Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Πυρετός

fievre_chien

Είναι κάτι που συνηθίζω να κάνω. Όταν βρίσκομαι σε μια δύσκολη κατάσταση, προσπαθώ να κρατήσω την ψυχραιμία μου, ψάχνοντας να βρω τίτλους τραγουδιών σχετικούς με την περίσταση. Έτσι λοιπόν, όταν πριν λίγες μέρες η κόρη μου είχε αρρωστήσει και ψηνόταν στον πυρετό κι εγώ έπρεπε να σταθώ στο ύψος μου, κάνοντας – και καλά – ότι δεν τρέχει και τίποτα σοβαρό (γιατί το ξέρετε βέβαια πως η ηλικία του παιδιού ουδεμία σημασία έχει (για την μαμά πάντα μωρά θα είναι), σκέφτηκα όλα τα πιθανά και απίθανα «πυρετώδη» τραγούδια του λαϊκού-ελαφρολαϊκού (κυρίως) ρεπερτορίου (καθότι όπως αντιλαμβάνεστε, τα ξένα, ποπ, ροκ και λοιπά, δεν ταιριάζουν και πολύ με τον πόνο της μάνας).

Παρότι πονεμένη μάνα λοιπόν, το πιο επίμονο στο μυαλό μου τραγούδι ήταν ο «ύμνος του πονεμένου άνδρα» από τον Τόλη Βοσκόπουλο, δηλαδή το Συγχωρήστε το απόψε το παιδί (Το παιδί έχει 40 πυρετό, και το δάκρυ του φωτιά είναι κι αυτό), από το 1970.

Και βέβαια ο πιο πονεμένος λαϊκός συνθέτης μας, ο Άκης Πάνου, έχει γράψει κι αυτός έναν Πυρετό τραγουδισμένο από τη φωνή της Μαρινέλλας (στη ζωή μου κάθε μία, καθεμία γνωριμία…ένας άλλος πυρετός) κι έναν Τελευταίο Πυρετό για την βαριά φωνή του Γ. Μαργαρίτη, μιλώντας για μια «φτηνή» γυναίκα που οι άλλοι περιφρονούσαν (Λένε πως είναι μια γυναίκα της δεκάρας…είναι το τίποτα μα εγώ την αγαπάω…για μένα είναι ο τελευταίος πυρετός).

Κι άλλος ένας μονίμως υποφέρων, ο Στέλιος Καζαντζίδης έχει τραγουδήσει τουλάχιστον δυο πυρετούς. Έναν «μεταφορικό» το 1970, Ο Πυρετός, του Απ. Καλδάρα όπου τον λειώνει ο πυρετός για κάποιαν που τον απαρνήθηκε (η δική σου αγάπη του βάλτου είναι λουλούδι που απ’το δικό μου δάκρυ τρέφεται το πικρό) κι έναν «κυριολεκτικό» του 1974, το Μέρες Με Καίει Ο Πυρετός, όπου ο άνδρας ψήνεται στον πυρετό κι αργοπεθαίνει, αλλά συμβουλεύει την αγαπημένη του να μην κλάψει, να προσέχει στο μέλλον την φτωχή μανούλα του αλλά και να κοιτάξει να βρει άλλην αγάπη να την φροντίζει –γιατί βεβαίως, μια γυναίκα μόνη, πώς να κοιτάξει τον εαυτό της;

Ένας σπουδαίος, αν και παραγνωρισμένος, τραγουδιστής της δεκαετίας του ’60, ο Πάνος Τζανετής είχε τραγουδήσει το Στρώσε μου Διπλό Κρεββάτι του Γ. Ζαμπέτα όπου ξαναβρίσκει την καλή του μετά από μεγάλον πόνο και ζητά τα χάδια της και την στοργή της για να γίνει καλά (Χάιδεψέ μου το κεφάλι Να μου φύγει ο πυρετός Για την άρρωστη καρδιά μου Δεν υπάρχει άλλος γιατρός).

