Έχετε δημιουργική σκέψη; Σας αρέσει να μοιράζεστε τις γνώσεις σας και να διευρύνετε τους ορίζοντές σας; Αν ναι, τότε το People & Ideas είναι για σας. Μπορείτε απλώς να γίνετε αναγνώστης του ή να κάνετε ένα παραπάνω βήμα: να γίνετε επιμελητής περιεχομένου ή δημιουργός περιεχομένου. Έτσι παρακολουθείτε, δημιουργείτε, βιώνετε και μεταδίδετε την μάθηση αεί διδασκόμενοι προς όφελος όλων.

“You’ve lost that lovin’ feelin’” – Righteous Brothers

Love_Song

To τραγούδι το πρωτοάκουσα, ή μάλλον το πρωτοπρόσεξα στη διάρκεια της αναμονής μιας συναυλίας των Ramones στο ΡΟΔΟΝ (πόσες ατέλειωτες ώρες χαράς είχαμε ζήσει σ’αυτόν τον άθλιο συναυλιακό χώρο, σ’αυτήν την άθλια γειτονιά…). Ξέρετε, εκεί που σου λένε η συναυλία αρχίζει στις 9, εσύ πας απ’τις 8 και τελικά ο καλλιτέχνης βγαίνει κατά τις 10.30 κι όταν η συναυλία τελειώνει μετά τα μεσάνυχτα βγαίνεις έξω και βλέπεις τα χειρότερα γύρω σου…Σε μια τέτοια «περίμενε» φάση λοιπόν , άκουσα το “You’ve lost that loving feelin’”. Σ’αυτήν την εκτέλεση, την πρωτότυπη, από τους Righteous Brothers. Όχι από τον Τom Cruise στο Top Gun, ούτε από τους Hall & Oates, ούτε από την κυρία Dionne Warwick. Περιττό να πω ότι στη συναυλία υπέφερα γιατί στο μυαλό μου ήταν αυτό το τραγούδι και δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ και να απολαύσω αυτό που είχα live μπροστά μου. Κι επειδή τότε δεν υπήρχαν κομφόρ τύπου ίντερνετ, google κ.λ.π., πέρασαν και πολλές μέρες μέχρι να διαπιστώσω ότι αυτό που άκουσα στη συναυλία των Ramones και με μάγεψε, ήταν η πρωτότυπη εκτέλεση του 1964.

Δικαίως με είχε μαγέψει, γιατί πραγματικά είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών. Και κατά την γνώμη μου μέσα στα 5 καλύτερα τραγούδια αγάπης. Χαμένης αγάπης, αλλά τί πειράζει; Αυτή η μοναδική εισαγωγή με την βαθιά φωνή του Medley να παραπονιέται, σχεδόν να κλαίει “You never close your eyes anymore when I kiss your lips, and there’s no tenderness like before in your fingertips…” είναι συγκλονιστική!

Οι Righteous Brothers, που δεν ήταν καθόλου αδέλφια, ήταν ο Bill Medley και ο Bobby Hatfield (γεννημένοι κι οι δυο το 1940), βαρύτονος ο πρώτος, τενόρος ο δεύτερος. Δυο εξαίσιες φωνές, που «δεμένες» μαζί ήταν μαγικές. Ξεκίνησαν την καριέρα τους στη Ν. Καλιφόρνια το 1962 ως “Paramours” , αλλά την επόμενη χρονιά άλλαξαν το όνομά τους όταν σε κάποια συναυλία τους, ένας ενθουσιώδης θεατής φώναξε «you’re righteous, brothers!».

Το 1964, τους αναλαμβάνει ο «πολύς» Phil Spector και τους δίνει να τραγουδήσουν μια σύνθεση των Barry Mann, Cynthia Well και δική του, και σε παραγωγή βέβαια δική του. Λέγεται μάλιστα πως ο Spector δεν είχε καθόλου συμμετάσχει στη σύνθεση, αλλά ζήτησε –λόγω παραγωγής- να μπει και το όνομά του. Τίτλος του κομματιού “You’ve lost that lovin’ feelin’”, μια μεγαλειώδης μπαλάντα ηχογραφημένη με την πρωτοποριακή τεχνική «Wall of sound» του Spector και με την συμμετοχή (κατόπιν απαίτησης του παραγωγού) πολλών σπουδαίων μουσικών της εποχής, συμπεριλαμβανομένης και της Cher που ακούγεται στα background φωνητικά προς το τέλος του τραγουδιού! Το αποτέλεσμα ήταν μια πολύ αργή, πολύ μεγάλη (σχεδόν τέσσερα λεπτά) μπαλάντα, μες στη μέση της βρετανικής εισβολής στις ΗΠΑ (Beatles, κ.λπ.), όχι και πολλά υποσχόμενη περίπτωση δηλαδή. Αλλά ο Spector ήταν πολύ σίγουρος για το δημιούργημά του. Έβαλε λοιπόν στην ετικέτα του 45¨ δίσκου , «διάρκεια 3.05 min», καθότι, τραγούδι πάνω από 3 λεπτά, εκείνη την εποχή το έτρωγε η μαρμάγκα…Και πράγματι το κομμάτι παίχτηκε στο ραδιόφωνο, στην αρχή μάλιστα κάποιοι νόμιζαν ότι παιζόταν κατά λάθος στις 33 στροφές, μερικοί ραδιο-παραγωγοί μπερδεύτηκαν με τον χρόνο της εκπομπής τους, αλλά ο Spector είχε δίκιο.

Το You’ve lost that lovin’ feelin’, πήγε στο Νο.1 και στην Αμερική και στην Μ. Βρετανία. Στην δε Μ. Βρετανία κυκλοφόρησε γρήγορα – γρήγορα και μια εκτέλεση του τραγουδιού από την Cilla Black, κι έτσι το You’ve lost that lovin’ feelin’ βρέθηκε ταυτόχρονα στο Top Ten και με τις δυο εκτελέσεις. Από τότε βέβαια, έχει χιλιοακουστεί, διασκευαστεί και παιχτεί στην Αμερική περισσότερο από κάθε άλλο κομμάτι. Το έχουν τραγουδήσει, και κάνει επιτυχία, οι Hall & Oates, Tom Jones, Human league, Erasure, Martha Reeves, Neil Diamond, Smokey Robinson, Westlife και πολλοί, πολλοί άλλοι. Και να θυμίσω ότι στην περίφημη λίστα του περιοδικού Rolling Stone (2004) με τα 500 καλύτερα τραγούδια όλων των εποχών , βρίσκεται στον αριθμό 34!

Με – όσο μπορούσα πιο – λίγα λόγια, αυτή ήταν η ιστορία-παρουσίαση ενός από τα καλύτερα τραγούδια. Ίσως το καλύτερο δείγμα παραγωγής του Spector, σίγουρα το καλύτερο των Righteous Brothers. Έκαναν και άλλες επιτυχίες, είτε με τον Spector (Unchained melody, Just Once In My Life), είτε χωρίς αυτόν (Soul & Inspiration, Go Ahead & Cry), αλλά κανένα δεν είχε την επιτυχία και – κυρίως – την χάρη του You’ve lost that lovin’ feelin’.

Σχολιάστε το άρθρο

Αφήστε ένα σχόλιο

Σας άρεσε το άρθρο; Πείτε μας τη γνώμη σας.