Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Οι λόφοι του Στέννινγκ| Emily Holmes Coleman

Erika_Giovanna_Klein_Eyes_1922_Kovacek_Spiegelgasse_Gemalde_Gas_Vienna

Μετάφραση στα ιταλικά: Piero Ambrogio Pozzi
Μετάφραση στα ελληνικά: Λητώ Σεϊζάνη

Το ποίημα βρίσκεται στη συλλογή με τίτλο Από το Κάνσας Σίτυ του Μισσούρι, All writings by Emily Holmes Coleman are Copyright © 2013 by Estate of Emily Holmes Coleman

Μετάφραση: Copyright © 2013 by Piero Ambrogio Pozzi

Το αρχείο των έργων της Emily Holmes Coleman φυλάσσεται στο: University of Delaware Library – Special Collections, 181 South College Avenue – Newark, Delaware 19717-5267

Ευχαριστούμε τον Joseph J. Geraci, Executor, The Estate of Emily Holmes Coleman, για την άδεια αναπαραγωγής του έργου.

Η Emily Holmes Coleman υπήρξε Αμερικανίδα συγγραφεύς, ποιήτρια και ζωγράφος. Γεννήθηκε στο Oakland της Καλιφόρνιας το 1899, φοίτησε σε ιδιωτικό σχολείο, το Wellesley College. Στα 1921 παντρεύτηκε τον Loyd Ring Coleman (Deak), με τον οποίο το 1924 απέκτησε έναν γιο. Ο επιλόχειος πυρετός που υπέστη έγινε αιτία να ασθενήσει ψυχικά και να νοσηλευθεί στο νοσοκομείο Rochester State, στη λίμνη Οντάριο της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Στην διάρκεια της θεραπείας της, αποκόμισε τις εμπειρίες που αποτυπώθηκαν στο μυθιστόρημά της The Shutter of Snow.

Το 1925 μετακόμισε στο Παρίσι και άρχισε να γράφει για την Chicago Tribune ενώ στη συνέχεια χρημάτισε γραμματέας της αναρχικής Emma Goldman. Ξεκίνησε να δημοσιεύει ποιήματά της στο λογοτεχνικό περιοδικό transition, και γρήγορα κατέστη σημαντική μορφή της θρυλικής πνευματικής ζωής του Παρισιού στην δεκαετία του ’20. Το 1929 εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και την επόμενη χρονιά εξέδωσε το βιβλίο The Shutter of Snow (ένα άλλο μυθιστόρημά της με τίτλο The Tygon δεν έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα). Την δεκαετία του ’30, όντας μεταξύ των φίλων του Κύκλου Hayford Hall της Peggy Guggenheim, έπαιξε θεμελιώδη ρόλο στην προετοιμασία της έκδοσης και στην εξεύρεση επιμελητή για το μυθιστόρημα Nightwood της Djuna Barnes.

Επέστρεψε στην Αμερική το 1939 και, αφού πέρασε διάφορες εσωτερικές δοκιμασίες στον γάμο της (common law marriage) με τον John W. Scarborough (Jake), ασπάστηκε το 1944 τον Καθολικισμό, με την βοήθεια των Jacques και Raissa Maritain. Τα επόμενα τριάντα χρόνια τα πέρασε μεταξύ Αγγλίας και Αμερικής, ενώ έντεκα ολόκληρα χρόνια έμεινε στον ξενώνα ενός μοναστηριού βενεδικτίνων καλογραιών στο Stanbrook του Worcestershire. Τα τελευταία χρόνια της ζωής της τα πέρασε στην Catholic Worker Farm της Dorothy Day, κοντά στο Tivoli της πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπου πέθανε το 1974.

Tο βιβλίο Τhe Shutter of Snow κυκλοφόρησε σε διάφορες εκδόσεις στις ΗΠΑ και στο Ην.Βασίλειο. Η τελευταία είναι του 1997 (Dalkey Archive, Illinois State University). Το μυθιστόρημα μετέφρασε στα ιταλικά ο Piero A. Pozzi με τίτλο Il manto di neve, Ο μανδύας του χιονιού (Robin Edizioni, 2008). Εκτός από τα ποιήματά της που δημοσιεύθηκαν στο transition, διάφορες σκόρπιες δημιουργίες της έχουν εμφανιστεί και σε άλλα βραχύβια λογοτεχνικά περιοδικά. Η μεγάλη λογοτεχνική παραγωγή της Emily Holmes Coleman βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε διαδικασία ταξινόμησης και μετάφρασης.

