Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Bruschetta for you


Μερικές φορές θυμάμαι ένα ωραίο πιάτο που έφαγα κάποτε και μου τρέχουν τα σάλια.

Αν μπορούσα να καταρτίσω μια λίστα με τα καλύτερα που έχω δοκιμάσει σε εστιατόρια θα ξεκινούσα από την ψαροφαγία σ’ένα από τα παλιότερα μαγαζιά της Φώκαιας στο δρόμο για το Σούνιο όπου βασίλευαν τα χταπόδια και τα τηγανιτά καλαμαράκια σε εποχές που δεν ήταν κατεψυγμένα και εισαγωγής από μακρινούς ωκεανούς και όπου σε σπάνιες περιστάσεις γιορτάζαμε παραγγέλνοντας έναν ωραίο αστακό. Όχι την αστακομακαρονάδα που έγινε αργότερα της μόδας, αλλά τον τίμιο, σκέτο αστακό με λίγο λαδολέμονο πάνω στο γλυκό του κρέας.  Στο τέλος σπάγαμε τις δαγκάνες μ’εκείνο το εργαλείο και απολαμβάναμε ό,τι ακόμα μπορούσε να φαγωθεί.

Από τη λίστα δεν μπορεί να λείπει φυσικά η ωραία αχινοσαλάτα σε μια ταβέρνα της Ύδρας, ούτε κάτι ψαρούκλες σε μια άλλη ταβέρνα της Σκιάθου ούτε τα θαλασσινά –αχ αυτά τα θαλασσινά της παιδικής μου ηλικίας- σε μια ταβέρνα της Χαλκίδας που δεν ξέρω αν υπάρχει πια. Τι θαλασσινά ήταν εκείνα, αχιβάδες ίσως, δεν θυμάμαι, το μόνο που θυμάμαι είναι ότι τους έβαζα λεμόνι και τα καταβρόχθιζα!

Προφανώς, λοιπόν, έχω μια αδυναμία στα προϊόντα της θάλασσας. Ναι, αλλά όχι μόνο σ’αυτά.  Στη λίστα θα έβαζα κι ένα καταπληκτικό ραγού που έφαγα σ’ένα εστιατόριο στο Ρίμινι. Η εικόνα που έχω, και κυρίως η γεύση, είναι από μια μακαρονάδα με νόστιμο κρέας από πάνω, κόκκινη σάλτσα και μπιζέλια.  Και πάλι στην Ιταλία, σε ένα μάλλον ακριβό εστιατόριο του Τραστέβερε, στη Ρώμη, ένα φιλετάκι με πατάτες τηγανιτές, πολύ απλό αλλά εξαιρετικό.

Τελικά, όπως σε όλα τα πράγματα, η ομορφιά είναι στην απλότητα. Όχι πολλές σάλτσες και τυριά και κρέμες γάλακτος.

Και για να μη νομίζετε πως έχω μόνο ακριβά γούστα, με αστακούς και φιλετάκια στο Τραστέβερε, θα σας πω ότι το αγαπημένο μου φαγητό είναι τα όσπρια.  Πάντα λέω ότι καταλαβαίνω τον Ησαύ που πούλησε τα πρωτοτόκιά του έναντι πινακίου φακής, γιατί αυτό το φαγητό είναι μεγαλειώδες μέσα στην απλότητά του.

Κι αν θέλετε κάτι ακόμα πιο απλό και γρήγορο, σας παραδίδω δυο συνταγές για «μπρουσκέτα» που μπορείτε να προσφέρετε πριν από το κυρίως γεύμα για ν’ανοίξετε την όρεξη σε όποιον πρόκειται να φάει μαζί σας.

Μπρουσκέτα 1

Φρυγανίζουμε μερικές φέτες ψωμί και περνάμε από πάνω τους μια σκελίδα σκόρδο. Λίγο τρίψιμο αρκεί.  Σε ένα μπωλ χτυπάμε λίγο λάδι με λεμόνι, ρίγανη και μπούκοβο (κόκκινη πιπεριά τριμμένη).  Περιχύνουμε με μικρή ποσότητα αυτού του μίγματος τις φρυγανιές. Προσθέτουμε και λίγο αλάτι.

Μπρουσκέτα 2

Φρυγανίζουμε μερικές φέτες ψωμί. Κόβουμε μια σκελίδα σκόρδο σε πολύ μικρά κομμάτια και βάζουμε από ένα πάνω σε κάθε φέτα ψωμί. Κόβουμε μια δυο ντομάτες σε πολύ μικρά κομμάτια και σκεπάζουμε μ’αυτά τις φέτες του ψωμιού. Ρίχνουμε μερικές σταγόνες λάδι πάνω στις φέτες του ψωμιού και λίγο αλάτι.

Λητώ Σεϊζάνη

Η Λητώ Σεϊζάνη είναι μεταφράστρια και συγγραφέας. Έχει σπουδάσει Ιταλική φιλολογία και έχει κάνει μεταπτυχιακές σπουδές μετάφρασης. Έχει εργαστεί σαν μεταφράστρια σε διάφορα περιοδικά και σε έναν τηλεοπτικό σταθμό. Έχει δημοσιεύσει τέσσερις ποιητικές συλλογές και έχει μεταφράσει, μεταξύ άλλων, έργα των Τόμας Χάρντυ και Τζοβάννι Βέργκα. Πρόσφατα κυκλοφόρησε και το πρώτο της παιδικό βιβλίο με τίτλο "Η έξυπνη πριγκίπισσα". Συνεργάζεται από την αρχή με το P&I ως επιμελήτρια και αρθρογράφος. Μπορείτε να διαβάσετε κείμενά της στο site της.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Τι μου θυμίζεις τώρα……
    Οταν πηγαίναμε για μπάνιο με τον παππού μου, στις παραλίες του Βόλου ! Μαζεύαμε κοχύλια , αχινούς, τα άνοιγε με το σουγιαδάκι του , έστιβε λεμόνι και μας τα έδινε να τα φάμε !
    Θυμάμαι ακόμη την νοστιμιά ενός πιάτου που έφαγα σε ταβερνάκι στο Γαλαξείδι : κοφτό μακαρονάκι με χταπόδι καθώς και μια αξέχαστη πίτσα ( ναι, ναι !) με αγκινάρες που έφαγα στην Βενετία !!!
    Οσο για τους αστακούς , το 1978, στην Σκύρο , ήταν μεζές (εξαιρετικός) για τα τσίπουρά μας ………

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Και μετά τις δικές σου γαστρονομικές αναμνήσεις, Γλάρε, μου τρέχουν ξανά τα σάλια…

  • Μαριάννα Καραβασίλη

    Εννοείται Λητώ ότι με το άρθρο σου ενεργοποίησες όχι μόνο τους σιελογόνους αδένες μας αλλά και τις αναμνήσεις μας! Bingo!!!!!

  • Λητώ Σεϊζάνη

    Γεια σου Μαριάννα! Ήταν μια από τις πρώτες αναρτήσεις του People and Ideas. Ανέβηκε ξανά λόγω καλοκαιριού, θάλασσας κλπ.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.