Άλλη μια υπέροχη ξεχασμένη φωνή –της δεκαετίας του ’70 αυτή τη φορά- η Αλέκα Μαβίλη είχε τραγουδήσει το Πέτρωσε το Δάκρυ μου των Γ. Σπανού & Αλ . Γαλανού. Ο καλός της την έχει εγκαταλείψει κι αυτή άρρωστη και μόνη θρηνεί την χαμένη αγάπη (Ποταμός ο πόνος μου, …πυρετός στα χείλη μου, Πυρετός στο αίμα μου…μονοφόρι ο στεναγμός, μαχαίρι στην καρδιά μου).

Μείνε κοντά μου απόψε, Τον πυρετό μου κόψε, είχε πει ο Δ. Μητροπάνος σε στίχους Α. Αλκαίου και μουσική Μ. Τόκα στο Πυρετός του 1999.

Ερωτικός και ο Θανατηφόρος Πυρετός της Μελίνας Τανάγρη (1987), αν πολύ φιλοσοφημένος και πολύ μπερδεμένος, που όμως φαίνεται πως τελικά της έκανε καλό (Για μένα ήσουν θανατηφόρος πυρετός, Και είδα πως γίνεται απ’τα σκοτάδια φως, Σιγα σιγά και εγώ να ανατέλλω μαζί του). Κι η Μελίνα Κανά σε ένα σούπερ τσιφτετέλι του Στάμου Σέμση ζητά απεγνωσμένα μια ασπιρίνη και καφέ κι ύστερα δυο τσιγάρα. Αχ να περάσει ο πυρετός ο τίτλος κι εδώ ο πόνος κι οι αναζητήσεις είναι ευρύτερου περιεχομένου και ολίγον μεταφυσικότερου (Κινδυνεύει η καρδιά μας Από φίλους και εχθρούς…Πάλι ψάχνεις για τοξότες, Πάλι ψάχνω για σκορπιούς).

Κι άλλος ένας της ίδιας παρέας, ο Σωκράτης Μάλαμας έφτιαξε μια μπαλάντα, ωμή στα λόγια (Έχω 40 πυρετό, πρέζες, μεθύσι χτεσινό, η αγάπη με νικάει, ο κόσμος με κοιτάει, τα βήματα μου κλείνει, το δρόμο του μου δίνει), με τίτλο βέβαια, Έχω 40 πυρετό, αλλά, σας ορκίζομαι, δεν ήταν ανάμεσα σ’αυτά που σκεφτόμουν εγώ δίπλα στο άρρωστο κοριτσάκι μου…

Ευτυχώς ο Μάλαμας, έχει τραγουδήσει κι ένα παιδικό, χιουμοριστικό τραγούδι σε μουσική Αγγ. Αγγέλου και στίχους Ε. Σίνη, όπου μιλά ωσάν να είναι ο ίδιος ο κύριος Πυρετός (Είμαι εγώ ο πυρετός, Είμαι άνδρας δυνατός…Πότε γίνομαι σαράντα και παραμιλάνε πάντα, πότε είμαι τριάντα εφτά και πονένε τα πλευρά).

Χιουμοριστικό, κατά κάποια έννοια, είναι και το πάλαι πότε (2008) σουξέ της Άντζης Σαμίου Ασπιρίνη (Σου λέω παραδώσου να γίνω το μωρό σου Ο πυρετός με ψήνει κι εσύ είσαι η ασπιρίνη).