O Piero Ambrogio Pozzi γεννήθηκε στην Ιταλία, στο Μιλάνο, το 1944 και είναι ελεύθερος επαγγελματίας μεταφραστής. Σπούδασε λογοτεχνία και συγκεκριμένα τους εκπατρισμένους Αμερικανούς λογοτέχνες, και σήμερα έχει αφοσιωθεί στην μεταγραφή και τη μετάφραση του ποιητικού έργου του ζώντος λογοτέχνη Jeffrey Rudick και της Emily Holmes Coleman (Oakland CA 1899 – Tivoli NY 1974), της οποίας μετέφρασε στα ιταλικά το μοναδικό εκδοθέν μυθιστόρημα The Shutter of Snow (Il manto di neve, Robin Edizioni, Roma 2008). Αφού μετέφρασε εκ νέου δύο έργα του Ernest Hemingway, τα Across the River and Into the Trees και The Old Man and the Sea, έγραψε ένα δοκίμιο με τίτλο Il Fiume, la Laguna e l’Isola Lontana, με θέμα την ιστορία του Εrnest Hemingway και της Adriana Ivancich. Κέρδισε το βραβείο Città di Forlì δυο φορές, το 2005 και το 2010 για τις ποιητικές του μεταφράσεις. Δείγματα των ποιητικών του μεταφράσεων και των άρθρων του υπάρχουν στο περιοδικό του εκδοτικού οίκου Manni l’immaginazione και στο διαδίκτυο στους ιστότοπους Bookstand.gr, Bibliomanie.it, Biblit.it και Le Reti di Dedalus.

Το 2011 προσκλήθηκε στο 13ο International Ernest Hemingway Colloquium στην Αβάνα της Κούβας. Γράφει στην διαδικτυακή Enciclopedia delle Donne (τα λήμματα για τις Emily Holmes Coleman, Adriana Ivancich Biaggini, Peggy Guggenheim, Fernanda Pivano), συντονίζει ομάδες συζήτησης για μεταφραστές it-en] και Biblit, και επιμελείται το Biblit-Lab, ένα διαδικτυακό εργαστήριο μετάφρασης της ποίησης.

Ευχαριστούμε την φίλη του P&I Giuseppina Dilillo για την υπόδειξη του θέματος και την βοήθειά της στη μετάφραση του ποιήματος στα ελληνικά.

LE COLLINE DI STEYNING

In quella prima dolce notte ultima di tutte
Sorta intorno agli echi dell’amore che persiste
Ora io canto
Passione in una rosa come dischiusa da preghiera.
Così l’estate
Libera sciolti i cieli e tutti i prati,
Defluvi e cignetti audaci:
L’amore che conoscevo poi è stato portato via da me.

Cantavano di vita gli alberi; da quel risveglio
In poi posso vederle le gole quando intonano
I loro lievi accenni
Dell’intera creazione in un mattino d’Aprile!
La mia coppa celeste
Traboccante della bevanda che mai venne!
Non ebbi avvertimenti.

L’amore che allora ho conosciuto è mancato senza causa.
Sui soffici tappeti di quelle incantevoli colline
Gli angeli possono camminare con la più diafana pelle.
Dentro la tua mano
L’amore infine rivelò quel che la mente non poteva,
Avvolgendomi
Come l’erba circonda i fiori.
Sembrava che il dolore
Sfumasse nell’innocente puro vetro del defluvio.

O dossi aperti stemperati d’oro!
Nulla mi resta oltre il ricordo affievolito.
Quell’unica canzone
Che dalla felicità mi risvegliò per ascoltare
La vita che poteva parlare
Mi salva tutte queste età nell’anima.
Eppure temo
Che il tempo abbia gravato noi d’un altro ruolo.

Sull’acqua i cignetti filavano eleganti,
Ranuncoli in folla dove posavamo il capo
E la lunga linea
Della Collina passava scura sopra il nostro sguardo.
Affamati ci levammo
Il peso della privazione e del dolore.
E devo adesso
Sopportare che quella gioia non tornerà mai più.

O da qui lontani
Dolci atomi d’un’aria luminosa e trepida!
La vostra energia l’ho persa, e lo strappo
Non m’ha lasciato mai di quella disgrazia vitale.
Vedo il letto dov’eravamo stesi così nudo.
Un altro domani
Da quello che vedevo facile è giunto.
Non vorrei udirne il nome.

