Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

Σινεμά (4) | Το P&I θυμάται…

The_English_Patient_4

We are the real countries…
«The English Patient» (1996)

Στις αρχές του προηγούμενου μήνα συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από τη γέννηση του σεναριογράφου και σκηνοθέτη Anthony Minghella. Ευκαιρία να θυμηθούμε δείγμα της δουλειάς του με το παρακάτω απόσπασμα από το φινάλε του «The English Patient».

Το γράμμα της Katherine, φυσικά, με την ηθοποιό να έχει κάνει απόλυτα δικό της το κείμενο (και να μας χαρίζει, γενικότερα, ένα εκπληκτικό γυναικείο πορτραίτο). Αν και οι στιγμές μαζί του ήταν λίγες, αν και η πίκρα των συγκρούσεων που μεσολάβησαν πιθανόν τις επισκιάζει, απέναντι στο θάνατο το τοπίο της ψυχής καταλαγιάζει. Και κατασταλάζει. Η Katherine είναι μια ερωτευμένη γυναίκα, γι αυτό ακούγεται γεμάτη, πλήρης («we die rich…»). Ο τόνος της φωνής αποπνέει μια περίεργη θετικότητα, μια αβίαστη διάθεση έκθεσης, ειλικρίνειας, διακριτικά φιλοσοφημένου αυτοσαρκασμού αλλά και απολογισμού. Όπου συμπυκνώνεται η ουσία των πραγμάτων (όχι τυχαία η αναγωγή στο «we»), σε αντιδιαστολή με το ψέμα του μάταιου τούτου κόσμου, όσο και το πεπερασμένο, «φθαρτό» της ανθρώπινης ύπαρξης. Λίγο πριν αφήσει τη τελευταία της πνοή, η Katherine δείχνει να έχει «ψηλώσει» -και καταλύτης γι αυτό είναι ο έρωτας. Που θα τη βοηθήσει να φύγει με ψυχραιμία (μάλλον θάρρος) και αξιοπρέπεια…

the_english_patient_2

Όσο για τον ήρωα, αλίμονο σ’ αυτούς που μένουν πίσω, κλασσικά. Οι πληγές που προκάλεσες, ο εγωισμός που δεν νίκησες, η ατολμία και η ανωριμότητα που επέδειξες, αυτά που δεν είχες το θάρρος να πεις και να κάνεις την ώρα που έπρεπε. Είναι αυτά που δεν θα μπορέσεις να διορθώσεις ποτέ. Και πρέπει να μάθεις να ζεις με αυτό. Το οριστικό, το αμετάκλητο, το μη αναστρέψιμο. Έχω δε την αίσθηση ότι η εμπιστοσύνη που εκφράζει η Katherine στον αγαπημένο της («I know you’ll come and carry me…») προκαλεί, άθελά της, το πιο οδυνηρό χτύπημα. Ο ήρωας θα την βγάλει από τη «σπηλιά των φόβων», οδηγώντας τη στο φως, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Το φορτίο είναι τρομακτικό και ο Laszlo αδυνατεί να το χειριστεί. Απόλυτα φυσιολογική και αναμενόμενη η εξέλιξή του, η έρημος (εκπληκτικά καδραρισμένη από τον Minghella), η έρημος της ψυχής, φυσικά –και το τέλος μιας ζωής που είναι πια κυριολεκτικά α-νόητη…

«We are the real countries», λοιπόν, από την υπέροχη Kristin Scott Thomas. Καμία τύχη. Έτσι θα ήθελες. Που σημαίνει ότι τα καθάρματα που διαφεντεύουν τις τύχες αυτού του κόσμου δεν πρόκειται να σε καταλάβουν ποτέ, μα ποτέ. Γι αυτούς είσαι (είμαστε) απλά αναλώσιμη (-οι)…

english_patient_3

Anthony Minghella (6/1/1954 – 18/3/2008). RIP.

Σκηνοθεσία: Anthony Minghella

Παραγωγή: Saul Zaentz

Σενάριο: Anthony Minghella

(βασισμένο στο «The English Patient» του Michael Ondaatje)

Δ/νση Φωτογραφίας: John Seale

Μουσική: Gabriel Yared

Μοντάζ: Walter Murch

Διανομή: Ralph Fiennes
Juliette Binoche
Willem Dafoe
Kristin Scott Thomas

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.