Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Η νέα ελληνική γλώσσα (1000 μ.Χ.- σήμερα)

Τα όρια της νέας ελληνικής δύσκολα διακρίνονται από τη μεσαιωνική. «Ήδη κατά τον ια’ αιώνα η λαλουμένη ελληνική είχεν εξελιχθή κατά πολύ, εφαίνετο νέα ελληνική», έχει παρατηρήσει ο γλωσσολόγος Γ.Χατζηδάκις. Έως το 1821 η νέα ελληνική γλώσσα παρουσιάζεται διασπασμένη σε διάφορες διαλέκτους. Και γι’αυτή τη διάσπαση συνετέλεσαν τα εξής αίτια: η μεσαιωνική ελληνική εξελίχθηκε όχι με τον ίδιο ρυθμό στους διαφόρους ελληνικούς τόπους, που βρίσκονταν στην κυριαρχία διαφόρων κατακτητών. Με την ελληνική γλώσσα αναμείχθηκαν και ξένα γλωσσικά στοιχεία (στα νησιά ιταλικά, στα μεσόγεια σλαυικά, τούρκικα και αλβανικά), από τα 1204, όταν άρχισε η πολιτική διάσπαση του Ελληνισμού. Από τo 1821 όμως αρχίζει ν’αποκτά σιγά-σιγά την ενότητά της η νεοελληνική κοινή με βάση την πελοποννησιακή διάλεκτο, γιατί η Πελοπόννησος αποτέλεσε τον πρώτο πυρήνα του ελευθέρου ελληνικού κράτους.

Η νέα ελληνική κοινή διατήρησε μερικές ξένες λέξεις, τουρκικές, σλαυικές και από τις νεώτερες ευρωπαϊκές γλώσσες. Ο Γ. Χατζηδάκις τη βρίσκει κατώτερη από την αρχαία στο λεξιλογικό πλούτο, στη σημασία των λέξεων και στη σύνταξη, αλλά βρίσκει πως έσωσε πολλές από τις αρετές της αρχαίας, ώστε να μπορή να συγκριθή με κάθε ευρωπαϊκή γλώσσα.

Τα σπουδαιότερα χαρακτηριστικά γνωρίσματά της είναι τα εξής:

διατηρεί τις προσωπικές καταλήξεις των ρημάτων, το μονολεκτικό μέσο ρήμα, τη διαστολή των τριών γενών με την κατάληξη, έχει μεγάλη ικανότητα στη σύνθεση και την παραγωγή των λέξεων και μπορεί να εκφράζη κάθε απόχρωση της εννοίας με σπάνια συντομία και σαφήνει.

Θαυμάσιος είναι ο χαρακτηρισμός της από τον εκδότη των δημοτικών μας τραγουδιών Γάλλο Φωριέλ:

Έχει ομοιογένεια σαν τη γερμανική και είναι πιο πλούσια από αυτήν, έχει τη σαφήνεια της γαλλικής, είναι πιο ευλύγιστη από την ιταλική και αρμονικώτερη από την ισπανική και έχει ό,τι χρειάζεται για να θεωρηθή από τώρα η ωραιότερη γλώσσα της Ευρώπης.

 

Σημείωση: Το σήμερα του τίτλου είναι το 1976, χρονολογία έκδοσης του βιβλίου

(Πηγή: από την Σύντομη Ιστορία της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας του Γιώργου Ν. Καλαματιανού, Βιβλιοπωλείον της «Εστίας», Ι.Δ.Κολλάρου & Σίας Α.Ε.)

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.