοτώστε τις ξανθιές

Όλοι έχουμε περάσει ανεκδιήγητες ημέρες σε δημόσιες υπηρεσίες που μας κάνουν να σκεφτόμαστε ότι η Δίκη του Κάφκα φαντάζει μπροστά τους σαν μια βόλτα σε παιδική χαρά.

Όλοι έχουμε ζήσει σουρρεαλιστικές καταστάσεις αντιμετωπίζοντας τον σαδισμό, την αναλγησία, την τεμπελιά των υπαλλήλων που θεωρούν ότι μας κάνουν χάρη αν τελικά μας εξυπηρετήσουν.

Όλοι έχουμε αναρωτηθεί γιατί είχαμε την ατυχία να γεννηθούμε στην Ελλάδα, την χώρα όπου γεννήθηκε επίσης η δημοκρατία, η φιλοσοφία, και άλλα πολλά αλλά όπου σήμερα μας κάνουν ό,τι θέλουν αυτοί οι ανυπόφοροι συνάνθρωποί μας.

Σήμερα, όμως, η κατάσταση για μένα έφτασε σ’ένα σημείο όπου πίστεψα ότι αυτό που ζούσα δεν ήταν αληθινό. Ότι συνέβαινε σε κάποιον άλλον, σ’ένα παράλληλο σύμπαν, σε μια φανταστική χώρα.

Κι όμως ήμουν στην Αθήνα κι είχα έρθει να πάρω ένα έγγραφο από κάποια δημόσια υπηρεσία. Στον 21ο αιώνα, σ’ένα σχετικά μοντέρνο και φωτεινό κτήριο με βρώμικους κοινόχρηστους χώρους, ανακοινώσεις κολλημένες με σελοτέϊπ που είχαν αρχίσει να φεύγουν στη μια γωνία, εργαζόμενους που προσπαθούσαν να κάνουν τη δουλειά τους. Στο βάθος έπαιζε ένα τρανζίστορ κάποιου υπαλλήλου. Δεν έπαιζε μια ανώδυνη μουσική από αυτές τις χαλαρωτικές των σούπερ μάρκετ, δεν έπαιζε κάτι απαλό. Όχι. Αν και η ένταση ήταν σιγανή, εν τούτοις ακουγόταν ο Καζαντζίδης ή κάποιος αντίστοιχος λαϊκός καλλιτέχνης να θρηνεί και να οδύρεται. Τέτοιος νταλκάς πρωί πρωί… Μου φάνηκε σαν νά’μουν στα βάθη της Ανατολής κι ακόμα παραπέρα. Στην Ευρώπη του 21ου αιώνα, σε υπηρεσία όπου υποτίθεται ότι εξυπηρετείται το κοινό; Δεν είχα δει τίποτα ακόμα.

Στάθηκα στην ουρά για να πάρω το χαρτί μου και τις πληροφορίες που χρειαζόμουν από μια ξανθιά υπάλληλο, η οποία οπωσδήποτε το βράδυ πρέπει να εργαζόταν σε σκυλάδικο! Τέτοια ήταν η όψη της και η περιβολή της. Μαλλί ξανθό πλατινέ με μαύρη ρίζα. Χιλιάδες βραχιόλια στον καρπό και πουλόβερ με λαμέ σχέδια. Μπότα με τακούνι δωδεκάποντο. Πάνω στο γραφείο της μια σειρά από φωτογραφίες των παιδιών της, του άντρα της (και οι λαϊκές τραγουδίστριες έχουν οικογένεια!) μαζί με δεκάδες χνουδωτά σκυλάκια, αρκουδάκια και άλλα ζωάκια που της είχαν χαρίσει προφανώς τα προαναφερθέντα μέλη της οικογενείας της. Η γυναίκα δεν ήταν αγενής ή βαριεστημένη. Έκανε την δουλειά της όπως έπρεπε. Αλλά η εμφάνιση της ίδιας και του γραφείου της σε συνδυασμό με το κλάμμα του Καζαντζίδη κι όλο το υπόλοιπο γύρω χάλι ήταν απίστευτο. Σίγουρα στο Μπαγκλαντές θα είναι καλύτερα, σκέφτηκα.

Και για πρώτη φορά δεν θεωρώ ότι ήμουν υπερβολική.

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.