ΟΙ ΛΟΦΟΙ ΤΟΥ ΣΤΕΝΝΙΝΓΚ

Τη γλυκειά εκείνη πρώτη, την τελευταία απ’όλες μας τις νύχτες
Άγρυπνη στον απόηχο αγάπης που διαρκεί
Το πάθος σ’ένα ρόδο υπαγόρευσα
Που ανοίγει με την προσευχή.
Έτσι το καλοκαίρι χύνεται
Στους ουρανούς και σ’όλα τα λιβάδια ελεύθερο,
Σε κύκνους και ρυάκια τολμηρό:
Τον έρωτα που τότε γνώρισα, μου πήραν.

Τα δέντρα την ζωή τραγούδαγαν.
Μετά απ’αυτό το ξύπνημα, βλέπω να συντονίζουν τα λαρύγγια τους
Και τους διακριτικούς υπαινιγμούς του
Με όλη την πλάση ένα πρωινό του Απρίλη!
Το θεϊκό μου κύπελλο
Γεμάτο με ποτό που ουδέποτε υπήρξε!
Δεν με προειδοποίησε κανείς.
Ο έρωτας που τότε γνώρισα, χωρίς αιτία μ’άφησε.

Στα ανοιξιάτικα χαλιά της όμορφης ετούτης γης των λόφων
Άγγελοι μ’ένα δέρμα διάφανο μπορούν να περπατήσουν.
Μέσα στο χέρι σου
Η αγάπη αποκάλυψε όσα ο νους να εξηγήσει δεν γινόταν,
Με περιτύλιξε
Όπως τα άνθη τα κυκλώνει το χορτάρι.
Έμοιαζε λες κι ο πόνος
Ήρθε σκιά να ρίξει στο αθώο γυαλί του ρυακιού εκείνου.

Ω ώμοι ανοιχτοί με χρυσαφένιο χρώμα!
Τίποτα πια δεν μένει, μόνο μια μνήμη που φθίνει.
Εκείνο το μοναδικό τραγούδι
Που απ’την ευτυχία μου με ξύπνησε
Την ζωή που μιλάει για ν’ακούσω
Αιώνες τώρα στην ψυχή μου αντηχεί.
Κι όμως φοβάμαι
Πως ο χρόνος με άλλο ρόλο μας βαρύνει.

Κύκνοι γλιστρούσανε στα ωραία νερά,
Πλήθος οι νεραγκούλες όπου το κεφάλι αποθέσαμε
Κι η μακριά γραμμή
Των Λόφων σκοτεινή πάνω απ’τα μάτια μας.
Πεινασμένοι πετάξαμε
Το έρμα της ανάγκης και του πόνου.
Ω, τώρα πρέπει εγώ
Ν’αντέξω ότι η χαρά ποτέ δεν θα ξανάρθει.

Ω, μακριά από’δω
Άτομα γλυκά ενός αέρα λαμπρού και φωτεινού!
Την δύναμή σου έχασα, και η ρήξη
Μιας τέτοιας θλίψης ζωτικής, δεν μ’άφησε ποτέ.
Βλέπω γυμνή την κλίνη όπου ξαπλώσαμε
Ένα άλλο πρωινό
Απ’αυτό που είδα, ήρθε απλά.
Δεν ήθελα ν’ακούσω τ’όνομά του.

THE DOWNS AT STEYNING

In that sweet first that last of all our nights
Risen round the echoes of the love that lasts
Do I indite
Passion in a rose that would a prayer unfold.
So summer casts
The skies and all the meadows free,
Streams and cygnets bold:
The love that I knew then has been borne away from me.

The trees in life were singing; ever since
That waking I can see their throats tune up
Their subtle hints
Of all creation in an April morning!
My heavenly cup
Brimmed with the drink that never was!
I had no warning.
The love that then I knew has failed me without cause.

The springy carpets of that fine down land
Angels may walk upon with barest skin.
Within your hand
Love did reveal what mind could not explain,
Folding me in
Like flowers surrounded by the grass.
It seemed that pain
Was shadowed in that stream’s most innocent glass.

O open shoulders of a golden tone!
Nothing remains but memory grown weak.
That single song
That woke me out of happiness to hear
Life that could speak
Keeps all these ages in my soul.
But yet I fear
That time has laden us to bear another role.

Cygnets were sliding on the waters fine,
Buttercups glutting where we stayed our head
And the long line
Went darkly of the Down above our eye.
Starving we shed
The weight of indigence and pain.
O now must I
Bear that this joy will never come again.

O far from here
Sweet atoms of a bright and shimmering air!
Your power I lost, and the tear
Has never left me of that vital sorrow.
I see the bed whereon we lay so bare.
Another morrow
Than I saw simple came.
I would not hear its name.

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.