Αντίθετα, ο Νίκος Κουρκούλης βλέπει τον πυρετό μάλλον ως θετικό στοιχείο στην γυναίκα, στο Πυρετός (Κ. Παπαδόπουλου-Η. Φιλίππου) του 1998 αφού της τραγουδά Πυρετός τα φιλιά σου, Πυρετός και οι ματιές, Πυρετός το άγγιγμά σου…Πυρετός το κορμί σου Πυρετός και οι βραδιές και για να μην τα πολυλογούμε, γενικά όλα «πυρετός». Εξ ίσου θετική απέναντι στην έννοια του πυρετού ήταν και η Λίτσα Διαμάντη στο μεγάλο σουξέ (1988) του Ν. Καρβέλα όπου σύντομα και περιεκτικά ( 48 λέξεις το σύνολο των στίχων του τραγουδιού συμπεριλαμβανομένου και του επαναλαμβανόμενου Πυρετός, πυρετός είν’ ο δικός μας ο δεσμός, πυρετός πυρετός είναι ο έρωτας αυτός…Και για να σοβαρευτούμε λίγο, κλείνοντας με τους ελληνικούς μουσικούς πυρετούς θα σας θυμίσω ένα εξαίσιο ποιμενικό οπερετικό (στο στυλ της εποχής εκείνης) κομμάτι του 1950 σε μουσική Ιωσήφ Ριτσιάρδη και στίχους Ασημακόπουλου-Σπυρόπουλου-Παπαδούκα, ερμηνευμένο από τον τότε σταρ Τώνη Μαρούδα με τίτλο Δίχως Γιάννο δεν θα γειάνω. Αφηγείται την ιστορία της Μαριώς που άρρωστη είναι στο χωριό δέκα μέρες στο κρεβάτι …κι ο γιατρός που όλο τρέχει δεν μπορεί να βρει τί έχει, ώσπου λέει κρυφά στην μάνα της Μάνα μου αν θες να γειάνω, πάντρεψε με με τον Γιάννο που με φίλησε στην βρύση κι η καρδιά μου έχει ραγίσει.

Σχολιάστε το άρθρο

  • Πού τα βρίσκεις Μάρλυκον; Περαστικά στην κόρη σου! Όσο για τη φωτογραφία με το σκυλάκι είναι καταπληκτική:

  • Λητώ, ευχαριστώ! Πού τα βρίσκω;;; Πραγματικά τα σκέφτομαι την ώρα που υποφέρω. Ψυχοθεραπεία, δηλ.
    Το σκυλάκι είναι επιλογή της διευθύνσεως του Π&Ι.

    • Φαίδρα Σίμιτσεκ

      Κόρες καλημέρα!
      Βρήκα ότι το κείμενό σου Marlykon έχει τόσο χιούμορ που έπρεπε να βρω κάτι ανάλογο ως εικόνα και να μπουν όσο το δυνατόν περισσότερα τραγούδια.
      Ωραία ψυχοθεραπεία! Έδειξες το αποτέλεσμα στην κόρη σου;

  • Νατάσα Κεσμέτη

    Ἀπολαυστική , ἀνεξάντλητη Marlykon ! Πολλές εὐχαριστίες καί …
    μιά ἐρώτηση ἤ μᾶλλον …»παραγγελιά » !
    Μέ τόν πρόσφατο θάνατο τῆς Νινῆς Ζαχᾶ , μήπως θά μποροῦσε ,
    κάποια στιγμή , νά κάνει καμιά ἐπιλογή ἀπό τά λιγότερo
    γνωστά τραγούδια της ; Χρόνια ψάχνω τό » Ἦρθε τό καλοκαίρι »
    ἤ » Τό καλοκαίρι αὐτό πάει χαμένο » . Δέν θυμᾶμαι ἄν πρόκειται γιά
    παραλλαγές τοῦ ἴδιου ἤ ὄχι .
    Αὐτός ὁ πυρετός πάντως εἶχε τρομερά κέφια… Μακάρι καί ἡ κόρη !

  • Μαρία Λύγκρη

    @Νατάσα Κεσμέτη: Φίλη Νατάσα σε ευχαριστώ πολύ! Χαίρομαι που το ευχαριστήθηκες το πυρετικό μου άρθρο, το βγαλμένο απ’τη ζωή…
    Επίσης χαίρομαι που σου αρέσει η Νινή Ζαχά. Το τραγούδι που λες είναι το ΗΡΘΕ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ, αλλά στο διαδίκτυο δεν νομίζω να το βρεις. Αν το βρω εγώ, θα σε ενημερώσω. Πρέπει να υπάρχει στο άλμπουμ της «Χθες, σήμερα», αλλά ούτε κι αυτό σου δίνω ελπίδες να το βρεις.
    Και γιατί όχι, να γράψουμε κάτι για την Ζαχά, ήταν απουδαία μουσικός, στιχουργός και πολλά τραγούδια της έχουν τραγουδήσει πολλοί ερμηνευτές.

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.