Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Ο εμπνευσμένος φωτογράφος Marc Riboud

Εδώ και 50 χρόνια ο Μarc Riboud γυρίζει τον κόσμο σαν ρεπόρτερ ή σαν ταξιδιώτης, εκτελώντας παραγγελίες ή φωτογραφίζοντας για δικό του λογαριασμό. Η προτίμησή του για τις εκπλήξεις και η αγάπη του για την ανθρωπότητα είναι γνωστές στο κοινό, όπως και η αντίστασή του στη βία.

Ο Marc Riboud ήταν μηχανικός σε εργοστάσιο στη Lyon, αλλά σε ηλικία 28 χρονών αποφάσισε να γίνει φωτογράφος. Μετακομίζει στο Παρίσι και συναντάει τους ιδρυτές του πρακτορείου Magnum Photos (Henri Cartier-Bresson, Robert Capa και David Seymour). Η ικανότητά του να συλλαμβάνει φευγαλέες στιγμές της ζωής μέσα από δυναμικές συνθέσεις ήταν ήδη εμφανής, και αυτή η ικανότητα θα του χρησίμευε πολύ. Δύο χρόνια αργότερα είναι κι εκείνος μέλος του πρακτορείου. Τις επόμενες δεκαετίες θα ταξιδέψει καταγράφοντας τοπία και ανθρώπους. Το 1957 είναι ο πρώτος Ευρωπαίος που πηγαίνει στην Κίνα τα χρόνια της επανάστασης του Μάο με σκοπό να αναδείξει την υποβάθμιση ενός πολιτισμού. Το 1968, 1972 και 1976 είναι στο Βόρειο Βιετνάμ και καταγράφει τις φρικαλεότητες του πολέμου απο τις δύο πλευρές. Ασία, Αφρική, Βόρεια Αμερική και Ιαπωνία τυγχάνουν της προτίμησής του. Ο ίδιος λέει:

Ήμουν διχασμένος ανάμεσα στο φόβο του να έρθω πάρα πολύ κοντά στους ανθρώπους και σε μια άλλη δύναμη που με παρακινούσε να πάω να δω απο πιό κοντά.

Θα βρούμε επίσης εικόνες με παιδιά που παίζουν ή ηλιοβασιλέματα απο διάφορα σημεία του πλανήτη. Life, Paris Match, Geo, National Geographic και Stern είναι κάποια περιοδικά όπου δημοσιεύθηκαν οι φωτογραφίες του.

Δύο εικόνες ξεχωρίζουν από το έργο του και έχουν μείνει στην ιστορία της φωτογραφίας.

Η πρώτη ονομάζεται «Le peintre de la Tour Eiffel» και δείχνει έναν κύριο που βάφει τον Πύργο του Αϊφελ. Στέκεται σαν χορευτής που έχει σκαρφαλώσει ψηλά ανάμεσα στα σίδερα του Πύργου. Από κάτω, τυλιγμένη στην ομίχλη φαίνεται η πόλη.

Η δεύτερη κατατάσσεται μεταξύ των διασημότερων αντιπολεμικών εικόνων του Ριμπού. Τραβήχτηκε στις 21 Οκτωβρίου 1967 στην Washington D.C. όταν εκατοντάδες ακτιβιστές είχαν μαζευτεί μπροστά στο Πεντάγωνο σε μία διαδήλωση εναντίον της συμμετοχής της Αμερικής στον πόλεμο του Βιετνάμ. Βλέπουμε την δεκαεφτάχρονη Jan Rose Kasmir μ’ένα λουλούδι στα χέρια και το γλυκό της βλέμμα σαν επιχείρημα, αντιμέτωπη με μία σειρά απο στρατιώτες που θα σταματούσαν τους διαδηλωτές.

Περιγράφει την σκηνή λέγοντας,

Μιλούσε μόνο, προσπαθώντας να τραβήξει το βλέμμα των στρατιωτών, ίσως να μιλήσει μαζί τους. Είχα την αίσθηση πως οι στρατιώτες την φοβόντουσαν περισσότερο απ’όσο εκείνη τα όπλα τους.

Είπε

Η ζωή θα ήταν τόσο θλιβερή αν δεν ονειρευόμασταν να την αλλάξουμε.

Ποιός μπορεί να το αμφισβητήσει;

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.