Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Το χρώμα της καταστροφής

Ο σεισμός στην Αϊτή, το τσουνάμι της Ιαπωνίας, η κρίση στην Ελλάδα… Τι χρώμα έχουν οι καταστροφές, η δυστυχία, η κατάρρευση και η έλλειψη ελπίδας; Κάθε χρώμα κρύβει μια συμβολική αξία που αλλάζει ανάλογα με τις εποχές και τους πολιτισμούς και είμαστε κατά κάποιο τρόπο προκατειλημμένοι. Άρα θα επιλέγαμε τις ξεθωριασμένες αποχρώσεις του γκρι και του μαύρου;

Το βλέμμα μας σταμάτησε στο έργο του Αμερικανού ζωγράφου Amze Emmons γιατί η δική του ματιά σε τοπία καταστροφής, τενεκεδουπόλεις ή καταυλισμούς προσφύγων έχει, αντίθετα, μια εντυπωσιακή ζωντάνια. Μια σύνθεση σαν πολύχρωμο μωσαϊκό από μολύβι, ακρυλικό, νερομπογιές και γκουάς με χρωματικές αποχρώσεις εκεί που δεν τις περιμένεις και τόνους που συνδέονται με την ελαφρότητα, επιπολαιότητα ίσως, σε ένα σύνολο γοητευτικό παρ’όλ’αυτά.

Τι σημαίνει αυτό το χρωματικό φεστιβάλ; Ότι δεν υπάρχει καταστροφή χωρίς κάποιο στοιχείο ανθρωπιάς και ελπίδας, ότι η ομορφιά εμπεριέχει μια δόση κυνισμού, ότι το γήινο έχει και λάμψη και η λάμψη φέρει σημάδια ποταπότητας;

Τα χρώματα της καθημερινότητάς μας σε βαθιά κρίση μπορεί να είναι αυτά της λάσπης, αλλά ας ρίξουμε μια δεύτερη ματιά σε όλα τα πολύχρωμα, φωτεινά και τιποτένια πράγματα γύρω μας που μας κρατούν όρθιoυς και ζωντανούς.

Ευχαριστούμε! Χ

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.